Wat zijn de openingstijden?

Maandag 08:00 - 20:00 Dinsdag 08:00 - 20:00 Woensdag 08:00 - 20:00 Donderdag 08:00 - 20:00 Vrijdag 08:00 - 20:00

Saskia Purmer

Startpagina
Nederland
Enschede
Saskia Purmer

Routebeschrijving Website

In mijn praktijk werk ik zowel individueel met mensen als met stellen. Saskia is sinds 1996 actief als fysiotherapeute.

In beide gevallen is er sprake van ontbreken van 'flow' => het ervaren van flow is essentieel om je energie en positivisme te behouden. Fysiotherapie Saskia Purmer, praktijk voor psychosomatische en algemene fysiotherapie, is in 2005 opgericht door Saskia Purmer. Haar interesse in de gedragsmatige kant van de mens heeft er toe geleid dat ze gezondheidspsychologie is gaan studeren en dat psychosomatische fysiotherapie haar specialisme is geworden. Nadere informatie over zowel algemene als psychosomatische fysiotherapie is op deze website te vinden. Saskia Purmer is lid van het Netwerk Psychosomatiek Twente (www.netwerkpsychosomatiektwente.nl) en van SOLKNET (www.solknet.nl)

06/10/2026

Afgelopen maandag zat ik in het theater bij Psychologie in het Theater, bij de voorstelling Dichterbij. En wat een bijzondere voorstelling bleek dat te zijn.....

De voorstelling gaat over de liefde, over ons collectieve verlangen naar echte verbinding en hoe dat dan werkt in ons brein. Over wat er gebeurt wanneer we elkaar proberen te begrijpen, maar ondertussen ook verstrikt raken in onze eigen emoties, verwachtingen en patronen en vooral ook onze aannames en angsten.

En terwijl ik keek, dacht ik: dit is eigenlijk precies waar ik in mijn werk zo vaak mee bezig ben.
We willen allemaal graag begrepen worden. Maar hoe vaak zeggen we eigenlijk hardop wat er echt in ons gebeurt???

We zeggen:
"Laat maar."
"Ik zal 't wel weer verkeerd gedaan hebben..."
"Het maakt me niet uit."
"Doe gewoon normaal."
"Waarom doe je nou zo?"

Terwijl er onder die woorden misschien iets heel anders zit:
Ik voel me alleen.
Ik ben bang dat je me niet belangrijk vindt.
Ik ben teleurgesteld.
Ik verlang naar verbinding.

Onder elke klacht ligt vaak een verlangen

Een van de dingen die ik uit Dichterbij meenam, is hoe krachtig het kan zijn om te verwoorden wat je ziet, te laten merken dat je de ander begrijpt en woorden te geven aan de emotie die er is.
Niet meteen oplossen.
Niet uitleggen waarom iemand zich zo voelt.
Niet zeggen: "Ik snap niet dat je hier zo'n punt van maakt!"
Maar simpelweg:
"Ik zie dat dit je raakt."

Zo'n zin lijkt misschien klein. Maar juist het erkennen van een gevoel kan ervoor zorgen dat iemand zich gezien voelt. En misschien is dát wel een van de meest eenvoudige manieren om dichterbij elkaar te komen. Om de veilige verbinding te ervaren. Om de muur te durven laten zakken.
Dat geldt in een partnerrelatie, in vriendschappen, binnen gezinnen… maar ook in de relatie die je met jezelf hebt.
Misschien is dichterbij komen soms helemaal niet zo ingewikkeld.
Misschien begint het met even stoppen met oplossen en eerst zeggen:
"Ik zie je. Ik snap dat dit iets met je doet."
En dan maar eens kijken wat er daarna gebeurt.

Wil je dit nou ook ervaren, maar je weet even niet hoe? Kom dan op de lijn en dan kijken we samen wat ik voor je kan betekenen.

PS. Tip! Ze komen nog een keer weer hier in de buurt met deze voorstelling, dus kijk of je kaartjes kan bemachtigen.

28/04/2026

Sinds afgelopen maandag ben ik moeder van 2 volwassen kids en 2 puber kids. Mijn zoon werd 18. De verdeling is dus fifty-fifty.....

