Samen Dichtbij Uitvaartbegeleiding

16/09/2026

Een lach, een traan… en applaus.

Deze week mocht ik het afscheid begeleiden van iemand die ik goed kende. Een bekende Leidenaar, omringd door heel veel mensen die hem een warm hart toedroegen. Op een prachtige plek in Leiden kwamen familie en vrienden samen. Er waren lieve en mooie woorden, beelden, muziek en natuurlijk herinneringen.

Onlangs stelde ik hier de vraag: mag er eigenlijk gelachen worden tijdens een afscheid? Mijn antwoord was toen volmondig ja. En ook deze keer werd er gelachen. Om verhalen en herinneringen waarin iedereen hem onmiddellijk herkende. Mooi om te zien hoe verdriet en een glimlach zo dicht naast elkaar kunnen bestaan.

Maar er gebeurde nog iets. Na iedere spreker werd er geklapt. Dat had ik nog niet eerder zo meegemaakt tijdens een afscheid. Eerst voorzichtig, daarna bijna als vanzelfsprekend. Als waardering voor de woorden, voor de herinneringen die werden gedeeld en ook voor hem. Ik vond het mooi. En indrukwekkend.

Het liet opnieuw zien dat er geen vaste regels zijn voor hoe een afscheid 'hoort' te zijn. Als het past bij de persoon om wie het gaat, dan is het goed.

Aan het einde hebben we hem met elkaar uitgezwaaid.

Op een goede reis..........

04/09/2026

Mag er eigenlijk gelachen worden op een uitvaart?

Wat mij betreft: heel graag zelfs. Natuurlijk is er verdriet. Iemand wordt gemist en dat doet pijn. Maar als we herinneringen ophalen aan iemand van wie we hebben gehouden, zitten daar toch niet alleen verdrietige momenten tussen?

Juist niet. Die vakantie die volledig in het water viel. Die uitspraak die hij áltijd deed. Haar eigenaardigheden waar iedereen om moest lachen. Dat ene verhaal dat op iedere verjaardag weer boven tafel kwam.

Ik vind het mooi wanneer tijdens een afscheid niet alleen tranen vloeien, maar er ineens ook hardop wordt gelachen. Vorige week heb ik dat nog meegemaakt en het was een bevrijding. Want juist in die verhalen komt iemand weer even heel dichtbij.

Een afscheid hoeft voor mij daarom niet alleen maar zwaar en verdrietig te zijn. Het mag gaan over het hele leven dat iemand heeft geleefd. Met alles wat daarbij hoorde.

De liefde. De tranen. De verhalen. En absoluut ook de lach. ❤️

Wat vind jij? Mag er gelachen worden op een uitvaart?

19/08/2026

Heb jij wel eens nagedacht over je eigen afscheid?

Niet omdat het morgen zover is. Gelukkig niet. Maar gewoon... hoe zou jij het eigenlijk willen?

Thuis, in de tuin of misschien wel aan het water?
Met veel mensen of juist heel klein?
Welke muziek moet er klinken?
En moet er vooral gehuild worden... of mag er ook heel hard gelachen worden?

Ik merk in mijn werk als uitvaartbegeleider steeds opnieuw dat mensen vaak denken dat een afscheid op een bepaalde manier "hoort". Maar eigenlijk hoeft dat helemaal niet.

Het mooiste afscheid is voor mij een afscheid waarin je iemand herkent. Zijn muziek. Haar humor. Die ene favoriete bloem. Een borrel na afloop. Kinderen die erbij betrokken worden. Of iets heel anders wat bij dat leven past.

Er is zoveel meer mogelijk dan je misschien denkt. En misschien is dit dus wel een mooie vraag om eens samen over na te denken: Hoe zou jij willen dat mensen later afscheid van jou nemen?

Ik ben benieuwd. Misschien brengt jouw antwoord iemand anders ook weer op een mooi idee.

10/08/2026

Soms weet je na afloop: dit was precies zoals het moest zijn.

De afgelopen weken mocht ik twee afscheidsdiensten begeleiden die mij bijblijven.

Twee mensen, twee levens, twee heel verschillende verhalen. Maar bij beide uitvaarten voelde ik opnieuw hoe bijzonder het is wanneer familie en vrienden samenkomen om herinneringen te delen, te lachen, te huilen en vooral: samen stil te staan bij iemand die zoveel voor hen heeft betekend.

Een mooi afscheid zit voor mij niet in perfectie. Het zit in de kleine dingen. Een verhaal waar iedereen om moet lachen. Muziek die precies past. Een onverwachte herinnering. Een stilte die meer zegt dan woorden. En soms een applaus dat laat horen hoeveel mensen er zijn die iemand zullen missen.

Dat is waarom ik dit werk zo bijzonder vind. Ik mag naast families staan op een moment dat alles even anders is. Luisteren, meedenken, rust brengen en samen zoeken naar een afscheid dat past bij degene die wordt gemist.

Er is geen draaiboek voor afscheid. Alleen een afscheid dat past bij het leven dat iemand heeft geleefd.

