GoudGroen Coaching & Training

GoudGroen Coaching & Training Ik begeleid bij innerlijk werk. Mensen die iets willen helen, transformeren of afronden.

Dat kan zijn wat je met je meedraagt uit het verleden, een patroon dat je belemmert, of de laatste fase van een leven, van jezelf of van iemand die jou dierbaar is.

Er gebeuren hier wonderenNiet de grote, spectaculaire soort. Maar de soort die je ziet in iemands gezicht als er iets lo...
11/06/2026

Er gebeuren hier wonderen

Niet de grote, spectaculaire soort. Maar de soort die je ziet in iemands gezicht als er iets loskomt wat lang vastzat. Een inzicht, een herkenning van haar of zijn pure zelf.

Sinds oktober verblijf ik als vrijwilliger in El Cielo, het centrum van Choose Again in Costa Rica. Een plek waar mensen werken met een diepgaande vergevingsmethode. Een plek waar ik zelf ook steeds sneller de weg terug vind naar de vrede in mezelf.

Wat me het meest heeft geraakt: hoe universeel het is. Hoe mensen van alle leeftijden, achtergronden en bevolkingslagen, met totaal verschillende verhalen, allemaal vastlopen op dezelfde overtuigingen. En hoe snel er iets kan verschuiven als er de bereidwilligheid en het vertrouwen is.

Dat wil ik meenemen naar Nederland, voor mezelf en voor GoudGroen.

Het is de laatste maand van mijn verblijf. Langzaam begint de voorbereiding op terugkeer. GoudGroen heeft een nieuwe vorm gekregen, een vernieuwd aanbod, een nieuwe website en ik zie ernaar uit om te delen wat ik hier heb geleerd.
Alvast kijken? www.goud-groen.nl

Nog even, en daarna ontspan ik welÉén van de terugkerende klusjes hier op het centrum is bladeren harken. Niet het meest...
04/06/2026

Nog even, en daarna ontspan ik wel

Één van de terugkerende klusjes hier op het centrum is bladeren harken. Niet het meest uitdagende werk, maar het houdt me buiten en bezig. Tot er op een dag een kleine slang tussen de tanden van de hark vandaan kronkelde.
Ik schrok. Mijn lijf reageerde precies zoals het hoort, even alles stil, alle aandacht daar.

Maar ik zag dat de slang ook schrok. Die wilde alleen maar weg.
Het was geen reden om de hark neer te leggen. Wel een reden om op te letten.
Een paar weken later ontdekten we tijdens een wandeling een kleine, maar giftige slang op een oud hek. We maakten deze foto. Rustig, op gepaste afstand. Costa Rica heeft gevaarlijke dieren, dat is gewoon zo. Je leert er bewust mee te leven, zonder in een staat van voortdurende waakzaamheid te raken.

Dat schrikmoment met de hark? Dat was het zenuwstelsel dat deed waarvoor het gemaakt is. Het is ontworpen om gevaar te signaleren. Snel, slim, automatisch. De schrik bij die hark, dat was geen overreactie. Dat was het systeem dat deed waarvoor het gemaakt is. Spanning opbouwen op het moment dat het nodig is, en daarna weer loslaten.

Alleen doen we dat laatste steeds minder.
Niet omdat er een slang in de tuin ligt, maar omdat de spanning van werk, relaties, nieuws, verwachtingen zich opstapelt zonder dat we weten hoe we die weer kwijtraken. Het lichaam blijft in stand-by. Alert, ook als er niets is om alert op te zijn.

Misschien is het de moeite waard om je af te vragen wanneer jij voor het laatst écht ontspannen was. Niet uitgeput, maar echt los.

Waar de bedding en de stroom samen gaanAls ik in de natuur ben, zoek ik het liefste water op. Water leeft, verandert con...
28/05/2026

Waar de bedding en de stroom samen gaan
Als ik in de natuur ben, zoek ik het liefste water op. Water leeft, verandert continue, en is toch helder en duidelijk. Het stroomt naar de plekken waar ruimte is en brengt leven.

In mijn begeleiding neem ik graag de plek van de bedding. Ik ondersteun de stroom van wat er bij de klant leeft en aandacht vraagt. Het is een diepgaand proces, waarin ik volledig aan-wezig ben en alles geraakt mag worden. Dit vraagt samenwerking, openheid en kwetsbaar-heid van beide kanten. Bedding en stroom komen samen en vormen een krachtige eenheid.

