Manuele Praktijk Open Hart

01/06/2026

Jij bent niet gemaakt om leeg te lopen

Veel zorgprofessionals zijn sterk.
Ze kunnen veel dragen.
Veel oplossen.
Veel overnemen.
Veel tegelijk doen.
Veel langer doorgaan dan eigenlijk gezond is.

En precies daarom blijven ze vaak op plekken waar het structureel te zwaar wordt.

Niet omdat ze geen grenzen hebben. Maar vooral omdat ze verantwoordelijkheid voelen.
Voor hun patiënten.
Voor hun collega’s.
Voor hun team.
Voor hun vak.

Alleen gebeurt er iets wat bijna niemand hardop zegt: een systeem dat blijft draaien op overbelasting, heeft niet nog méér draagkrachtige professionals nodig.

Het heeft vooral nieuwe leiders nodig.

Leiders die:
▶️hun lichaam serieus nemen
▶️hun grenzen serieus nemen
▶️hun herstel serieus nemen
▶️hun invloed serieus nemen
▶️hun visie op de zorg serieus nemen

Voorlopers die anders betrokken zijn, die richting geven, steviger staan en anders kiezen in een zorgsysteem dat structureel ongezonder wordt.

Veel zorgprofessionals denken dat leiderschap betekent dat je een andere, 'hogere' functie krijgt. Maar leiderschap heeft niets te maken met hogerop de ladder klimmen.

Leiderschap begint ergens anders.

Bij iemand die besluit: ik blijf dit mooie werk doen, maar niet meer ten koste van mezelf. Ik luister vooral naar mijn lichaam, naar mijn zorghart.

Dat is richting geven.

Want uitgeputte professionals houden systemen in stand.

Stevig staande professionals veranderen systemen van binnenuit.

Misschien vraagt jouw werk op dit moment niet om nog méér inzet van jou.

Misschien vraagt het om een andere positie van jou.

Daarom bestaat Selfcare Tribe. Voor zorgprofessionals die voelen dat ze niet gemaakt zijn om leeg te lopen maar om mee te bouwen aan een gezondere zorg - voor zichzelf, hun collega’s en hun patiënten.

Voor mensen die de zorg van binnenuit willen veranderen met Liefde, Lef en leiderschap

Open deze link, lees en voel: https://openhart.plugandpay.nl/selfcaretribe

❓️Waar merk jij dat jouw draagkracht structureel wordt aangesproken zonder dat daar herstel tegenover staat?

❓️Welke grens vraagt er al langer om serieus genomen te worden in jouw werk?

❓️En wat zou er veranderen als jouw stevigheid onderdeel wordt van verandering in plaats van alleen van volhouden?

29/05/2026

De moed om te voelen

Soms vraag ik aan cliënten: “Hoe voel je je vandaag?”

En dan zie ik hoe ze even zoeken.

Hun blik omhoog, hun adem iets sneller.
Alsof ze erover moeten nadenken.

We zijn zo goed geworden in denken over voelen,
dat we soms vergeten hóe het echt voelt.

Er was ooit een vrouw in mijn praktijk die zei:
“Ik voel alles van anderen, maar mezelf? Dat is zo lastig.”

Ze was verpleegkundige. Lief. Betrokken, kundig en iemand die altijd klaarstaat voor anderen.

Maar ergens onderweg had ze zichzelf verlaten.

Zorgers zijn vaak meesters in empathie naar anderen, en vaak veel slechter in empathie naar zichzelf.

Want voelen is kwetsbaar. En kwetsbaar zijn, dat spannend.

Maar emoties verdwijnen niet als je ze negeert.
Ze zetten zich vast in je spieren, nestelen zich in je adem, worden spanning in je kaken of een steek in je maag.

Ze blijven net zo lang zachtjes duwen tot je luistert.

Soms is één ademhaling met aandacht genoeg.

Soms helpt EFT-tapping: zacht tikken op je sleutelbeen terwijl je zegt:
“Ook al voel ik me gespannen, ik kies ervoor om vriendelijk te zijn voor mezelf.”

Je hoeft het niet op te lossen. Alleen maar erkennen dat je iets voelt.

Dat is moed. Daarom noem ik het geen kwetsbaarheid maar liever: raakbaarheid. Er zit grote innerlijke kracht in raakbaar kunnen en durven zijn.

▶️ Probeer deze oefening vandaag en merk: wat zegt je adem, wat zegt je lijf?

Welke emotie vraagt vandaag even om jouw aandacht - niet om opgelost te worden, maar gewoon om even gehoord te worden?

28/05/2026

26/05/2026

Trots zijn op je vak.