En omdat mijn eigen website inmiddels helemaal opnieuw is opgebouwd, ben ik extra blij dat ik daar nu ook kan laten zien waar Samen Dichtbij voor staat: dichtbij zijn, luisteren en ruimte maken voor een persoonlijk afscheid.

Nieuwsgierig? Neem gerust eens een kijkje. De link naar de website staat in de eerste comment.

13/07/2026

Soms hoeft een afscheid niet direct plaats te vinden.

Er zijn families die ervoor kiezen om de as van een dierbare nog een tijd bij zich te houden. Niet omdat ze geen afscheid kunnen nemen, maar omdat ze wachten op het juiste moment. Op de juiste plek. Of op het moment waarop iemand anders zich bij die laatste reis voegt.

Onlangs mocht ik zelf ervaren hoe bijzonder dat kan zijn.

Mijn papa overleed negentien jaar geleden. Zijn as hebben we al die tijd bewaard, met één wens: hem ooit samen met mijn mam uit te strooien op de Kaag. De plek waar zij zoveel mooie herinneringen maakten. Eerst met de zeilboot, later met hun motorboot.

Met kinderen en kleinkinderen gingen we samen het water op. In een wateroplosbare urn kwamen mijn ouders weer samen. Langzaam verdween de urn in het water, op de plek waar zij zich zo thuis voelden.

Het was geen afscheid vol verdriet, maar een moment vol liefde, herinneringen en verbondenheid.

Als uitvaartbegeleider merk ik vaak dat mensen niet weten hoeveel mogelijkheden er zijn om een afscheid persoonlijk te maken. Er is geen goed of fout. Alleen wat past bij degene die je moet missen én bij de mensen die achterblijven.

Er is geen draaiboek voor afscheid. Alleen een afscheid dat past bij het leven dat iemand heeft geleefd.

❤️ Trudy

10/06/2026

Afscheid op je eigen manier….

De afgelopen tijd werd er veel gesproken over het indrukwekkende verhaal van Madelief uit Over Mijn Lijk. Zij organiseerde haar eigen afscheid nog tijdens haar leven: een zogenaamde prematie.

De reacties zijn verdeeld. Sommigen vinden het mooi en waardevol om woorden van liefde, waardering en herinneringen nog zelf te kunnen horen. Anderen ervaren het als confronterend of kiezen liever voor een afscheid na het overlijden.

Wat mij als uitvaartbegeleider vooral raakt, is dat er ruimte mag zijn voor verschillende wensen. Er is geen goed of fout. Ieder mens is uniek en ieder afscheid mag dat ook zijn.

Bij Samen Dichtbij Uitvaartbegeleiding begeleid ik mensen bij het vormgeven van een afscheid dat past bij wie iemand is. Soms is dat een traditionele uitvaart, soms een bijeenkomst op een bijzondere locatie, en soms een vorm die buiten de gebaande paden gaat.
Het belangrijkste blijft voor mij dat mensen zich gezien, gehoord en gedragen voelen. Dat er afscheid wordt genomen op een manier die recht doet aan het leven dat geleefd is.

Wat vindt u van een prematie? Zou het iets voor u zijn, of juist niet?

29/03/2025

Een uitvaart op een manier die past bij de overledene en zijn of haar leven. Meer en meer op maat, op bijzondere locaties en met specifieke wensen.

28/08/2024

Waarom geen verlof om te rouwen?

Bij een geboorte is er recht op verlof, voor mama’s en papa’s. Er ligt een voorstel in de Tweede Kamer om ook rouwverlof op te nemen.

Inge van Dijk, CDA: In een fatsoenlijk land geef je elkaar de ruimte om bij je naasten te zijn…..

Ook in landen om ons heen is dit reeds zo geregeld. Onderstaand artikel geeft meer duidelijkheid.

01/04/2024

Regelmatig wordt mij gevraagd wat het verschil is tussen het werken in de evenementenbranch en het werk als uitvaartbegeleider.

Heel eerlijk, daar is niet een heel groot verschil in. Of het nu om een zakelijk evenement gaat, een festival of een uitvaart, uiteindelijk wil je dat men ‘s-avonds op de bank tegen elkaar zegt: ‘dat was goed geregeld’.

Toch is er wel een verschil. Evenementen en festivals zijn lang van te voren bekend en hebben een lange voorbereidingstijd. De organisatie van een uitvaart moet in een korte periode. Daarom is het fijn dat wensen al vooraf bekend zijn. Wij hebben documenten gemaakt waarin deze wensen kenbaar gemaakt kunnen worden. Die kun je met familie bespreken maar dat hoeft niet. Het feit dat ze er zijn is vaak voldoende. Het geeft rust in een moeilijke periode en er is meer rouwtijd.

Als je de documenten wilt inzien kan dat. Stuur mij een DM met je e-mailadres en ik stuur ze toe.

Afscheid nemen is meer dan een moment. Het zijn herinneringen voor altijd. Onze kracht is om daarbij te helpen. Om zorgen weg te nemen, mee te denken en te begeleiden. Daarmee het afscheid draagbaar te maken en voor altijd een mooie herinnering te maken.