12/08/2026
Een prachtig schrijven naar aanleiding van de eclips vandaag op 12 augustus 2026…
Wat zichtbaar wordt als je ophoudt met kijken.
Morgen schuift de schaduw voor de zon
en heel de wereld kijkt naar boven
Men zoekt een bril, een plek, een tijd
om te vangen het moment
dat de maan de zon gaat doven
Maar ergens klinkt een oude stem
“Blijf binnen, kijk eens niet naar buiten!
Laat wat zich aan de hemel voltrekt
zonder jou maar eens ontsluiten”
Want wat gebeurt er als het licht
zich voor een tijdje laat bedekken?
Misschien verschijnt er juist dan iets wat
zich onzichtbaar wil gaan voltrekken
De Zon is meer dan enkel licht
zij staat voor kracht en levensenergie
Zij is een stille innerlijk wijze die weet:
“Ik ben wie ik ben en veel meer dan de buitenkant laat zien”.
En als haar stralen worden bedekt
verschijnt wat anders aan het zicht
Niet alles wat verborgen is
verdraagt het felle dagelijkse licht
Daar leven oude angsten nog
verlangens die we liever mijden
Patronen die ons blijven sturen
ook als we denken dat we ze bevrijdden:
Een liefde die bezit kan worden
een zorg die langzaam wordt tot macht
Een trouw die vraagt jezelf te vergeten
een muur die ooit bescherming bracht
Dat is de schaduw, niet bedoeld als kwaad
maar als een deel van jou dat aandacht vraagt
Iets wat je niet hoeft te bevechten doch
slechts is bedoeld dat je gaat zien
wat zich in jou openbaart
Want wat ons vroeger heeft beschermd
kan later worden tot een last
Een vorm die ooit nog veiligheid bood
kan later knellen en je houden stevig vast
Dus laat die telefoon eens liggen
Laat foto, filmpje, nieuws maar gaan
Je hoeft dit wonder niet te vangen
om het werkelijk te verstaan
Ga niet naar buiten voor het licht
maar keer een tijdje in jezelf naar binnen
Misschien begint daar dan juist iets nieuws
en belet je d’uiterlijke schijn
zich aan jou op te dringen
Onder al die drukte wacht geduldig
waarop geen antwoord wordt verwacht
Geen betere versie van jezelf
maar dat wat werkelijk in je leeft heel zacht
Ook daar mag bewustzijn zijn
zonder oordeel, zonder strijd
Want heel worden betekent niet
dat wij geheel aan het licht zijn toegewijd
De Zon zal tijdens haar verduistering
niet werkelijk verdwijnen
Hoewel wij haar even niet zien
zal zij achter het donker blijven schijnen
Dus laat morgen anderen maar
met eclipsbrillen het zwerk afzoeken
Laat hen de hemel vastleggen, fotograferen
terwijl jij wacht op de stem
die jou naar binnen wil gaan roepen
En als de schaduw verder trekt
en het daglicht weer zal binnenstromen
sta dan rustig op, laat je beroeren
door de nieuwe Ik die nu -weer- in jou zal wonen
Want…
Is het niet dát wat de eclips ons toont
wanneer wij zijn vergeten en verdwaald?
Dat wat wij diep vanbinnen zijn
niet verdwijnt wanneer het licht niet straalt?
De Zon is nooit werkelijk weg
De schaduw wil haar slechts bedekken
En misschien geldt dat ook voor jou
Wat diep in jou leeft, is nooit werkelijk vertrokken
maar zal jou telkens weer opnieuw trachten te wekken
Zodat jij steeds weer en meer
gaat leven wie jij bedoeld bent hier Zijn!
Bron : Kukuru / https://www.facebook.com/share/1P9rvyVwM5/?mibextid=wwXIfr