Voor de één klinkt dat krachtig.
Voor de ander klinkt het al snel als: naast je schoenen lopen.

Maar gezonde trots is geen arrogantie.

Gezonde trots zegt niet:
“Kijk mij eens beter zijn dan de rest.”

Gezonde trots zegt:
“Ik heb geoefend.
Ik heb geleerd.
Ik ben gevallen en weer opgestaan.
Ik heb ervaring opgebouwd.
Ik heb mensen geholpen, gedragen, behandeld, begeleid of verzorgd.
En dat heeft waarde.”

Zeker in zorg, therapie, coaching, begeleiding, onderwijs of lichaamswerk maken we onszelf vaak kleiner dan nodig.

Alsof dienstbaar zijn betekent dat je je eigen vakmanschap niet mag erkennen.

Maar je hoeft jezelf niet klein te maken om betrouwbaar te zijn.

Trots op je vak is voelen:
dit werk doet ertoe.
En ik heb iets te brengen.

Dat is geen borstklopperij.
Dat is een zachte rechte rug.

Je ziet wat je hebt geleerd.
Je erkent de uren, de twijfel, de bijscholing, de ervaring, de fouten, de groei.

En tegelijk blijf je open om verder te leren.

Want ongezonde trots zegt:
“Ik weet het al.”

Gezonde trots zegt:
“Ik ben onderweg, en ik erken de weg die ik al ben gegaan.”

Misschien mag je vandaag even voelen:
ik hoef mezelf niet groter te maken dan ik ben.
Maar ook niet kleiner.

Trots zijn op je vak is geen ijdelheid.
Het is waardigheid.

Waar mag jij jezelf vandaag erkenning voor geven?

#

26/05/2026

Hoe vaak zoeken we richting buiten onszelf?

In meningen van anderen, in lijstjes, in
adviezen, in wat ‘hoort’.

Maar jouw ware kompas… zit al in je.

Je lichaam praat voortdurend met je.

▶️Een beklemming in je borst bij een afspraak die niet klopt.
▶️Vlinders in je buik bij iets dat je écht blij maakt.
▶️Vermoeidheid als je grenzen overschrijdt.
▶️Ontspanning als je een pad kiest dat bij je past.

Dat is de stem van je lichaam. Niet luid, niet dwingend. Maar zacht, eerlijk en altijd aanwezig.

Hoe meer je luistert, hoe sterker dit kompas wordt.

En hoe minder je verdwaalt in het lawaai van prikkels, taken en verwachtingen.

Mini-oefening (2 min):
1. Denk aan een keuze die nu speelt.
2. Sluit je ogen, adem rustig.
3. Stel de vraag: “Lief lichaam, wat zegt jij hierover?”
4. Voel waar je ruim of juist benauwd wordt.
Daar zit je antwoord.

Journalprompt:

Waar heb ik mijn lichaam de afgelopen week genegeerd?

Hoe had ik anders gekozen als ik naar mijn kompas had geluisterd?

Hoe spreekt jouw lichaam vandaag tegen je?

25/05/2026

Jij wilt geen pleisters meer plakken

Veel zorgprofessionals zijn meesters geworden in oplossen.
Bijsturen.
Overnemen.
Opvangen.
Repareren.
Doorgaan als het eigenlijk al te lang te veel is.

Dat is bewonderenswaardig. En het heeft tegelijkertijd een keerzijde.

Want hoe beter professionals worden in het opvangen van tekorten, hoe langer ongezonde systemen kunnen blijven draaien zonder echt te veranderen.

Veel betrokken zorgverleners houden de zorg overeind. En tegelijk voelen ze: dit kan zo niet blijven doorgaan.

❌️Je ziet het in wachttijden die oplopen.
❌️In collega’s die uitvallen.
❌️In teams die steeds krapper worden georganiseerd.
❌️In fouten die ontstaan onder druk.
❌️In verantwoordelijkheden die worden afgeschoven.
❌️In gehaastheid bij het patiëntenbed.
❌️In dossiers die slordiger worden.
❌️In patiënten die je steeds vaker terugziet komen.

En ergens vanbinnen ontstaat een helder besef: ik wil niet langer alleen repareren, ik wil bijdragen aan verandering.

Dat is leiderschap.

Want echte verandering in de zorg ontstaat zelden van bovenaf alleen.

Ze ontstaat wanneer professionals:
🔶️hun grenzen serieus nemen
🔶️hun energie serieus nemen
🔶️hun lichaam serieus nemen
🔶️hun invloed serieus nemen
🔶️hun visie op gezondheid en welzijn serieus nemen

Door anders betrokken te zijn.

Niet langer alleen dragen - maar ook richting geven.

