10/08/2026
Ik geloof dat mensen niet zomaar op je pad komen.
De afgelopen jaren kwamen er een aantal bijzondere mensen op mijn pad. Zo ook Sonny, die ik ontmoette op een druilerige trainingsdag in Zwolle.
De link was snel gelegd toen ik besloot dat ik mijn eigen bokstechniek wilde verbeteren.
Zo geschiedde.
Anderhalf jaar geleden begon ik met kickbokstraining bij Sonny.
Ik wilde de sport meer eigen maken. De techniek leren. Beter worden. Begrijpen wat er gebeurt op de mat.
Als bokstherapeut had ik al ervaren hoe krachtig het lichaam kan spreken. Maar ik wilde ook zelf weer leerling zijn dus stapte ik de mat op.
En ergens onderweg werd het meer dan dat. Elke week opnieuw kom ik erachter dat de training nooit alleen maar over boksen gaat.
Mensen denken bij boksen vaak aan uitdelen maar op de mat leer ik vooral luisteren.
Naar mijn ademhaling. Naar spanning. Naar mijn grenzen. Naar wat er gebeurt wanneer ik geraakt word. En naar wat er verandert wanneer ik juist ruimte inneem.
Soms merk ik pas hoe vol mijn hoofd is wanneer ik mijn handschoenen aantrek.
En soms merk ik pas wat ik met me meedraag wanneer mijn lichaam het niet langer stil kan houden.
Wat ik bijzonder vind, is dat ik op de mat precies dezelfde thema’s tegenkom als in mijn praktijk, vertrouwen, grenzen aangeven, ruimte innemen.
Voelen wanneer het tijd is om naar voren te stappen, en wanneer het juist krachtiger is om even stil te staan.
Wat er op de mat gebeurt, neem ik mee naar het leven daarbuiten. En wat er in het leven speelt, neem ik weer mee de mat op en de ring in.
Juist daar zie ik wat ik in mijn praktijk steeds opnieuw tegenkom: Ons lichaam laat vaak eerder zien wat er speelt dan ons hoofd kan begrijpen.
Dingen die ik met mijn hoofd nog kan verklaren, analyseren of wegredeneren, zijn in mijn lijf vaak allang voelbaar: in een aangespannen schouder, een ingehouden adem, in de neiging om terug te deinzen of juist in het verlangen om naar voren te stappen.
Het lichaam liegt niet.
Ik begon met kickboksen om een betere bokstherapeut te worden, maar hoe langer ik train, hoe meer ik merk dat ik niet alleen mijn vak aan het verdiepen ben.