Vanaf juli bied ik weer het verdiepende individuele traject Innerlijke Vrijheid aan. Elke maand starten er slechts twee trajecten, zodat ik mijn volle aanwezigheid kan geven aan wie echt de diepte in wil gaan.

Tot die tijd ben ik nog even mijn eigen stroom én bedding, hier in Costa Rica. Want dat is wat dit werk me heeft geleerd: ik heb stevigheid in mezelf gevonden. Ik weet wat me raakt en waarom. En ik kan terugkeren naar vrede, vaak alleen, soms met hulp.

Dat is wat ik ook voor jou wil zijn: niet iemand die het voor je oplost, maar een bedding waarin jouw stroom zijn weg kan vinden.

www.goud-groen.nl

Een ander plan, zonder spijtKoeien, ik vind ze prachtig en fotogeniek. En deze ontsnapte exemplaren zagen er behoorlijk ...
21/05/2026

Een ander plan, zonder spijt

Koeien, ik vind ze prachtig en fotogeniek. En deze ontsnapte exemplaren zagen er behoorlijk relaxed uit toen ik ze tijdens mijn wandeling naar het meer tegen kwam. Maar even beter gekeken zag ik dat het geen dames maar heren waren. Stieren hier in Costa Rica zijn niet zo temperamentvol als in Nederland, maar ik wilde mijn geluk ook niet tarten.

Deze keer dus een kortere wandeling dan gepland, ik keerde weer om en liet het meer voor wat het was. Op de terugweg nam ik een afslag naar een stukje jungle en genoot van een heel andere sfeer.

Regelmatig komt er iets op mijn pad wat ik niet had verwacht. En in tegenstelling tot hoe ik vroeger in het leven stond, merk dat ik daar veel gemakkelijker mee om kan gaan. Deze stieren maakten dat ik mijn wandeling onderbrak, maar ik genoot er ook van even op het pad te blijven en naar ze te kijken. En zonder spijt maakte ik een ander plan.

En zo gaat het heel vaker, ook met meer triviale zaken. Plannen maken is leuk, maar het onverwachte is vaak veel interessanter om te volgen. Het bracht me ook naar Costa Rica. De flow van het leven de ruimte te geven en niet vast te houden aan een bepaalde uitkomst, dat is misschien wel de grootste verschuiving die ik hier heb gemaakt.

Het is de laatste maand van mijn verblijf hier. Langzaam begint de voorbereiding op terugkeer. GoudGroen heeft een nieuwe vorm gekregen, een vernieuwd aanbod en een nieuwe website. Ik zie ernaar uit om te delen wat ik hier heb geleerd.

Meer hierover volgt binnenkort. Alvast kijken? www.goud-groen.nl

Vergeving is de snelweg naar vredeMisschien niet meteen naar wereldvrede, maar wel naar vrede in jezelf.Veel van wat ons...
14/05/2026

Vergeving is de snelweg naar vrede

Misschien niet meteen naar wereldvrede, maar wel naar vrede in jezelf.
Veel van wat ons beperkt zijn overtuigingen die we ooit over onszelf zijn gaan geloven. Niet bewust gekozen, maar langzaam ingesleten. Vaak al in de kindertijd, toen we de wereld nog waarnamen met kleine ogen en grote gevoelens. We gaven betekenis aan wat er gebeurde, op de enige manier die we toen konden. En die betekenis kleefde.

Ik ben niet goed genoeg. Ik doe het verkeerd. Ik hoor er niet echt bij.
Die overtuigingen namen we mee het leven in. En steeds opnieuw - bijna magisch - leek het leven ze te bevestigen.

Vergeving doorbreekt die cirkel. Niet door het verleden te ontkennen, maar door jezelf los te maken van de conclusie die je er destijds aan verbond. Als die overtuiging oplost, ontstaat er ruimte. En in die ruimte kan het leven weer stromen.

Vanaf juli begeleid ik weer vergevingssessies. Al interesse? www.goud-groen.nl

De wereld die je ziet, heb je zelf gemaaktZeven maanden geleden stapte ik uit het vliegtuig en was Nederland weg.Niet le...
07/05/2026

De wereld die je ziet, heb je zelf gemaakt

Zeven maanden geleden stapte ik uit het vliegtuig en was Nederland weg.
Niet letterlijk, maar de werkelijkheid die ik thuis kende, verdampte alsof ze nooit had bestaan.

