22/09/2026
Ondertussen.... ben ik aan het rusten.
Ja, nog steeds 😄
En wàt een beweging zit daar dan in! Poeh hè!
Iets wat ik namelijk maanden geleden, daar aan de vooravond van 2026, voelde maar niet had kunnen bedenken wat het werkelijk zou betekenen, bracht me dieper en dieper.
En nog eens dieper.
Want hoe langer ik rust, hoe meer ik voel.
Hoeveel ik bijvoorbeeld heb gegeven.
Hoeveel ik heb gedaan.
Hoeveel ik heb gedragen.
Hoeveel energie er jarenlang naar buiten is gestroomd.
Naar mijn werk. Naar mijn praktijk. Naar de mensen om mij heen. Naar wie ik dacht dat ik moest zijn. Naar alles wat ik wilde creëren en neerzetten.
En in dat diepe zakken zie ik nu dat ik daar he-le-maal niets van hoef terug te nemen!
Ik heb het allemaal nodig gehad.
Het heeft me gevormd.
Het heeft me tot hier gebracht.
En nu voel ik hoe die beweging zich naar binnen keert.
Wat ik zo lang naar buiten heb gebracht, mag naar binnen.
Mijn aandacht.
Mijn liefde.
Mijn kracht.
Mijn aanwezigheid.
Ik hoef mezelf niet meer voorbij te gaan om te voelen dat ik leef.
Ik mag alles voelen wat er ín mij leeft.
En hoe meer ik zak, hoe minder ik hoef te begrijpen en te bedenken.
Het wordt lichaam.
Het wordt voelen.
Het wordt leven.
Het wordt ík.
Dat is waar ik nu ben.
Niet meer zoeken naar de vorm van wie ik ben.
Maar het steeds dieper leven.
Belichamen!
Whoeiii 💃