27/08/2026
Soms krijg je van die reviews waar je toch even een paar keer naar kijkt. 🥹
“Aniek is een iemand die je écht ziet. Ze voelt feilloos aan wat je op dat moment nodig hebt om weer stappen vooruit te kunnen zetten. Door haar ervaring spreekt ze met enorm veel kennis van zaken, maar ze weet dit altijd te vertalen naar hele praktische en fijne inzichten.
Een tijdje geleden heeft ze me geholpen om alle beren op de weg op te ruimen, waardoor ik iets heb neergezet waar ik achteraf ontzettend trots op ben.
Aniek is ontzettend fijn om mee te praten en te sparren; ze combineert oprechte betrokkenheid met een professionele aanpak. Ik gun iedereen die vastloopt of te maken heeft met (levend) verlies en rouw, een begeleider als Aniek.”
Dit soort woorden maken me oprecht heel blij! En ja, ook een beetje verlegen. Ik blijf het bijzonder en ontzettend vleiend vinden wanneer iemand de moeite neemt om zoiets over mij en mijn begeleiding te schrijven.
Maar wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is wat er áchter zo’n review zit.
Want uiteindelijk is het de ander die het werk doet. Die bereid is om naar zichzelf te kijken. Om stil te staan bij wat moeilijk is, te oefenen, soms tegen zichzelf aan te lopen en tóch weer een volgende stap durft te zetten.
Daar kan ik alleen maar ontzettend trots op zijn.
En tegelijkertijd merk ik dat ik mezelf daar ook steeds iets meer in mag meenemen. Dat ik trots mag zijn op het feit dat ik daar blijkbaar iets in kan betekenen. Dat ik een stukje mee mag lopen en mijn kennis, ervaring en soms een liefdevol duwtje in de juiste richting kan inzetten.
Dat is en blijft bijzonder. ❤️🌱
———