Hier is de natuur zo anders, levendiger, kleuriger, vergezichten die in niets op Nederland lijken, op een windmolen na. De mensen zijn anders, de taal, de gewoonten. Wat voor hen vanzelfsprekend is, is voor mij vreemd. Een kleine community in Costa Rica werd mijn hele wereld en Nederland, met alles wat er leeft en beweegt, kromp tot iets in de verte.

Wat me dat liet zien, vond ik ook terug in een tekst waar ik hier mee werk:
"Projection makes perception. The world you see is what you gave it, nothing more than that." Een Cursus In Wonderen

Je staat ergens, en je maakt van die plek een wereld. Niet bewust, niet met opzet, maar de geest doet het voortdurend. Wat aandacht krijgt, wordt echt. Wat buiten het blikveld valt, vervaagt.

Nu de terugreis nadert, merk ik hoe Nederland me weer langzaam aanraakt. Een strand op fietsafstand. Mijn huisje. Vertrouwde gezichten. Het trekt, het roept. En ik kijk met nieuwe ogen naar wat ik daar wil maken, letterlijk en figuurlijk.
Ik word de komende weken weer zichtbaar hier met GoudGroen. Er is het nodige te delen.

Wat als je wél waard bent wat je vraagtWat is de waarde van iets? Neem die ene mooie broek in de winkel – precies wat je...
18/06/2025

Wat als je wél waard bent wat je vraagt

Wat is de waarde van iets? Neem die ene mooie broek in de winkel – precies wat je zocht, met een prijslabel eraan. Dan lijkt het simpel: de prijs is de waarde, toch?
Maar zodra je hebt afgerekend en de winkel uitloopt, is die waarde vaak al met zeker 25% gekelderd. Althans, op papier. Voor jouzelf misschien niet. Misschien had je die broek zelfs gekocht als hij twee keer zo duur was geweest. Waarde blijkt dus relatief – en heel persoonlijk.

Nog ingewikkelder wordt het als het gaat om jouw eigen waarde. Hoe gemakkelijk vind jij het om over salaris te onderhandelen? Of een tarief te bepalen voor je diensten? Sommige mensen lijken daar geen enkele moeite mee te hebben. Ze onderhandelen zelfverzekerd en krijgen soms zelfs (veel) meer betaald dan ze – objectief gezien – aan waarde leveren.

Anderen zijn eerder geneigd om laag in te zetten. Niet omdat ze denken dat hun werk weinig waard is, maar omdat het idee dat iemand ontevreden zou kunnen zijn ondraaglijk voelt. Dat ongemak weegt zwaarder dan het risico om onderbetaald te worden. En diep van binnen weet je: je vraagt eigenlijk te weinig.
Wist je dat hier een term voor bestaat? Het impostersyndroom: de angst om door de mand te vallen, ondanks bewijs van je bekwaamheid.

Ik weet uit ervaring hoe hardnekkig dat gevoel kan zijn. Het kan je carrière beïnvloeden en je zelfbewustzijn ondermijnen. Vorig jaar werd ik hierover geïnterviewd door Marjo Crombach, voor haar nu net verschenen boek: De stille kracht van twijfel. Het raakte me hoe waardevol het kan zijn om deze innerlijke strijd uit te spreken. Twijfel hoeft je niet klein te houden – het kan ook een kracht zijn. Door bewustwording én actie nemen, ook als dat uitdagend is.

Ik kijk ernaar uit om het boek te lezen en mezelf opnieuw de vraag te stellen: durf ik mijn waarde écht te zien?

https://www.goud-groen.nl/aanbod/

Ziekte als een signaalNiemand kiest er voor om ziek te zijn, toch? Op bewust niveau waarschijnlijk niet.Maar er kunnen b...
31/05/2025

Ziekte als een signaal

Niemand kiest er voor om ziek te zijn, toch?
Op bewust niveau waarschijnlijk niet.
Maar er kunnen beslist wel redenen zijn waardoor een ziekte zich heeft geopenbaard. Niet vanuit een bewuste keuze, maar als reactie.

Dit kan zijn vanuit een gebeurtenis waarop je een heftige emotionele respons hebt (gehad). Door de manier waardoor je omgaat met oud zeer, bijvoorbeeld door bitterheid en verwijten. Of misschien heb je al veel signalen van je lijf gemist of genegeerd omdat je 'een harde' bent.