En echt, ik zweer je, het was ongeveer gisteren nog dat ze 2 en 4 en 6 en 8 waren! En dat ik er 1 eentje in de draagdoek had op mijn rug, eentje achterop de fiets en 2 in de fietskar. En nu heb ik de kleinste maat schoenen, ben ik de langzaamste fietser en is mijn liefkozende bijnaam 'boomer'

Fifty-fifty, dat klinkt als half-om-half, als onzeker en dat de kans op falen net zo groot is als de kans op succes, althans zo interpreteer ik het....Nou kijk ik zeker niet naar mijn kids vanuit het perspectief 'kans op succes of falen', ik ga er graag van uit dat ze precies daar zijn en doen waar ze moeten zijn en te doen hebben.

Maar ik zie in mijn praktijk wel vaak mensen die soms hun leven soort van fifty-fifty leiden.

Een beetje wel.
Een beetje niet.
Een beetje ja
Maar ook nee.

In hun werk. In hun relatie. In hoe ze voor zichzelf zorgen.Alsof ze ergens op de drempel blijven staan.Niet echt naar binnen, maar ook niet meer buiten.

En hoe logisch dat eigenlijk is. Want echt kiezen, echt ergens voor gaan staan, vraagt moed.
Het vraagt dat je jezelf serieus neemt.
Dat je durft te voelen wat je voel. En daar iets mee doet.

En precies daar gaat het vaak wringen.Want wat als je het mis hebt?
Wat als de ander er iets van vindt?
Wat als je iemand teleurstelt?
Wat als je keuze gevolgen heeft die je nog niet kunt overzien?

Voor je het weet ga je een beetje dimmen. Een beetje aanpassen. Een beetje inhouden. Niet voluit ja. Maar ook niet duidelijk nee.

Fifty-fifty voelt dan als een soort veilige tussenruimte.
Een plek waar je het nog niet helemaal hoeft te weten.
Waar je jezelf nog niet volledig hoeft te laten zien.

Maar die plek heeft ook een prijs. Want half kiezen, is ook half leven
En vaak merk je dat ergens in je lijf.
In onrust.
In twijfel.
In het gevoel dat het “net niet klopt”.

Terwijl er onder dat alles meestal iets heel helder zit.
Een weten.
Een richting.
Een ja of een nee.

Verder lezen? Kijk voor de link in de bio!

07/04/2026

Ik zit, nog na-druipend van het rondje-met-het-hondje in de regen, achter m'n laptopje. In het park deze ochtend nog meer mensen net als ik diep weggestoken in hun (regen)jas aan de wandel met hun hond. Grappige is, dat ik die mensen allemaal ken van hoe ze er uit zien en wat hun vaste rondje is en ook hoe hun hond heet. Want bij naam ken ik ze zelf niet...

En dat is ook fijn, om je soort van in de anonimiteit en tevens in de verbondenheid door zo'n park te begeven: ik loop daar in m'n uppie, maar weet me omringd door anderen. De stille balans tussen op mezelf zijn en toch ook verbonden zijn met anderen....

Balans tussen autonomie en verbondenheid

Dat is ook waar we als mens behoefte aan hebben. In relaties, zowel werk als privé is het zoeken naar die balans tussen autonomie en verbondenheid. Ben ik meer gericht op mij (in mijn autonome stuk dus) dan ben ik me meer bewust van mij, mijn denken en mijn voelen. Ben ik meer gericht op de verbondenheid tussen mij en de ander, dan ligt mijn gerichtheid meer bij de ander, en heb ik meer bewustzijn op zijn/haar denken en voelen.

Verder lezen? Zie de link in de comments

10/12/2025

Samengesteld gezin
Ik woon in een samengesteld gezin. Mijn partner en ik hebben samen zeven kinderen, vijf kippen, twee katten, één hond en een handvol clandestien door de poezen naar binnen geloodste muizen. Sinds drie jaar wonen we onder één dak. Ons huishouden houdt het midden tussen georganiseerde chaos en een duiventil. Soms zijn we met z’n tweeën thuis, maar het kunnen er net zo goed 4, 5, 6, 9 of >10 zijn. Eigenlijk weet je ’s ochtends nooit waar je ’s avonds aan toe bent….

