Fight for Joany

Routebeschrijving Website Contact opnemen met de praktijk

Fight for Joany Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Fight for Joany, Medisch en gezondheid, Heerlen.

Joany lijdt aan een neuro-immunologische aandoening, de genetische aandoening hEDS, heeft een fusie van schedel tot en met bekken en lijdt aan meerdere comorbiditeiten die heel gespecialiseerde zorg vereisen.

Hoi lieve allemaal, Van de week was zowel een bewogen als rustige week. Ik bleef last houden van koorts waardoor ze van ...
06/11/2026

Hoi lieve allemaal,

Van de week was zowel een bewogen als rustige week. Ik bleef last houden van koorts waardoor ze van antibiotica zijn gewisseld anderhalve week geleden en vorige week nog een andere antibiotica erbij hebben gegeven. Momenteel is mijn temperatuur nog niet helemaal stabiel maar wel aan het zakken en ik krijg nog steeds alle antibiotica. Ik voel me uiteraard beter dan toen ik 40 graden koorts had maar kan over het algemeen niet zeggen dat ik me beter voel. Ik heb heel veel last van mijn maag en darmen en het opbouwen van de voeding staat sinds mijn infectie nu al 2 weken stil. Hopelijk kalmeren dingen na de antibiotica en kunnen we weer gaan opbouwen op een manier dat ik het ook kan verdragen. Soms weet ik niet naar welke balans ik moet zoeken, mijn lichaam heeft de voeding nodig, maar ook rust, het kan niet zonder en het is ook niet erg blij met. Het is echt een fijne balans, maar gelukkig zoeken ze hier heel erg samen met me in mee. Ik ben blij als ik eenmaal van de antibiotica af ben en kan kijken waar we dan staan en ons weer kunnen focussen op stap voor stap alle problemen aanpakken. De medicatie zelf blijft me goed ziek maken en ik heb dit keer niet zo veel te vertellen omdat eigenlijk iedere dag een beetje van hetzelfde is nu; wachten tot de infectie voorbij is, ik de antibiotica kan stoppen en kijken waar we dan staan om weer stap voor stap verder te gaan zoals we voor de infectie bezig waren🤞🏻🍀🤍

40 graden koorts en bloedbaan infectie - altijd vol verrassingen🤒👻Vorige week voelde ik me al niet zo lekker, kortademig...
30/10/2026

40 graden koorts en bloedbaan infectie - altijd vol verrassingen🤒👻

Vorige week voelde ik me al niet zo lekker, kortademig, barstende hoofdpijn maar anders dan normaal, veel zweten en meer hoesten, rode wangen maar gloeiende wangen en ik voelde me niet lekker erbij. Tijdens het weekend voelde ik me nog raarder maar ik ben het zo gewend, ik zocht er weer niks achter en het kunnen zo veel dingen zijn.

Maandag voelde ik me echt niet lekker en hoorde bij het eerste artsbezoek ook dat mijn gezicht en ogen er erg moe uitzagen. In de middag zei ik tegen de volgende arts dat het voelde alsof ik ziek werd bovenop dat ik ziek ben en hij zei ook dat hij dacht dat ik ziek werd. Er werd twee keer bloedgeprikt die dag. Mijn hartslag was al de hele dag aanzienlijk verhoogd.

Een uur later voelde ik me echt nog slechter en de verpleging zei dat mijn huid voelde alsof ik koorts had, op dat moment had ik echter nog gewoon 37 graden.

In de avond was ik echt heel hevig aan het rillen, klappertanden, kortademig, extreme pijn, stekende pijn, knijpende pijn, enorme spierspasmes onder mijn ribben, buik, rug, linkerbeen, mijn zenuwpijn stond in brand en mijn hoofd spatte uit elkaar. Ik had het ijskoud maar ook bloedheet en heel benauwd. 38,5 en elke meting ging mijn temperatuur omhoog.

Hele nacht met ijs en koude doeken gelegen maar in de ochtend was mijn temperatuur 39.3 en nog geen uur later 39.8.

Interne geneeskunde was hier en dacht eerst aan een luchtweg virus maar wilde door mijn situatie, extreme koorts en immunodepressie sowieso antibiotica beginnen.

Virus testen kwamen allemaal negatief terug maar er werd een bacterie in mijn bloed gevonden. Een bacterie die normaal op de huid hoort te zitten.

Dag erna bleek uit de kweken dat dezelfde bacterie bij de centrale lijn zat. Centrale lijn is verwijderd maar er is ook al een nieuwe geplaatst. De medicatie die ik 24/7 moet hebben, kan niet tegelijkertijd samen door de port a cath met antibiotica worden gegeven. Mijn medicatie van 24/7 kan niet gestopt of gepauzeerd worden en de antibiotica is uiteraard noodzakelijk.

Ik heb geen andere toegang en alleen een centrale lijn aan mijn rechterhals is mogelijk, dus nieuwe lijn aan dezelfde kant maar nu hoger.

Ik voel me echt enorm slecht, enorme pijn en enorm misselijk en daarbovenop maken alle medicatie die ik krijg me echt ziek maar zonder kan natuurlijk niet.

Lage bloeddruk, hoge hartslag, koorts die onderdrukt wordt maar ook iedere keer weer opspeelt en vanbinnen blijf je gloeien, heel weinig plassen. Mijn lichaam voelt alsof het vanbinnen gestoken wordt en samengeknepen wordt en mijn zenuwpijn is echt boos op me. De infectie, hoge koorts, alle medicatie, het is gewoon veel te veel voor mijn lichaam momenteel.

De voeding hebben we niet meer kunnen opbouwen sinds het weekend en de TPV moest eraf en kan er nu niet weer aan. Dus momenteel op minder voeding en hopen dat het lukt om enterale voeding verder op te bouwen🤞🏻

Infecties, virussen en koorts zijn niet de ideale dingen met mijn onderliggende aandoeningen die sowieso al totaal losgeslagen zijn nu en helaas ontregelen dit soort dingen je lichaam nog verder. Maarja, alles gebeurt met een reden geloof ik dan en volgende week is weer een nieuwe week. Nu verder met de antibiotica en hopen dat alles goed aanslaat en ik me eindelijk beter ga voelen🍀🍀

De afgelopen week heeft mijn hart verwarmd, het was een heel fijne week maar ik heb wel heel veel pijn gehad. Erg missel...
24/10/2026

De afgelopen week heeft mijn hart verwarmd, het was een heel fijne week maar ik heb wel heel veel pijn gehad. Erg misselijk en heel veel hoofdpijn de eerste helft van de week, vaak heb ik dan rode wangen en zie ik er beter uit maar meestal is dat omdat ik brand van binnen en zweet van de pijn. Pijn uiten of laten zien kan ik niet, dat kon ik als kind al niet en ben ik alleen maar steeds minder gaan doen. Het is onderdeel van mijn leven en dat heb ik altijd onzichtbaar en in stilte gedragen en zal ik ook altijd zo doen. Ik heb een wat rustigere en betere dag gehad op donderdag maar kreeg die middag propofol voor een endoscopie en hier ga ik altijd erg slecht op. Neurologisch word ik altijd heel slecht wakker maar daarnaast was ik heel erg misselijk en had ik enorme buikpijn en pijn in mijn ribben, ik had spasmes en krampen en mijn lichaam begon iedere keer heel hevig te trillen en mijn schouder te schokken. Na een lange nacht en dag heeft mijn gastro-enteroloog het weer onder controle gekregen😊 ik heb heel veel zenuwpijn waardoor ik geen kleding op mijn buik en een deel van de ribben verdraag. Ook heb ik regelmatig veel zenuwpijn in mijn linker knie waar ik dan ook geen stof op verdraag. Ik heb het altijd koud, normaal gesproken draag ik meerdere lagen kleding maar om de een of andere reden is warmte op of rond mijn huid nu juist alleen maar erger, dus dekens en kruiken zijn momenteel ook nog niet mijn beste vriend alhoewel ik ze wel in de buurt wil hebben om uit te testen. Verder lijkt het erop dat we mijn triggers en het onderliggende mechanisme van deze triggers steeds beter begrijpen. Dit leidt helaas niet direct tot een oplossing maar iedere stap is belangrijk en dit is weer één stap wat helpt om mijn situatie meer gecontroleerd aan te pakken. Het is een race met een lange adem en we staan nog steeds aan het begin🤞🏻 De voeding was wat omhoog gegaan maar moest daarna ook weer naar beneden en nu gaan we weer terug omhoog. We kunnen heel traag opbouwen en iedere keer om er iets bij te kunnen doen, moet iets anders worden afgebouwd. Elke dag is het zoeken naar de nieuwe balans, opzich best een fascinerend spel🙏🏼

Op naar een rustig weekend en een nieuwe week met nieuwe kansen🍀

27🎈Dank jullie wel allemaal voor de lieve felicitaties!! Ik heb oprecht een hele mooie en bijzondere verjaardag gehad me...
19/10/2026

27🎈

Dank jullie wel allemaal voor de lieve felicitaties!! Ik heb oprecht een hele mooie en bijzondere verjaardag gehad met heel dierbare mensen om me heen. Ik kreeg de ene verrassing na de andere, ik ontving prachtige zelfgemaakte muziek en kreeg ontzettend lief bezoek van mensen die ons heel dierbaar zijn en Spanje ons tweede thuis hebben gemaakt, ik kan niet wachten om het ziekenhuis te verlaten en weer naar jullie toe te komen🏠🤍
Daarna kwam iemand die in het ziekenhuis werkt op haar vrije dag hierheen met de liefste b**r en balonnen🥰 we hebben gebeld met haar dochter en nog iemand die hier werkt en vandaag vrij had, wat echt heel speciaal was. Daarna kwam nog iemand die hier werkt die vorig jaar tijdens mijn opname altijd op mijn afdeling werkte om te zingen en voor me te bidden. Vorig jaar deed ze altijd voor me bidden maar toen wist ik nog niet wat het betekende, nu kan ik het wel verstaan♥️ een jaar geleden toen ik tijdens mijn opname weer beneden de ‘tuin’ in kon, deed ze buiten voor me bidden samen met iemand die in de keuken werkte van de cafetaria.
Daarna kwam pap aan en kwam alle verpleging en iedereen die op de afdeling werken samen naar binnen om te zingen met een zelfgemaakte kaart en een zelfgemaakt bloemenboeket🥹

Dit zijn het soort momenten die je hart verwarmen en je altijd bijblijven.

We hebben echt oprecht plezier gehad, een lach en een traan van dankbaarheid. Ik heb genoten en het was ontzettend hartverwarmend. Ik vond het oprecht bijzonder en heel fijn om mijn verjaardag hier te hebben mogen vieren omringd door deze mooie mensen. Muchisimas gracias♥️

Jarig in het ziekenhuis - 27🎂Van harte gefeliciteerd lieverd!! ❤️ Dat we je verjaardag in het ziekenhuis zouden vieren d...
19/10/2026

Jarig in het ziekenhuis - 27🎂

Van harte gefeliciteerd lieverd!! ❤️ Dat we je verjaardag in het ziekenhuis zouden vieren daar had ik geen rekening mee gehouden maar we zijn er weer.
Vandaag is niet de dag om stil te staan bij alle s**t maar bij alle momenten die een glimlach op je gezicht toveren. En die momenten zijn er ook heel veel gelukkig.
Je glimlach heb je nog steeds en het mooie is dat deze oprecht is. Je denkt altijd in oplossingen en je ziet altijd de zon ergens tevoorschijn komen. Daarom gaat er bijna geen dag voorbij zonder dat we een keertje samen hebben kunnen lachen.
Een hele fijne dag vandaag met lieve verpleging en papa die straks komt ❤️

Love u schat en een hele dikke knuffel, we komen er wel ❤️❤️❤️ mam

Afgelopen week hebben we geprob**rd te starten met sondevoeding via de darm. Van de eerste formule werd ik heel ziek en ...
16/10/2026

Afgelopen week hebben we geprob**rd te starten met sondevoeding via de darm. Van de eerste formule werd ik heel ziek en ophogen lukte niet. Daarna hebben we de TPV verlaagd omdat ik het samen ook niet goed verdroeg en het het opbouwen van de sondevoeding in de weg stond. Nu ben ik met een nieuwe variant begonnen en die gaat iets beter. Ik zit nog steeds op een heel laag volume maar toch is het een begin. Mijn bloed laat momenteel weer tekenen van een beginnende acidose zien en nog andere nieuwe waarden weken af.

Door heftige reacties op inmiddels alle pleisters kunnen we alleen een hele kleine pleister met gaas eronder over mijn centrale lijn plakken en helemaal geen over de draad van de lijn. De draad ervan wordt inmiddels wekelijks overnieuw gehecht aangezien de lijnen de hechtingen omhoog trekken en mijn huid helemaal kapot gaat daardoor. Vandaag hebben we de positie van de lijn ook veranderd en weer overnieuw gehecht.

De hechtingen doen we altijd zonder verdoving want op pijn, ongeacht de intensiteit hiervan, reageert mijn lichaam niet met neurologische klachten of allergische en overgevoeligheidsreacties. Ik reageer wel heel slecht op vrijwel alle medicatie inclusief anesthesie, anti-misselijkheid en pijn medicatie waardoor ik die niet kan gebruiken voor verlichting. Dit voorkomt dat mijn lichaam nog meer ontregeld raakt door iedere reactie, nog meer moeite heeft om voeding en medicatie te verdragen en ik nog sneller en verder achteruit ga.

Alle andere behandelingen kunnen niet voortgezet worden totdat mijn maag en darmen op orde zijn. Dit betekent totdat ik stabiel voeding binnenkrijg en mijn darmen weer wat evacueren aangezien het anders gecontraïndiceerd is en voor meer complicaties kan zorgen.

We staan dus nog steeds aan het begin en opvoeren en invoeren van nieuwe dingen zoals voeding, medicatie en zelfs volume van water moet extreem langzaam gebeuren. Dit is de enige manier dat ik een kans heb om een minimum hoeveelheid te gaan verdragen.

Mijn gastro-enteroloog die hierin gespecialiseerd is en diëtiste helpen heel goed en kundig in dit hele proces wat een enorme opluchting en ontzettend fijn is.

Veel liefs😘

Lieve allemaal, Het is al een hele tijd geleden dat ik een update heb geschreven en er is ontzettend veel gebeurd de afg...
09/10/2026

Lieve allemaal,

Het is al een hele tijd geleden dat ik een update heb geschreven en er is ontzettend veel gebeurd de afgelopen tijd.

Toen ik vorig jaar eindelijk terug naar Nederland kon keren, wist ik dat ik niet genezen was. Onder andere mijn genetische aandoening EDS heb ik voor altijd. Mijn lichaam is complex, gedeeltelijk een medisch raadsel en zit vol verrassingen.

Na mijn terugkeer naar huis ging het veel beter met me dan voorheen, maar ik kreeg veel pijn. Ook sliep ik niet meer door de pijn, was ik heel misselijk en at ik langzamer. Dat leken allemaal logische gevolgen van het feit dat ik veel pijn had en pijn is een veel voorkomend symptoom bij EDS, neurologisch was ik stabiel.

Eigenlijk volledig onverwacht werd ik ernstig ziek met een terugkeer van mijn neuro-immunologische symptomen, een onvermogen om te eten en drinken en symptomen en ziektebeelden die voor mij volledig nieuw waren. Niemand had dit aan zien kunnen komen op deze manier.

Door een engel op mijn schouder was ik in Spanje op het moment dat dit gebeurde en ben ik begin Augustus met spoed opgenomen in het ziekenhuis. Ik had metabole acedose, koorts, een heel lage bloeddruk en hartslag, mijn bloedwaarden zagen er weer slecht uit en mijn MCAS is zo actief dat ik letterlijk vrijwel overal allergische reacties op heb wat ook teruggezien wordt in mijn bloed.

Doordat ik geen TPV en sondevoeding verdroeg, moest deze gestopt worden en was ik weer afhankelijk van mijn orale inname, deze was zo laag dat ik weer in acedose raakte met veel tekorten en hartritmestoornissen. Uiteindelijk heeft interne geneeskunde besloten me op de operatiekamer kalium en bicarbonaat te geven aangezien ik een heel hoog risico heb op anafylactische reacties.

Momenteel verdraag ik de TPV op een heel laag en minimaal niveau. Anatomisch kan ik echter maar 1 centrale lijn hebben aan de rechter kant van mijn lichaam aangezien links niet mogelijk is en mijn armen anatomische variaties hebben waardoor daar geen PICC-lijnen in geplaatst kunnen worden. Dit betekent dat zodra deze lijn stopt met functioneren ik direct problemen heb met zowel voeding als medicatie.

In de tussentijd is de MDL-arts me nog aan het onderzoeken aangezien mijn darmen, maag en slokdarm niet goed functioneren. Hieruit is voor nu al gebleken dat door een aandoening aan mijn slokdarm ik niet kan boeren, overgeven en fatsoenlijk kan slikken. We hebben dit proberen te behandelen maar ik kan nog steeds geen lucht zelf uit mijn maag omhoog krijgen. Mijn maag zelf valt door de EDS naar beneden richting mijn be**en waardoor mijn voeding en drinken in de maag blijft hangen en niet kan doorstromen naar de darmen. Normaal geef je dan vaker veel over maar aangezien ik dit fysiek ook niet kan, blijf ik de hele tijd hartstikke ziek. Mijn darmen bewegen ook niet goed en hebben ernstige constipatie en zitten vol met lucht, ook hier kan ik geen lucht uitlaten dus ook dit moet aangepakt en nagekeken worden. Momenteel hangt alles vast.

Er is nu een PEG-J sonde geplaatst, een sonde in de maag voor het ontluchten en hevelen van maaginhoud en de sonde in de darm voor voeding. Momenteel proberen we water via de darm toe te dienen maar we zitten nog op een heel minimaal niveau. Zodra ik voldoende water binnen kan krijgen, kunnen we naar 2 mL voeding per uur via de darm overstappen en gaan uitproberen of mijn lichaam dit verdraagt.

Aan de linkerzijde van mijn lichaam heb ik overal een hele zwakke hartslag en een sterke hemiparese waardoor ik mijn linkerbeen en arm niet goed kan gebruiken.

Ik heb de afgelopen tijd ongelooflijk veel pijn gehad en ben echt heel ziek geweest met een onvermogen om normaal te plassen, normaal naar de wc te gaan, te slikken, eten en drinken (onafhankelijk van het slikken), zien en bewegen. Dat mijn leven weer in gevaar was, was iets wat ik niet eens besefte omdat ik het gewend ben me zo ontzettend slecht te voelen.

Momenteel is het zwaar en heb ik heel veel pijn, het enige wat ik doe is muziek luisteren. Ik kan weer niet vervoerd worden en door de combinatie van allergische reacties en problemen met voeding staan we met de rug tegen de muur doordat heel veel onderzoeken en medicatie niet mogelijk zijn. Dit bemoeilijkt het proces enorm en vraagt heel veel geduld.

Mijn huidige problemen hebben niets te maken met het falen van behandelingen van vorig jaar. Die behandelingen hebben mijn leven gered en me een hele mooie tijd gegeven. Mijn huidige problemen zijn een gevolg van een genetische aandoening en meerdere aandoeningen die ieder deel van je lichaam kunnen aanvallen. Helaas konden bepaalde behandelingen niet doorgegeven worden door ontstekingen in mijn darmen en moet ik nog geduld hebben tot en of we die weer kunnen starten. Maar los daarvan zal er gezocht moeten worden naar de onderliggende oorzaak om niet de vloer te dweilen met de kraan open.

We zijn verzekerd voor dit soort problemen en dit hoort dan ook vergoed te worden. SOS international heeft dit initieel opgepakt maar aangezien de opname lang duurt, hebben wij en het ziekenhuis opheldering nodig over de stand van zaken. We krijgen echter alleen help-desk medewerkers aan de telefoon die inhoudelijk niet reageren. Ook beantwoorden ze geen mail waardoor je met spanning en angst hier zit totdat je officieel antwoord hebt over wat en hoeveel er vergoed wordt. Dit is echt een vreselijk gedeelte want mijn leven hangt hier weer vanaf en we hebben er recht op aangezien we verzekerd zijn.

De artsen doen alles wat ze kunnen en het enige wat ik op dit moment kan doen, is bidden dat ze de kennis, tijd en creativiteit hebben om me te kunnen helpen en antwoorden te vinden. Als iemand het kan, dan zijn zij het, maar het zijn ook maar mensen en dit vergt tijd en heel veel moeite. De verpleging kent ons intussen erg goed en zijn ontzettend lief.

Ik antwoord weinig berichten aangezien me dat niet lukt en afgelopen 2 maanden helemaal niet gelukt is maar mam en ik zullen jullie op de hoogte houden waar dat lukt. Mam helpt me met de update schrijven en moet me intensief verzorgen en helpen nu ik eigenlijk niks zelf kan. Sinds mijn opname hebben we het ziekenhuis nog niet kunnen verlaten. Zitten, staan of lopen is ook nog niet mogelijk.

Heel veel liefs♥️

ENG below🇬🇧Deel 2:Ferus Animi Terra Nova 🌱 leeftijd: 16-17Een andere bewegingsvorm die echt impact heeft gehad op mijn l...
16/07/2026

ENG below🇬🇧

Deel 2:

Ferus Animi Terra Nova 🌱 leeftijd: 16-17

Een andere bewegingsvorm die echt impact heeft gehad op mijn leven, waren de lessen en workshops die ik volgde bij Ferus Animi Terra Nova; destijds een initiatief onder leiding van Tomislav English.

Ze leerden me dat kracht niet rigide is en dat het doel niet enkel flexibiliteit of enkel kracht is, maar juist de combinatie van beide. Het gaat erom een ​​manier te vinden om je lichaam te ondersteunen in alle mogelijke houdingen en extremiteiten, en binnen je volledige bewegingsbereik.

De training is speels, leuk en uitdagend, met een gezonde mix van succes en falen. Vaak voelde het alsof ik me op een grote speeltuin bevond, en ik integreerde deze manier van trainen, bewegen en denken in mijn dagelijks leven. Het leverde me een veerkrachtig en sterk lichaam op – veel sterker dan welke push-up, sit-up of cardio-oefening me ooit heeft gemaakt.

Was het voldoende om gezond te blijven? Nee. Helaas: als er bepaalde ziekten in je lichaam woekeren – en vooral als je daar niet van op de hoogte bent en geen passende medische begeleiding krijgt – lukt het niet altijd om je lichaam zo gezond te houden als je zou willen. Maar de tools die zij me aanreikten en die ik hier geleerd heb, waren de best mogelijke hulpmiddelen om een ​​hypermobiel lichaam zoals het mijne te ondersteunen. De manier waarop zij werken, inspireert mijn herstel tot op de dag van vandaag en heeft mijn kijk op mijn lichaam – en hoe ik ermee omga – blijvend veranderd.

Soms leek het misschien alsof al die extreme bewegingen de oorzaak waren van mijn vele klachten. Hoewel dat tot op zekere hoogte waar kan zijn – en zeker in veel gevallen, of wanneer de uitvoering of begeleiding niet deugt, ook daadwerkelijk zo is – was ik in mijn geval doorgaans prima in staat om mijn lichaam binnen die extremiteiten te ondersteunen. Mijn grote problemen ontstonden nooit door het uitvoeren van complexe technieken of door mijn lichaam tot het uiterste in posities te drijven; ze werden veroorzaakt door heel kleine dingen: simpelweg een normale, standaard en correct uitgevoerde koprol die je ook doet tijdens gymles op de basisschool, een normale draaibeweging van het hoofd, of een knie die heel even zachtjes de grond raakte. Precies dat deed mij en iedereen om me heen afvragen: waarom raak ik zo gemakkelijk en op zo’n vreemde manier geblesseerd of ziek? Niet omdat het dansen zelf me schade toebracht, maar omdat ik mezelf in moeilijke situaties wel succesvol kon opvangen en controleren, terwijl mijn nek tegelijkertijd een simpele draaibeweging niet aankon. Dat is niet normaal. Helaas nam niemand onze vragen medisch gezien serieus en elke ziekte en blessure die non-stop in mijn leven plaatsvond, werden weggewuifd als een individueel probleem, zonder vragen te stellen en zonder naar een rode draad te kijken die ook al destijds heel duidelijk aanwezig was.

Neuroplasticiteit, hypermobiliteit, kracht, mobiliteit versus louter flexibiliteit, en dynamisch en speels trainen versus statische, rigide routines: ik leerde over talloze concepten, en het mooie was dat het nooit bij theorie bleef.

Deze manier van trainen en werken sprak me het meeste aan; ik genoot meer van het proces dan van het eindresultaat of van welke voorstelling dan ook die ik ooit heb afgerond.

*Let op: ik geef geen advies over beweging en training bij hypermobiliteit of hEDS; ik deel slechts mijn persoonlijke verhaal en ervaringen uit deze specifieke levensfase. Ik heb periodes gekend waarin beweging zowel mijn grootste vriend als mijn grootste vijand was; soms helpt het, soms totaal niet. Het hangt van zoveel factoren af ​​en vereist individuele begeleiding en beoordeling. Je kunt op basis van simpele social media berichten geen conclusies trekken over wat wel of niet goed is; zo eenvoudig ligt het nooit. Het blijft altijd een (persoonlijke en individuele) zoektocht waarbij dingen vrijwel nooit zwart-wit zijn.*

ENG🇬🇧

Part 2:

Ferus Animi Terra Nova 🌱 age: 16-17

Another movement practice that truly impacted my life were the classes and workshops I followed with Ferus Animi Terra Nova, at the time a movement practice led by Tomislav English.

They taught me that strength is not rigid, and that the goal is not just flexibility or just strength, but rather the combination of both. Looking for a way to support your body in all positions, extremities and through your full range of motion.

The practice is playful, joyful and challenging, with a healthy dose of success and failure combined. Most of the time I felt like I was on a big play ground and I implemented the practice into my own daily life. It gave me a resilient and strong body, much stronger then any push-up, sit-up or cardio excercise ever made me.

Was it enough to keep me healthy? No, unfortunately when you have certain illnesses raging inside your body, and especially when you don’t know that this is the case and receive no correct medical support, you might not always be able to keep your body healthy as you wish. But the tools they gave me, were the best tools they could have given me to support a hypermobile body like mine. And the type of work they do still inspires my recovery today and changed the way I perceive and work with my body.

Sometimes it might look like all these extreme movements gave me so many issues and although until a certain degree that can and might be true, and definitely in many cases or when taught and supported incorrectly it is true, in my case I was normally capable of supporting my body within these extreme ranges. My big problems never arised out of performing big skills or pushing my body to the edge, they were created by extremely small things: a simple, normal and healthy head roll on the floor, a normal rotational movement of the head, a sudden slight touch of my knee on the floor etc. And exactly that is what made me wonder why I got sick and injured so easily and so strangely? Not because dancing itself was hurting me, but because I was able to successfully support and control myself in difficult situations and yet at the same time my neck could not handle a simple rotation. That is not normal.

Neuroplasticity, hypermobility, strength, mobility versus just flexibility and training dynamically and playfully versus just static rigid routines, I learned about so many concepts and the great thing was that they were never just concepts.

This form of training and working was the thing that I enjoyed most, I enjoyed the process more then the outcome and more then any performance I ever finished.

*Please note that I do not give advice obout movement and training for hypermobility or hEDS, I am sharing my personal story and my experience during this specific phase in my life. I have experienced phases where movement has been my biggest friend and biggest enemy, sometimes it is helpful, sometimes it is absolutely not. It depends on so many factors and needs to be individually guided and assessed. You cannot draw conclusions from simple social media posts about what is good and what is not good, it is never that simple. And it will always be a (personal and individual) search where things are not black and white*.

14/07/2026

ENG below 🇬🇧

Deel 2:

Leeftijd: 15 (BAM! opgetreden 15-17, 15 jaar oud in deze video)

Een heel kort fragment uit een stuk van 15 minuten, genaamd BAM!, gechoreografeerd door Joost Vrouenraets met assistentie van Mami Izumi.

Dit was het eerste stuk waarvoor ik ooit auditie deed; ik heb enorm genoten van zowel de repetities als de uitvoeringen.

Het stuk werd oorspronkelijk gemaakt voor het Holland Dance Festival in Den Haag, maar we hebben het op diverse locaties in Nederland en België mogen uitvoeren. Het was mijn eerste ervaring met het dansen van een langer stuk waarmee we vaker optraden, en ik vond het geweldig.

Ik kreeg destijds een kijkje achter de schermen bij het gezelschap en raakte enorm geïnspireerd door hun werk.

Mijn liefde voor dans werd steeds dieper in deze periode.

Muziek gemaakt door Wouter Gulikers 🎵🥁

Part 2:

Age: 15 (performed 15-17, video made at 15 yo)

A very short snippet of a 15-minute piece called BAM! made by Joost Vrouenraets assisted by Mami Izumi.

This piece was the first piece I ever auditioned for and I had such a wonderful time rehearsing and performing this piece.

The piece was initially created for Holland Dance Festival in the Hague but we got to perform it in several places spread out over the Netherlands and Belgium. It was my first experience performing a fuller and longer piece repeating the same performance several times and I deeply loved it.

I got a glance behind the scenes of the company back then and was greatly inspired by their work.

My love for dance grew deeper during this time.

Music made by Wouter Gulikers 🎵🥁

Zitpoli - Adelante + rolstoel en ergotherapeute(n) Hoi lieve allemaal, Na mijn laatste post ben ik tot de conclusie geko...
01/06/2026

Zitpoli - Adelante + rolstoel en ergotherapeute(n)

Hoi lieve allemaal,

Na mijn laatste post ben ik tot de conclusie gekomen dat ik dit keer vrij snel inspiratie heb gevonden om iets nieuws te vertellen🤪

Mijn laatste post was natuurlijk redelijk negatief met betrekking tot de gezondheidszorg, gebaseerd op de realiteit en met gegronde redenen. Echter wil ik hier graag iets aan toevoegen en ook even mijn positieve (ja, ook Nederlandse) ervaringen delen.

Ten eerste wil ik graag zeggen; net zoals dat het gevaarlijk is om alle patiënten (of mensen en bevolkingsgroepen in het algemeen) over één kam te scheren, is dat ook met artsen en zorgverleners gevaarlijk. Niet alle artsen zijn slecht, niet alle artsen discrimineren en niet alle artsen staan niet open voor EDS of andere zeldzame en ‘rare’ aandoeningen. Generaliseren gebeurt vaak vanzelf en in je hoofd ook, alleen is het niet altijd eerlijk want je doet de goede zorgverleners ermee tekort en daarbij kan die angst ook leiden tot zorgmijding, wat uiteraard gevaarlijk of schadelijk kan zijn.

Nu dan mijn positieve ervaringen:

Na aankomst thuis kreeg ik recht op een rolstoel. Dit werd snel geregeld en ik ben super goed geholpen. De persoon die hem kwam aanmeten was hartstikke lief en behulpzaam. Ik was heel tevreden met de rolstoel, maar het kon zeker voor mijn lichaam beter en ik ben wel heel erg snel tevreden. Hiermee wil ik niet zeggen dat haar werk niet goed was maar ik heb simpelweg een hele complexe rug door de fusie waardoor zowel zitten als liggen een hele uitdaging is.

Degene die de rolstoel gemaakt en aangeleverd heeft, vond dat het echt beter moest kunnen en wilde eigenlijk dat ik naar de zitpoli in Adelante zou gaan. In eerste instantie dacht ik dat ik best zonder kon maar na een gesprek met mijn ergotherapeute aan huis, ging ik wel akkoord aangezien steun wel fijn en noodzakelijk is. Ik heb extreem lage verwachtingen of eisen, ik ben het gewend om niks te hebben, dus ik vraag ook niet snel om veel. Ze hebben me een liefdevol spreekwoordelijk duwtje in de rug gegeven en daar ben ik ze heel dankbaar voor♥️

Mijn ergotherapeute aan huis is ook heel lief en behulpzaam, ze helpt me goed, begeleidt me waar nodig en ik voel me heel prettig en op mijn gemak. Ze wilt mijn leven beter maken, soms moet bij mij echt het besef nog indalen dat ik daar ook recht op heb.

Een aantal weken geleden had ik de intake op Adelante om te kijken of ik in aanmerking kwam voor de zitpoli. Een poli voor mensen helemaal gespecialiseerd in moeilijk zitten en houdingsgerelateerde vraagstukken. Het intake gesprek was fijn, het vond plaats met een revalidatiearts en ergotherapeute. Ze waren vriendelijk, doortastend, respectvol en intelligent. Ik voelde me prettig en kreeg aan het einde te horen dat ze het traject met me aan wilden gaan. Wel zeiden ze dat het moeilijk wordt om een oplossing te vinden in dit geval, maar dat wist ik dus dat begrijp ik uiteraard.

Vanochtend had ik mijn eerste consult met de 2 ergotherapeuten van de zitpoli. Ook dit was fijn. De ergotherapeut die er de vorige keer bij was, had al gezien dat ik geen grenzen aangeef en alleen maar doorga, ze gaven dan ook aan het begin van het gesprek aan dat het echt belangrijk was dat ik dit wel deed, ook zodat zij me goed en beter kunnen helpen. Dit begreep ik, dus ik heb heel hard mijn best gedaan om dit te doen. Geloof me, dat is voor mij nog moeilijker dan het vinden van een stoel😄

Ze stelden allerlei vragen die me ertoe dwongen om na te denken wat wel en niet goed is voor me, en dat ik zelf aan moet geven, hoelang, wanneer etc. Vragen die voor mij moeilijk zijn om te beantwoorden aangezien ik normaal gewoon doe wat ik moet doen met mijn tanden op elkaar.

Als ik volledig naar mijn pijn en lichaam luister, dan kan ik niet leven. Dat wil ik niet dus dat doe ik niet. Maar dat betekent niet dat ik niet heel veel kan leren en efficiënter en slimmer aan de slag kan gaan zodat ik ook duurzamer voor mijn lichaam kan zorgen.

Hun vragen beantwoorden en gaan liggen in het bijzijn van mensen (ja, als je me kent dan weet je dat ik nog liever door de grond zak) waren alvast een eerste stap in de goede richting. Het zorgt voor meer bewustzijn en daarna kan ik er ook naar handelen.

Doordat ik altijd al heel veel pijn heb gehad en erg ziek ben geweest, moet ik soms nog leren wat normaal is en wat niet normaal is. Het gaat momenteel niet meer alleen over vandaag doorkomen maar ook morgen, de dag erna en alle dagen daarna. En ja, je moet in het moment leven, maar je kan wel het beste in het moment leven als je ook duurzaam werkt.

Daarnaast raadden ze me aan om mijn darmen na te laten kijken en naar een logopedist te gaan die mee kan kijken naar mijn slikken. Ze maken deuren voor me open in plaats van dicht en daar ben ik dankbaar voor🙏🏼

Lang verhaal kort: niet iedereen is slecht en niet alles is slecht. Sommige dingen, mensen en artsen zijn goed en hebben het beste met je voor. Verlies niet de hoop en vermijd de goede artsen omdat je bang bent om een slechte tegen te komen.

Normaal zeg ik: only preach what you practice, in dit geval werk ik nog aan dat laatste (geen artsen mijden uit angst). Ik ben er zeker nog niet maar ik ben er wel aan begonnen.

Liefs♥️

Adres

Heerlen

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Fight for Joany nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met De Praktijk

Stuur een bericht naar Fight for Joany:

Snelkoppelingen

Delen