Het kan de moeite waard zijn om naast het reguliere of alternatieve behandeltraject dat je bent ingegaan eens verder te kijken.

Probeer daarbij niet te blijven steken in het zoeken naar antwoorden op vragen als "waarom ik?", wat doe ik fout?" of "wat is er mis met mij?". Die vragen houden de wond levend en versterken slachtofferschap.

Je kunt wel voor jezelf nagaan wat er is gebeurd voordat de ziekte zich openbaarde. In wat voor situatie zat je toen? Is er een impactvolle gebeurtenis geweest waar je op een manier mee bent omgegaan die tegen jouw intuïtie of gevoel in ging?
Hoe sta je in het leven en doe je misschien jezelf daarmee tekort?
Ga je ziektegeschiedenis eens langs en kijk of je bepaalde aandoeningen in jouw tijdlijn aan elkaar kunt koppelen. Welke signalen heb je onderdrukt, laten onderdrukken of genegeerd? Onderdrukken kan ook in de vorm zijn geweest van medicatie. Medicatie lost symptomen op, maar niet een onderliggende oorzaak. Het lichaam zoekt dan naar een nieuwe uitingsvorm met een andere kwaal.

Als je radicaal eerlijk naar jezelf bent in dit onderzoek, welke inzichten krijg je dan? Niet om het verhaal te kunnen vertellen, maar juist om het achter je te kunnen laten.

Inzicht in oorzaken van ziekte kan verlichting brengen. Vertrouw op de kracht van het lichaam, er is zoveel meer mogelijk dan je denkt.

https://www.goud-groen.nl/aanbod/

Er zitten twee zwarte gieren op een schoorsteentje waar ik op uitkijk. Eerste ochtend in Peru, de enorme Stille Zuidzee ...
06/04/2025

Er zitten twee zwarte gieren op een schoorsteentje waar ik op uitkijk. Eerste ochtend in Peru, de enorme Stille Zuidzee op de achtergrond.

Ik zoek even op waar deze dieren voor staan. Gieren blijken symbolen van dood, wedergeboorte, zuivering, geduld, bescherming en nieuwe beginpunten.

Het woord dat mij hiervan het meeste raakt is: Geduld. 

Ik leer steeds meer de kracht van geduld. Het maakt namelijk dat ik kan leven in het nu. 

Waar ongeduld en onrust voortkomen uit piekeren over het verleden en de toekomst, zorgt geduld er juist voor dat ik er op kan vertrouwen dat wat het leven ook brengt, het precies goed is.

Ik maak nog wel plannen en heb ideeën over mijn toekomst. Maar ik hou me niet meer zo bezig met het resultaat en doemscenario s. 

Zoals John Lennon al zei: life is wat happens when you're making other plans.

Geduld en vertrouwen geven rust en het blijkt me steeds weer dat mijn leven daardoor enorm verrijkt.

GeduldEr zitten twee zwarte gieren op een schoorsteentje waar ik op uitkijk. Eerste ochtend in Peru, de enorme Stille Zu...
06/04/2025

Geduld

Er zitten twee zwarte gieren op een schoorsteentje waar ik op uitkijk. Eerste ochtend in Peru, de enorme Stille Zuidzee op de achtergrond.

Ik zoek even op waar deze dieren voor staan. Gieren blijken symbolen van dood, wedergeboorte, zuivering, geduld, bescherming en nieuwe beginpunten.

Het woord dat mij hiervan het meeste raakt is: Geduld.
Ik leer steeds meer de kracht van geduld. Het maakt namelijk dat ik kan leven in het nu.
Waar ongeduld en onrust voortkomen uit piekeren over het verleden en de toekomst, zorgt geduld er juist voor dat ik er op kan vertrouwen dat wat het leven ook brengt, het precies goed is.
Ik maak nog wel plannen en heb ideeën over mijn toekomst. Maar ik hou me niet meer zo bezig met het resultaat en doemscenario s.

Zoals John Lennon al zei: life is wat happens when you're making other plans.

Geduld en vertrouwen geven rust en het blijkt me steeds weer dat mijn leven daardoor enorm verrijkt.

En de gieren? Die zitten er nog steeds. Geduldig wachtend op wat de dag ze brengt.....

Adres

Grote Sloot 30
Burgerbrug
1754JE

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer GoudGroen Coaching & Training nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen