26/07/2026
LAARZEN VOL HERINNERINGEN
Deze laarzen waren van mijn vader.
Acht jaar geleden overleed hij plotseling. Het zijn gewone rubberlaarzen, gedragen tijdens talloze uren in het veld en in de natuur. Voor een ander misschien versleten schoeisel, voor mij een kostbare herinnering aan wie hij was.
Ik heb de laarzen gevuld met bloemen. Niet zomaar bloemen, maar kleurrijke bloemen die symbool staan voor het plezier dat hij uit het leven haalde. Voor de schoonheid die hij zag in de natuur, in de seizoenen en in de kleine dingen die vaak zo vanzelfsprekend lijken. Hun kleuren herinneren mij eraan dat het leven, ondanks verdriet, ook altijd weer nieuwe kracht en hoop laat zien.
Een persoonlijk eerbetoon hoeft niet groot of kostbaar te zijn. Juist eenvoudige voorwerpen die iemand heeft gebruikt of gekoesterd, vertellen vaak het mooiste verhaal. Een paar laarzen, een oude jas, een stoel, een fiets of een gereedschapskist… Het zijn tastbare herinneringen die een glimlach én een traan kunnen oproepen.
Op de achtergrond staat een beeld van twee mensen die dicht naast elkaar staan. Voor mij symboliseren zij iets wat na een overlijden onmisbaar is: steun. Niemand hoeft verdriet alleen te dragen. We hebben elkaar nodig. Een luisterend oor, een arm om een schouder, samen herinneringen ophalen of gewoon in stilte naast elkaar zitten. Er zijn voor elkaar, in goede én in moeilijke tijden.
Als uitvaartbegeleider zie ik vaak hoe waardevol zulke persoonlijke herinneringen zijn. Ze kosten soms nauwelijks iets, maar betekenen alles. Want een afscheid wordt niet bijzonder door wat het kost, maar door wat het vertelt over degene die wordt gemist.
❤️Herinneringen leven voort in de dingen die liefde hebben gedragen.❤️