Tempel Oefentherapie

Tempel Oefentherapie Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Tempel Oefentherapie, Medisch en gezondheid, Torenzicht 26E, Eemnes.

23/06/2026

Je kent het vast. Een drukke week, een conflict op het werk, slecht geslapen... en ineens heb je weer (meer) last van je rug

Het voelt onlogisch, want je hebt niks anders gedaan met je rug.

Dat klopt.

Maar je brein maakt maakt geen onderscheid tussen fysieke en emotionele dreiging. Beide activeren het pijnsysteem en kunnen dus voor lichamelijke klachten zorgen, zoals jouw rugpijn.

Het brein stuurt een signaal op de enige manier waarop hij dat kan, gewoon om je te waarschuwen. En daardoor ervaar jij pijn.

En hoe vaker het alarm afgaat of hoe langer hij al aanstaat, hoe sneller dat signaal blijft komen. Dan hoeft er maar weinig te gebeuren voordat je dat signaal krijgt: een slechte nacht, een net te volle agenda, etc...

Dus als je emotionele stress omhooggaat, gaat je pijnsysteem mee. Altijd.

Heb je ook dat je pijn erger wordt op drukke of emotionele dagen?

19/06/2026

Huh? Hoe dan? Mijn pijn is echt hoor.

Absoluut. Je pijn is echt.

"Pijn zit tussen je oren" wordt vaak gebruikt om te zeggen: het stelt niet zoveel voor. Je verbeeldt het je. Je stelt je aan.

Maar dat is niet wat ik bedoel. Het zit letterlijk tussen je oren, omdat pijn uit het brein komt. Niet omdat je het verbeeldt.

Pijn wordt verwerkt in je brein, niet in je rug, niet in je spier, niet in het weefsel. Pijn ontstaat in je brein. Het is een beslissing van je brein op basis van alle informatie die binnenkomt.

Angst, stress, vermoeidheid en andere emoties en ervaringen hebben daarom wel invloed op je pijn. Maar dat maakt de pijn zelf niet minder erg. Het maakt het eerder gecompliceerder.

Dan voelt het misschien onmogelijk op te lossen, maar dat is het niet. Je brein, je zenuwstelsel, jouw gedrag, daar heb je allemaal invloed op. Je kan het trainen, net zoals je je spieren kan trainen in de sportschool.

En daar ga ik mee aan de slag.

Hoe vaak heb jij te horen gehad dat je pijn tussen je oren zit?

08/06/2026

Klinkt een beetje gek en misschien lijkt het ook wel onmogelijk.

Maar als jij elke dag opstaat en direct jezelf afvraagt: ‘Hoe voelt m’n rug vandaag?’, dan activeer je direct al het systeem in je brein waarbij alles om pijn draait, je pijn-brein. Het is alsof je zegt 'denk niet aan een roze olifant' waar denk je dan aan? Precies...

Dat is ook precies wat we gewend zijn en we ons brein aanleren: checken = veilig. Hoe meer jij je rug checkt, hoe meer dat pijn-brein geactiveerd wordt en hoe meer pijn je hebt. Oftewel: aandacht is de brandstof voor pijn.

Dan hebben we het deel in ons brein dat anders werkt, het fijn-brein.

Dat is niet een aparte knop die je omzet, maar simpelweg je brein in een andere modus. Een modus waarbij je aandacht niet meer naar gevaar gaat, maar naar wat je lichaam wél kan. Niet ontkennen dat er pijn is, maar je systeem een andere ervaring geven, waarbij bewegen niet automatisch gelijk staat aan gevaar.

Wat nu wel gebeurt, bewegen = gevaar.

Je gedachten gaan steeds naar de pijn, omdat het vervelend is, omdat je het weg wilt hebben én omdat het een patroon geworden is. Je hebt je brein geleerd om steeds te zoeken naar die gevaren van pijn en daarmee dus ook om steeds pijn te voelen.

Als je weet waardoor (of waar) jij in dat patroon vast zit, dan kun je de pijn wegnemen.

Wil je snappen waar jij vastzit in dat patroon? Comment detector en je ontvangt hem via je DM!

18/05/2026

Er zijn mensen die op een spijker trappen en door het g*t in hun schoen de spijker al zien voor ze pijn voelen en dan enorm veel pijn ervaren.

Je brein heeft gevaar geconstateerd en dus gaat hij signalen sturen waardoor jij pijn voelt.

