Zorgclub Lenfert

Zorgclub Lenfert Bij Zorgclub Lenfert is niets verplicht en alles mogelijk. Stuur gerust een bericht, we drinken graag een keer koffie met je.

Kleinschalige dag beleving in Markelo voor mensen met beginnende dementie of somatische klachten, met persoonlijk contact voorop.

03/08/2026

Er hangt nog steeds een beeld rond van dagbesteding, iets met plastic bekertjes koffie en een verplicht potje bingo.

Bij ons klopt daar weinig van. De ene deelnemer zit te schaken, de andere leest de krant van voor naar achter, en er is zelfs iemand die het liefst buiten aan het schilderen is.

Niemand hoeft mee te doen aan iets waar hij geen zin in heeft, en dat is precies het idee.

Alles mag, niets moet, ook als het gewoon even niksen is met een kop koffie in de woonkamer. Zo simpel kan een goede dag zijn.

Wat is jouw beeld bij dagbesteding? Reageer met het eerste woord dat in je opkomt, we zijn oprecht benieuwd.

31/07/2026

Elke avond om acht uur bel je op, precies zoals jullie hebben afgesproken.

Je vraagt hoe de dag was, of ze gegeten heeft, of alles goed ging.

Toch blijft er een knagend gevoel achter als je ophangt, het gevoel dat een telefoontje nooit genoeg is als je niet dichtbij kan zijn. Dat gevoel is zwaar, en het is niet gek dat je het hebt.

Wat kan helpen is weten dat er overdag, op vaste dagen, iemand echt naar haar omkijkt, met haar praat en met haar meeleeft, ook als jij zelf niet kan komen. Dat neemt de afstand niet weg, maar wel een deel van de zorg.

Bel jij ook elke avond vanaf een afstand?

Laat een reactie achter, dan weet je dat je niet de enige bent die dit voelt.

30/07/2026

Het duurde maar een paar seconden, maar die paar seconden voelden als een g*t waar je doorheen viel.

Geen boosheid, geen paniek, gewoon een lege blik waarin je even niemand was.

Dat moment hoort bij dementie, en het zegt niets over hoeveel iemand nog van je houdt. De hersenen bewaren nieuwe herinneringen niet meer goed, en soms verdwijnt daarmee ook het gezicht dat erbij hoort.

Wat wel helpt: niet testen, niet vragen "weet je nog wie ik ben", maar gewoon zelf zeggen wie je bent en waarom jullie belangrijk voor elkaar zijn.

Dat voelt voor iedereen een stuk veiliger.

Heb jij dit moment ook meegemaakt? Zet een woord onder deze post, al is het maar één woord, je hoeft het niet uit te leggen.

29/07/2026

De eerste keer wilde hij niet uit de auto komen. "Ik kan alles nog zelf," zei hij, "daar zitten alleen mensen die niks meer kunnen."

Zijn dochter had hem er met moeite naartoe gekregen, en ze verwachtte een telefoontje binnen het uur om hem op te halen.

Dat telefoontje kwam niet. Na een paar weken vroeg hij zelf al voor negen uur wanneer hij gebracht werd, en klaagde hij als de zorgclub een keer dicht was.

Weerstand in het begin zegt niets over hoe het straks gaat voelen, en dat is precies waarom het de moeite waard is om het gewoon een keer te proberen.

Heb je zelf ook zo'n eerste bezoek meegemaakt met stevige weerstand vooraf?

Vertel hoe dat afliep, het kan iemand net dat laatste zetje geven.

28/07/2026

Je denkt dat je het nog wel aankan.

Er zijn immers mensen die het zwaarder hebben, denk je dan, en dus ga je door.

Boodschappen, medicatie, telefoontjes met de huisarts, en tussendoor je eigen leven dat op de tweede plek komt.

Precies dat "ik kan het nog wel aan" is waar het misgaat, want de meeste mantelzorgers merken pas dat het te veel is geworden als het al lang te veel is.

Een paar uur per week ontlasting, gewoon zodat jij weer kan ademen, is geen luxe en geen falen. Het is juist wat nodig is om het vol te houden.

Wat was voor jou het signaal dat het te veel werd? Zet het hieronder, misschien herkent iemand anders zich er precies in.

27/07/2026

Iedere ochtend trekt hij zijn jas aan met dezelfde vastberadenheid als vroeger, klaar voor een dag op de zaak.

