08/09/2026
‘Ik zit met mezelf in de put.’
Ze kijkt me verdrietig aan terwijl ze dat zegt.
‘Gezellig!’ zeg ik met een lach op mijn gezicht.
Ze kijkt me verschrikt en verbaasd aan.
‘Hoezo?’
‘Nou… als ik met jou in een put zou zitten, zou ik het eigenlijk best gezellig vinden. Die put zelf? Ach… ik zit liever in een leuk restaurantje. Maar met jou samen zitten lijkt me wel gezellig.’
Er verschijnt een kleine glimlach op haar gezicht.
En precies daar begint voor mij coaching.
Niet door meteen te zeggen dat ze niet in de put zit.
Niet door haar te vertellen dat ze positief moet denken.
En ook niet door haar verdriet weg te lachen.
Maar door samen even anders naar die put te kijken.
‘Als je daar nu zo in zit,’ vraag ik, ‘hoe diep is die put eigenlijk?’
Ze denkt even na.
‘Heel diep.’
‘En zit je daar helemaal alleen?’
‘Ja… eigenlijk wel.’
‘Staat er een ladder?’
Ze kijkt me aan.
‘Geen idee.’
‘Zullen we eens kijken?’
En dat is misschien wel één van de mooiste dingen van coaching.
Soms hoef je iemand niet uit de put te trekken.
Je hoeft alleen maar samen te onderzoeken wat ervoor zorgt dat iemand denkt dat er geen uitweg is.
Welke gedachten zitten daar beneden?
Welke overtuigingen?
Welke emoties?
En vooral:
Is de put werkelijk zo diep als je op dit moment denkt?
Door vragen te stellen, perspectieven te veranderen en soms een beetje humor toe te voegen, ontstaat er ruimte.
Ruimte om weer te kijken.
Ruimte om te voelen.
Ruimte om andere mogelijkheden te ontdekken.
En misschien staat die ladder er al die tijd al.
Alleen zag ze hem niet.
Coaching is voor mij niet vertellen waar iemand naartoe moet.
Het is samen op zoek gaan naar de plek waar iemand weer zelf de richting kan bepalen.
En als we dan toch samen in die put zitten…
Dan kunnen we er maar beter even om lachen. 😉
Boudewijn Bood
Mindsetcoach | NLP | ACT | CGT | Hypnose
Van vastzitten naar weer beweging ervaren.
