18/09/2026
๐ฑ๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐
๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐
๐ ๐๐๐๐.
๐ด๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐ ๐๐๐๐๐
๐ ๐๐๐๐๐.
Eindelijk even niks.
Je hebt gedaan wat er gedaan moest worden.
Misschien is het huis stil.
Je hoeft nergens meer naartoe.
Niemand vraagt op dit moment iets van je.
Dus je zit.
En toch voelt het niet echt rustig.
Je hoofd loopt de dag nog een keer langs.
Je denkt aan wat je vergeten bent.
Aan morgen.
Aan dat gesprek van vanmiddag.
Aan iemand om wie je je zorgen maakt.
Misschien pak je gedachteloos je telefoon.
Of je merkt dat je lichaam wel op de bank zit, maar dat er vanbinnen nog van alles aan staat.
En dat is iets anders dan geen rust nemen.
Misschien neem je juist wรฉl rust.
Je wandelt.
Je leest.
Je gaat op tijd naar bed.
Je probeert momenten voor jezelf te maken.
Maar ๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐
๐.
Wanneer je lange tijd gewend bent geweest om veel te dragen, kan het lastig zijn om werkelijk te zakken uit dat voortdurende bezig zijn.
Ook als er even niets hoeft.
Je lichaam stopt namelijk niet automatisch met alert zijn omdat jij op de bank gaat zitten.
En misschien is de vraag daarom niet alleen:
Neem ik genoeg rust?
Maar ook:
๐ฒ๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐
๐๐๐
๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐ ๐
๐๐ ๐๐ ๐๐?
Dat verschil vind ik belangrijk.
Want thuiskomen in jezelf gaat niet alleen over ruimte maken in je agenda.
Het gaat ook over de verbinding met jezelf herstellen, zodat je steeds beter kunt voelen wat er in jou gebeurt.
Ook wanneer het stil wordt. ๐ฟ
๐ป๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐๐