20/07/2026
Hoe weet je eigenlijk dat je aan het herstellen bent? 💫
Mooi verwoord door Pomme Termond:
Het valt me regelmatig op dat mijn cliënten vaak niet doorhebben dat er al sprake is van herstel. Ze zijn vooral gericht op de afname van hun klachten.
Of ze zich rustiger voelen. Beter slapen. Minder pijn hebben. Niet meer zo snel overprikkeld raken. Of minder heftig reageren op triggers.
En natuurlijk kunnen dat belangrijke signalen zijn, maar herstel laat zich soms op veel subtielere manieren zien.
Je zet ineens weer muziek aan terwijl je kookt.
Je krijgt zin om je huis anders in te richten.
Je koopt bloemen, gewoon omdat je ze mooi vindt.
Je pakt een oude hobby op. Of begint aan iets nieuws.
Je merkt dat je weer plannen maakt.
En misschien betrap je jezelf erop dat je spontaan (mee)zingt of ineens weer harder lacht.
Dat lijken misschien kleine dingen, maar voor een lichaam dat lange tijd vooral bezig is geweest met volhouden, beschermen of overleven, zijn ze dat niet.
Wanneer je zenuwstelsel chronisch onder druk staat, zwakt je levensenergie af.
Je levensvreugde.
Je levenskracht.
Je levenslust.
Je spontaniteit.
Je creativiteit.
Je vermogen om je te verwonderen.
En de behoefte om te spelen, te ontdekken of zomaar iets te doen omdat het fijn voelt.
Je leven wordt steeds functioneler en je doet wat nodig is of van je wordt verwacht. Je komt de dag door en aan buitenkant ziet het er misschien zelfs "goed" uit, maar vanbinnen voel het vlak. Alsof je wel aanwezig bent, maar niet echt meedoet.
Daarom gaat herstel voor mij niet alleen over minder klachten, maar ook over de terugkeer van levensenergie.
Over weer geraakt worden.
Weer iets wíllen.
Iets voelen.
Weer schoonheid zien.
En weer kunnen genieten zonder dat eerst alles op je lijstje af hoeft te zijn.
Over jezelf toestaan om te lachen terwijl er óók nog verdriet is.
Om plezier te ervaren terwijl je nog midden in een proces zit.
Om te leven zonder te wachten tot je volledig ‘geheeld’ bent.
Want misschien is een van de grootste misverstanden over herstel dat je eerst alles verwerkt moet hebben voordat er weer ruimte mag zijn voor vreugde.
Vreugde is namelijk niet alleen iets wat terugkomt wanneer je klaar bent met herstellen. Het kan juist een belangrijk onderdeel zijn ván herstel 🦋
Een ervaring van plezier, verbinding, natuur, beweging of verwondering geeft je lichaam namelijk signalen van veiligheid.
Het laat je zenuwstelsel ervaren dat er op dit moment méér is dan gevaar. Dat het veilig — of veilig genoeg — is om te verzachten en jezelf weer een beetje te openen voor het leven.
En soms betekent dat iets doen wat nergens toe dient, behalve dat het je blij maakt of een beetje meer tot leven brengt.
Dus hoe zou het zijn als je jezelf wat minder vaak afvraagt:
Waar wil ik vanaf?
Wat wil ik loslaten?
En wat vaker:
Wat mag er in mijn leven terugkomen?
Waar wil ik meer van?
En welk klein stukje daarvan kan ik mezelf vandaag al geven?
Je hoeft geen nieuwe of ‘betere’ versie van jezelf te worden. Misschien mag je vooral weer ruimte maken voor iets wat in ieder van ons aanwezig is: het vermogen om te leven, te genieten en je te verbinden 💫
Liefs Pomme
