09/09/2026
"Jij reageert altijd anders dan ik gewend ben." Dat zei een moeder laatst tegen een van onze collega's.
Door alles wat zij had meegemaakt, had zij geleerd om zich terug te trekken wanneer het spannend werd. Afstand houden voelde veiliger dan zichtbaar zijn. En toch veranderde er iets. Onze collega bleef aanwezig. Ze bleef haar zien. Ze bleef geloven in de moeder die ze kende. Ze bleef laten merken: ik ben er nog. Ook in de periode waarin de moeder vooral afstand hield. Later zei ze: "Jij reageert altijd anders dan ik gewend ben." Misschien zit daarin iets wat veel mensen herkennen.
Soms vraagt het leven zoveel dat je vooral bezig bent met volhouden. Dan verdwijnen woorden naar de achtergrond. Dan wordt zichtbaar zijn ingewikkeld. Dan voelt afstand soms veiliger dan contact. En juist dan kan het verschil maken wanneer iemand blijft. Wanneer iemand blijft zien wat er óók is. De moeder. De kracht. De liefde voor haar kinderen. De mens achter het gedrag. Misschien ontstaat beweging wel op het moment dat iemand ervaart: Ik hoef het vandaag niet alleen te dragen. Ik doe ertoe. Er loopt iemand een stukje met mij mee.
Juist daar ontstaat vaak ruimte. Ruimte voor vertrouwen. Ruimte voor verbinding. Ruimte voor beweging. 🌿
Voor ouders die al lange tijd veel dragen en volhouden, kan het een wereld van verschil maken wanneer iemand naast hen blijft lopen en verbonden blijf