Wat wél vaststaat:
– De koekjes en chips zijn altijd op (maar de lege verpakking ligt er nog).
– Wc-rolletjes vervangen is geen hobby in mijn samengestelde gezin.
– En wanneer iedereen tegelijk aan tafel zit, overschrijdt dat gegarandeerd de decibellenlimiet van mijn Apple Watch.

“Families worden niet alleen geboren, ze worden ook gemaakt — door de moed om opnieuw te verbinden.”
— Jane Green

Verder lezen? Zie de link in de comments naar het blogje!

17/10/2025

Nieuwsbrief nummero 11 staat online. Lees je weer even mee?

Veel stellen geloven dat praten dé manier is om problemen op te lossen. Dat is ook wat we geleerd hebben, je moet de dingen uitpraten..... Dus ga je zitten, leg je uit wat je dwarszit, deel je je perspectief, analyseer je de situatie en bied je oplossingen. En toch.... Hoe vaak verandert er vaak iets wezenlijks naar zo'n gesprek?.
Misschien loop je weg met het gevoel dat je even gehoord bent, maar een paar dagen later beland je weer in hetzelfde gedoetje. Misschien zijn jullie het eens over een plan, maar blijft de emotionele afstand bestaan.
Dan vraag je je misschien af: heeft praten eigenlijk wel zin?

De naakte waarheid is misschien wel, dat we nooit goed geleerd hebben hoe we op een manier kunnen praten die echt iets verandert. Gesprekken blijven vaak hangen in uitleg, analyses en oplossingen, terwijl de diepere laag – de emotionele werkelijkheid onder het probleem – niet wordt geraakt. Zonder dat emotionele contact blijven woorden leeg.
Daarom kun je een gesprek honderd keer voeren zonder vooruit te komen. Het probleem zit niet in de woorden, maar in het gebrek aan verbinding, veiligheid en kwetsbaarheid. Zolang die lagen niet worden aangeraakt, blijven verklaringen en plannen oppervlakkig.
‘Veiligheid is niet de afwezigheid van gevaar, maar de aanwezigheid van verbinding’, zegt trauma-expert Gabor Maté.

Verder lezen? Zie link in comments!

14/10/2025

Vandaag start er weer een nieuw 1 op 1 coachingstraject!

Fijn om met iemand aan de slag te mogen en mee te lopen in dit stukje van haar leven!

Waar staat nu precies 1 op 1 coaching voor???

Soms weet je even niet meer hoe.
Je voelt dat er iets schuurt, dat het anders mag, maar niet precies wát.
Jij wilt wel verder, maar ergens blijf je doen in het zelfde rondje draaien als altijd.

In mijn 1-op-1 coaching werken we met precies dat spanningsveld tussen denken, voelen en doen.
We gaan voorbij aan alleen praten — we luisteren ook naar je lichaam.
Want daar ligt vaak de sleutel tot inzicht, ontspanning en beweging.

🪷 Voor wie?
Voor jou als je:
- steeds over je grenzen gaat en moeilijk kunt stoppen
- vastloopt in werk of relaties
- het contact met je lijf of gevoel bent kwijtgeraakt
- veel ‘moet’ en weinig écht rust vindt
- verlangt naar meer balans, energie en verbinding met jezelf
- al tijden moe bent, je niet jezelf voelt en niet bij jouw eigen energie komt

💛 In de sessies is er alle ruimte om te vertragen, te voelen en te onderzoeken wat jouw systeem probeert te vertellen. Vanuit bewustwording, compassie en praktische stappen ontstaat verandering van binnenuit.

✨ 1-op-1 coaching is geen trucje, maar een proces — waarin jij weer thuiskomt bij jezelf.

📍 Wil je ontdekken wat dit voor jou kan betekenen?
Stuur me een bericht en dan kijken we samen of dit iets is wat bij jou past.

Adres

Prinsestraat 1A
Enschede
7513AM

Openingstijden

Maandag	08:00 - 20:00
Dinsdag	08:00 - 20:00
Woensdag	08:00 - 20:00
Donderdag	08:00 - 20:00
Vrijdag	08:00 - 20:00

Website

http://www.saskiapurmer.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Saskia Purmer nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Wilt u dat uw praktijk hét hoogst genoteerde kliniek in Enschede wordt?