Later blijkt dat de spijker tussen de tenen door is gegaan. Er is geen wond en geen schade.

Maar de pijn was 100% echt.

Mensen die een amputatie hebben gehad, kunnen nog steeds pijn voelen in het ledemaat die ze niet meer hebben.

Ja, er is iets mis. Ze zijn hun arm/been/onderbeen/etc kwijt, maar iets dat je niet hebt, zou geen pijn moeten kunnen geven. Toch?

Als pijn uit de weefsels komt, dan zou dat kloppen. Maar pijn komt uit je brein.

Dus als je brein gevaar ziet, gaat hij signalen zoals pijn sturen. Ook als er dus eigenlijk niks aan de hand is.

Ook bij chronische rugpijn stuurt jouw brein allemaal pijnsignalen zonder dat er nog wat aan de hand is.

Dit is precies wat we aanpakken in De Release Loop. Niet je spieren, maar je zenuwstelsel. Klaar om dat patroon te doorbreken?
Comment 'Reset' en ik stuur je alle info!

13/05/2026

Een hernia ontstaat niet van een matras. En 1 op de 3 mensen loopt er gewoon mee rond zonder het te weten: geen klachten, geen pijn.

Hoe jij met je rug omgaat, zowel mentaal als hoe je je belasting managet, heeft meer invloed op wat je voelt dan welk bed dan ook.

Benieuwd wat dan wél de oorzaak is van jouw pijn? Comment DETECTOR en ik stuur je de gratis scan. 👇

08/05/2026

Doorgaan tot je niet meer kan. Zoveel mogelijk herhalingen, zoveel mogelijk gewicht, anders heeft het toch geen zin. Signalen van je lichaam negeren want je bent er nu eenmaal mee bezig.

Dat doe je niet alleen in de sportschool. Dat doe je op je werk, thuis, in hoe je voor anderen zorgt. Het is geen sportpatroon, het is jouw patroon.

En dat is precies wat je zenuwstelsel ook leert.

Ons brein houdt van voorspelbaarheid en cycli. Je ziet het overal: dag en nacht, je ademhaling, je slaap. Alles in ons lichaam werkt in golven, in afwisseling van inspanning en herstel. Dat is gewoon hoe het werkt.

Maar als jij constant op volledig vermogen draait, raakt je zenuwstelsel in de war. Er is geen cyclus meer. Geen duidelijk signaal van veilig en onveilig, van aan en uit. En een zenuwstelsel zonder die afwisseling wordt gevoeliger en blijft pijn afgeven, ook als er geen reden meer voor is.

Niet die ene oefening houdt je pijn in stand. Niet die ene beweging. Het patroon eronder.

Herstel begint dus niet bij betere oefeningen of meer rust. Het begint bij het doorbreken van wat eronder ligt.

Herken jij dit patroon bij jezelf? 👇

04/05/2026

Je brein kan heel slim zijn, maar hij gelooft ook alles wat je hem vraagt en vertelt. Daar kun jij nóg slimmer gebruik van maken ;)

Dus als jij vraagt: ‘Hoe erg is de pijn?’, dan gaat je brein op zoek naar pijn. Dat is heel simpel gezegd hoe je brein werkt.

Aandacht stuurt het systeem.

Als je dus andere vragen leert stellen, kan je ook bepalen waar de aandacht van je brein naartoe gaat. Wil je je aandacht naar pijn…? Of juist naar wat anders?

Daarom heb ik 8 vragen opgesteld die je kunt stellen weer de juiste richting op te helpen. Namelijk daar waar je naartoe wilt en niet daar waar je nu in zit (je pijn). Dit zijn er alvast 4:

1. Wie of wat geeft een glimlach op je gezicht?

2. Hoe ziet je leven eruit zonder pijn?

3. Wat kun je nu wél allemaal, ondanks de pijn?

4. Waar beleef je plezier aan?

Ik heb er 4 gedeeld, wil je de andere 4 ook ontvangen? Comment RICHTING en ik stuur ze naar je op

01/05/2026

In de praktijk zie ik regelmatig mensen met chronische pijn die precies kunnen vertellen welke bewegingen ze vermijden, hoe ze draaien, welke kant makkelijker is, maar ook knielen en niet bukken, stoelen maximaal naar voren zetten, etc etc.

Ze hebben al een heel plan gemaakt voor iets wat 15 minuten duurt. En ze zijn er onbewust al veel langer mee bezig dan het stofzuigen zelf kost.