Niet langer alleen oplossen - maar ook eerlijk benoemen wat niet meer klopt.

Niet langer alleen volhouden - maar ook bouwen aan wat gezonder is.

Geen pleisters meer plakken - maar ongezonde gewoontes en culturen veranderen.

Dát is wat de zorg nodig heeft.

Voor de zorgmedewerkers én voor de mensen die aan hun zorg zijn toevertrouwd

Daarom bestaat De Selfcare Tribe.

Voor zorgprofessionals die voelen dat ze meer willen doen dan pleisters plakken en die willen bijdragen aan een gezondere beweging van binnenuit.

Sluit je aan. We gaan het écht doen, sámen. Met Liefde, Lef en leiderschap.

https://openhart.plugandpay.nl/selfcaretribe

Drie vragen voor jou:

❓️Waar ben jij vooral aan het repareren terwijl je eigenlijk wilt vernieuwen?

❓️Welke signalen laten zien dat jouw betrokkenheid toe is aan een volgende stap?

❓️En wat zou er veranderen in jouw team als iemand begint met richting geven i.p.v. alleen opvangen?

24/05/2026

“Dit moment dat de mensheid nu ervaart,
kan gezien worden als een deur
of als een g*t.

De keuze om in het g*t te vallen
of door de deur te stappen,
is aan jou.

Als je vierentwintig uur per dag nieuws consumeert,
met neg*tieve energie,
voortdurend gespannen,
angstig en pessimistisch,
dan zul je in dat g*t vallen.

Maar als je deze tijd gebruikt
om naar jezelf te kijken,
om opnieuw na te denken over leven en dood,
om voor jezelf en voor anderen te zorgen,
dan zul je door de poort gaan.

Zorg voor je huis.
Zorg voor je lichaam.

Verbind je met je spirituele thuis.

Wanneer je voor jezelf zorgt,
zorg je tegelijkertijd voor iedereen.

Onderschat de spirituele dimensie
van deze crisis niet.

Neem het perspectief aan van de adelaar,
die alles van bovenaf ziet,
met een ruimere blik.

Er ligt een sociale vraag in deze crisis,
maar ook een spirituele vraag.
Die twee gaan hand in hand.

Zonder de sociale dimensie
vervallen we in fanatisme.
Zonder de spirituele dimensie
vervallen we in pessimisme
en zinloosheid.

Ben je bereid
om deze crisis werkelijk onder ogen te zien?

Pak je gereedschapskist
en gebruik alle middelen
die je tot je beschikking hebt.

Leer veerkracht
van het voorbeeld van Indiaanse
en Afrikaanse volkeren:

wij zijn uitgeroeid
en worden nog steeds bedreigd.
Maar we zijn nooit gestopt
met zingen,
dansen,
vuur maken
en vreugde vinden.

Voel je niet schuldig
als je je gezegend voelt
in deze moeilijke tijden.
Verdrietig of boos blijven
helpt uiteindelijk niet.

Verzet is ook verzet
door vreugde.

Je hebt het recht
om sterk en positief te zijn.

En er is geen andere manier
dan een mooie, blije, lichte houding
te blijven dragen.

Dat heeft niets te maken
met vervreemding
of met de wereld niet willen zien.

Het is een strategie van verzet.

Wanneer we de drempel oversteken,
hebben we een nieuwe kijk op de wereld,
omdat we onze angsten
en moeilijkheden onder ogen hebben gezien.

Dit is wat je nu kunt doen:

▶️Kalmte bewaren in de storm
▶️Rustig blijven en elke dag bidden
▶️Er een gewoonte van makenom elke dag het heilige te ontmoeten

Toon verzet
door kunst,
vreugde,
vertrouwen
en liefde.”

~ Hopi-opperhoofd White Eagle

24/05/2026

Op een dag, wanneer je wakker wordt,
zul je ontdekken dat je een bos bent geworden.

Je hebt wortels laten groeien
en daarin een kracht gevonden
waarvan niemand dacht dat je die had.

Je bent sterker en mooier geworden,
vol levengevende eigenschappen.

Je hebt geleerd
om alle neg*tiviteit om je heen
om te zetten in zuurstof,
zodat ademen lichter wordt.

Er leven wilde wezens in jou,
en jij noemt ze verhalen.

Er nestelen prachtige vogels in je hoofd,
en jij noemt ze herinneringen.

Je bent iets ongelooflijks geworden.
Iets dat zichzelf kan dragen.
Groots. Levend. Vol kracht.

En je mag zo trots zijn op jezelf.
Op hoe ver je bent gekomen
vanuit de zaadjes
van wie je ooit was.

~ Nikita Gill

21/05/2026