21/06/2026
Afgelopen week hebben wij de laatste SI Paramedici cursus vóór de zomer, afgesloten.
Fysio’s, ergo’s, logo’s en PMT’ers, allemaal in één ruimte, met hetzelfde soort hulpvragen, maar net een andere professionele bril op.
En dat is precies waarom onze multidisciplinaire groepssamenstelling zo goed werkt.
Want sensorische informatieverwerking past in ieders klinisch redeneren. Die cliënt die “gewoon niet meewerkt” bij de oefentherapie? Die cliënt (of collega 😉) die binnen vijf minuten al afhaakt in de groep? Die cliënt die je ergotherapeutische interventies niet opvolgt, terwijl die echt wel wil? Tien tegen één dat daar een prikkelverwerkingsvraagstuk onder ligt en geen motivatie of gedragsprobleem.
Wat als waardevol ervaren wordt bij onze multidisciplinaire samenstelling: een fysiotherapeut kijkt voornamelijk naar houding en beweging, een ergotherapeut naar handelen en zelfredzaamheid, de logopedist naar communicatie en eet/drinkproblemen en een PMT’er naar lichaam en emotie. Maar zodra je ze allemaal hetzelfde SI analyse kader geeft, gaan ze plotseling ‘dezelfde taal’ spreken, echter ieder vanuit een andere vakgerichte visie.
En dan die non-verbale signalen, als ‘het kwartje’ valt tijdens een ervaringsopdracht.
Dus: voor deze groep kan de zomer mooi beginnen en zij gaan in elk geval met een extra laag klinisch inzicht anders het werkveld weer in. 💚🤍