Of ze doen het gewoon niet meer. Want waarom het risico nemen.

Als je dit zo leest klinkt het misschien ook belachelijk, maar dat is wel hoe het gaat bij mensen met chronische pijn.

Je denkt dat je slim bezig bent door overal rekening mee te houden, maar eigenlijk train je angst.
Angst voor beweging, angst voor alledaagse activiteiten en angst voor pijn. En uiteindelijk verergerd je pijn alleen maar, doordat je brein leert angst = pijn.

Welke 'slimme oplossing' heb jij bedacht voor je rug om je auto wél te kunnen stofzuigen? 👇

Ik dacht dat er iets mis met mij was. Dat mijn lichaam kapot was, omdat mijn pijn maar niet wegging, terwijl scans aanto...
30/04/2026

Ik dacht dat er iets mis met mij was. Dat mijn lichaam kapot was, omdat mijn pijn maar niet wegging, terwijl scans aantoonden dat er 'niks' met mijn schouder aan de hand was.

Dat voelde als een klap in m'n gezicht. Want ja, je hoopt ergens dat ze iets vinden. Dat er een verklaring is. Iets wat je kunt repareren.

Maar niets vinden op een scan betekent niet dat er niets is. Alleen wél dat we niet op de goede plek aan het zoeken waren.

Want pijn zit niet in je spier of je gewricht. Pijn ontstaat in je brein.

En een zenuwstelsel dat jarenlang in die stressstand heeft gestaan, leert bewegen koppelen aan gevaar. Niet bewust. Niet omdat je je aanstelt. Maar omdat het systeem heeft geleerd: dit is niet veilig.

Alles in mijn leven draaide toen om presteren. Wedstrijden, resultaten, verwachtingen. Van mezelf, maar ook van anderen. Alles moest goed gaan, en ik moest daar de controle over hebben. Niet omdat ik zwak was. Maar omdat ik het zo had geleerd. Altijd doorgaan.

Dan kan je je wel voorstellen dat mijn brein het boogschieten als gevaar begon te zien. En hoe harder ik probeerde het te 'fixen', hoe meer ik dat patroon bevestigde.
En dan blijft de pijn komen, ook als er ‘niets’ te zien is.

Als ik dat toen had geweten, had ik niet hoeven stoppen met boogschieten.

Ben jij ergens mee gestopt door chronische pijn? 👇

28/04/2026

Lekker vaag. Maar zo is het wel.

De neuroloog zei het zo nuchter: “Er is niets te zien. De onderzoeken toonden niks.”

Mijn eerste reactie? Teleurstelling.

Want ja, ik liep wel elke dag met pijn rond en ergens hoop je dat er dan iets gevonden wordt. Dat er een verklaring is voor je pijn.

Maar toen ik het heb kunnen laten bezinken en met mijn kennis op dat moment over pijn, landde het.

Hardware vs software. Het is niet structureel, de hardware was uitgesloten. Dus dan blijft software over. Het probleem zat dus in mijn zenuwstelsel.

En ook dat besef kwam even hard binnen. Maar dát accepteren zorgde er wel voor dat ik de juiste stappen kon nemen om mezelf te genezen van de pijn.

Want je zenuwstelsel kan je trainen, net zoals je spieren.

Ik denk dat veel mensen die dit lezen zichzelf herkennen. Die ook hebben gehoord: "er is niets te zien op de scan." En die dat als een klap in het gezicht ervaarden.

Je pijn is echt. Je brein vertelt het je namelijk en die bepaalt of iets als pijn voelt of niet. Je zoekt alleen op de verkeerde plek.

Heb jij nu chronische pijn ergens in je lichaam?

Grote kans dat dit net als bij mij eigenlijk niet zo is of dat je het met 80% kan verminderen.

En ja, dit kan zelfs als de scans WEL iets aangeven.

Wil je ontdekken waar jouw pijn echt zit? Tussen je oren (net als bij mij) of ergens anders? Stuur een DM met 'detector' en ik stuur hem je!

Adres

Torenzicht 26E
Eemnes
3755CC

Openingstijden

Maandag 08:00 - 17:00
Dinsdag 08:00 - 17:00
Woensdag 08:00 - 17:00
Donderdag 08:00 - 17:00
Vrijdag 08:00 - 17:00

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Tempel Oefentherapie nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Tempel Oefentherapie:

Snelkoppelingen

Delen