10/07/2026
Soms loopt het leven ineens heel anders dan je had verwacht.
Vijf jaar geleden begon ik aan een droom: osteopaat worden.
Naast mijn werk in de praktijk, een jong gezin en alle andere verplichtingen heb ik jarenlang vrijwel ieder weekend gestudeerd. Uren anatomie, fysiologie en pathologie. Praktijklessen, tentamens en examens. Alles met één doel: een betere behandelaar worden.
Over een paar maanden zou mijn examenjaar beginnen, gevolgd door een jaar co-therapie en het schrijven van mijn thesis.
Vorige week veranderde dat onverwachts.
De opleiding waar ik de afgelopen jaren met zoveel plezier heb gestudeerd, is failliet verklaard.
Sindsdien is er veel onzekerheid. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn medestudenten en docenten. Er wordt hard gewerkt aan oplossingen en ik heb er vertrouwen in dat alle betrokken partijen uiteindelijk een zorgvuldige beslissing willen nemen. Tegelijkertijd brengt deze periode veel vragen en emoties met zich mee.
Voor mij is het belangrijkste dat studenten eerlijk worden beoordeeld op wat zij de afgelopen jaren hebben geleerd en bereikt. Uiteindelijk zou het moeten gaan om het niveau waarop je de opleiding verlaat en de kwaliteit die je als toekomstig osteopaat kunt bieden.
Ik hoop daarom vooral op een oplossing waarbij alle studenten een reële en eerlijke kans krijgen om hun opleiding af te ronden.
Voor nu houd ik me vast aan waarom ik ooit aan deze opleiding ben begonnen: mensen helpen.
Ik hoop dat ik dat pad, ondanks alles wat er nu speelt, kan blijven volgen. ❤️