Bij ons wacht geen kantoor, maar een echte werkbank met gereedschap, en buiten een plek om te schilderen als het weer het toelaat.

Hij noemt het gewoon werken, en wij laten dat vooral zo. Wat begint als een klein trucje, blijkt uiteindelijk het beste medicijn: hij voelt zich nuttig, hij heeft een doel voor die dag, en thuis kan zijn vrouw eindelijk even op adem komen.

Soms is de oplossing niet ingewikkeld, gewoon een plek waar iemand nog mag zijn wie hij altijd was.

Ken jij iemand die zo'n eigen plekje nodig heeft om zich weer nuttig te voelen? Maak een afspraak en kom langs voor een kennismaking

Hashtags: 

24/07/2026

Niemand wil toegeven dat het moeilijker wordt.

Je hoopt dat het een goede dag was, dat het toeval was, dat het morgen wel beter gaat.

Ondertussen stapelen de goede dagen zich op tegen de mindere, en merk je dat je zelf steeds voorzichtiger wordt in wat je nog durft te vragen of te plannen.

Vroeg beginnen met dagbesteding voelt vaak als opgeven, maar het tegendeel is waar. Hoe eerder iemand went aan een vaste dag buiten de deur, hoe soepeler dat later verloopt, juist omdat er dan nog genoeg vertrouwen en energie is om te wennen.

Twijfel je zelf al een tijdje? Stuur ons gerust een berichtje, geen verplichting, gewoon een eerlijk gesprek.

23/07/2026

Je ziet het al maanden. De vergeetachtigheid, de onzekerheid, het moment dat je moeder de kookplaat aan laat staan.

Je broer ziet haar twee keer per jaar en denkt dat je overdrijft.

"Ze belde me net nog heel helder," zegt hij dan.

Dat soort verschil van inzicht zorgt vaak voor meer spanning dan de dementie zelf.

Wat helpt is een buitenstaander die meekijkt, niet om gelijk te krijgen, maar om iedereen hetzelfde beeld te geven.

Bij ons zien we deelnemers drie dagen per week in een vaste groep, en dat levert een eerlijk en compleet beeld op, zonder discussie over wie er gelijk heeft.

Speelt dit ook bij jullie in de familie?

22/07/2026

Je belt zoals altijd, gewoon even tussen de bedrijven door.

En dan hoor je een korte stilte voordat ze zegt wie je bent, alsof ze het net op tijd terugvindt. Je lacht het weg, praat door, hangt op en blijft dan zitten met een gevoel waar je niet meteen een naam aan kan geven.

Dit is het moment waarop de rollen stilletjes omdraaien. Jij wordt degene die aandacht geeft, die in de g*ten houdt, die zich zorgen maakt onderweg naar huis.

Veel kinderen van ouders met beginnende dementie herkennen precies dit moment. Het is niet het einde van iets, het is het begin van een andere manier van zorgen.

Wanneer merkte jij dat de rollen aan het omdraaien waren? Zet het hieronder, we lezen alles en het helpt anderen om zich minder alleen te voelen.

21/07/2026

Elke week zien we het gebeuren. Iemand stapt binnen, gaat zitten met koffie, praat mee over het nieuws en gaat aan het eind van de dag glimlachend naar huis.

En toch, als je het vraagt, weet hij niet goed te zeggen waarom hij hier eigenlijk is. Dat hoeft ook niet. Bij ons hoeft niemand een reden te hebben om te komen.

De reden komt vanzelf, in het gesprek aan de keukentafel, in het spelletje rummikub, in het gevoel dat er naar je geluisterd wordt zonder dat je iets hoeft uit te leggen.

Voor de mantelzorger thuis is dat vaak het belangrijkste antwoord: hij hoeft het zelf niet te snappen, zolang hij maar blij naar huis gaat.

Hoeveel weken duurde het voor jullie vader of moeder er zelf plezier in kreeg? Zet het getal hieronder, wij zijn benieuwd.

Adres

Kluunvenneweg 5
Markelo
7475SE

Openingstijden

Maandag 09:30 - 16:00
Dinsdag 09:30 - 16:00
Woensdag 09:30 - 16:00
Donderdag 09:30 - 16:00
Vrijdag 09:30 - 16:00

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Zorgclub Lenfert nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type