Moedige Moeders Meppel

21/01/2026

Hebben naasten ook triggers?

Voor mij is een trigger niets anders
dan een herinnering aan een moment
dat ooit onveilig voelde.

Niet iets van nu.
Maar iets van toen,
dat zich ineens weer meldt.

We kennen dit rijtje:

Trigger → gedachte → verlangen → gebruik

Dat is iets wat hoort bij iemand die heeft gebruikt en nu in herstel is.

Maar wat minder wordt benoemd:
bij ons werkt het net zo.

⸻

Ik zag een zakje liggen.
Niets bewezen.

En tóch ging ik aan.

Spanning.
Alert.
Onrust.

⸻

De gedachte kwam meteen:

“Dit klopt niet.”
“Het zal toch niet weer?”

En precies dáár zit het kantelpunt.

⸻

Ik ben naar beneden gelopen en heb gevraagd:
“Goh… wat zit er eigenlijk in dat zakje?”

En ik heb erbij gezegd:
“Ik merk dat dit mij triggert.
Misschien is er niks aan de hand,
maar mijn lijf wordt hier onrustig van.
En dat wil ik even benoemen.”

Niet omdat hij fout zit.
Maar omdat ík dit voel.

⸻

Want als ik dit níet benoem,
gebeurt er iets anders.

Dan wordt die gedachte een verlangen.
Niet naar middelen —
maar naar controle.

⸻

Dan ga ik extra kijken.
Controleren.
Zijn kamer schoonmaken.

Niet om het schoonmaken.
Maar om te zoeken.

Misschien vind ik nog een zakje.

En ondertussen blijft die onrust
gewoon in mijn lijf zitten.

⸻

Het zakje bleek bakingsoda.
Voor zijn tanden.

Geen gebruik.
Geen terugval.

En tóch was mijn trigger echt.

⸻

Dus nee…
het gaat niet om gelijk krijgen.

Het gaat om doorbreken bij de gedachte.
Door te benoemen wat er in jou gebeurt.

Dat brengt geen onrust.
Dat brengt verbinding.

⸻

En nu ben ik benieuwd:

Herkennen jullie dit?

Bijvoorbeeld:
• een stilte die je zenuwachtig maakt
• een geur
• een blik
• iets wat je vindt
• een gevoel dat “ineens” opkomt

En wat doen jullie dan?
Inslikken… of benoemen?

15/01/2026

https://vm.tiktok.com/ZGdmmMANE/ #

22.9K likes, 895 reacties. 'The heartbreaking letter Gavin’s mother wrote for him and the effects addiction has on families '

13/01/2026

Woensdag 12 Augustus is er weer een moedige moeders meeting van 19:30 uur tot 21:00 uur
Aan de heerengracht 19 in meppel
Voel je welkom.🙏

22/12/2025

21/12/2025

🎄 Steun de naastendag van Moedige Moeders Meppel 🎄

Op de Groenmarkt in Meppel staat een prachtige kerstboom vol mooie boodschappen. Zes dagen hebben we hier gestaan om geld op te halen: bezoekers konden een persoonlijke boodschap op een bal schrijven en deze in de boom hangen ❤️

Was je er niet bij in Meppel, maar wil je wél graag bijdragen? Dan is dit je kans! Met jouw donatie steun je de Naastendag, georganiseerd door Moedige Moeders Meppel– een dag vol aandacht, steun en verbondenheid voor naasten.

Elke bijdrage, groot of klein, maakt verschil 🙏
Samen zorgen we voor warmte en steun, juist voor degenen die het hard nodig hebben.

👉 Wil je doneren? Stuur Carla of Belmina een privé bericht om een tikkie te ontvangen!

Alvast heel hartelijk dank voor je steun! 💫

25/11/2025

Lieve allemaal,

Volgend jaar wil ik in Meppel een Naastendag organiseren:
een dag voor iedereen die leeft met verslaving in het gezin.
Een dag van herkenning, steun, verbinding en even op adem komen.

Om deze dag mogelijk te maken, heb ik steun nodig van bedrijven die iets willen betekenen voor deze groep.
Misschien ken jij iemand, of werk je ergens waar ze hier graag aan bijdragen?

Laat het me gerust weten via een berichtje — elke tip helpt om deze dag werkelijkheid te maken.
Dank jullie wel voor jullie betrokkenheid. ❤️

24/10/2025

✨ Wat een dag.
De reünie van Reaching Out was één groot feest van herstel — zoveel mensen, zoveel verhalen.
Zoveel gezichten die ooit vol strijd stonden en nu stralen van kracht, dankbaarheid en verbinding.
Het was meer dan een reünie… het was een levende herinnering aan wat mogelijk is als je niet opgeeft. 💛

16/10/2025

Hoe echte zelfzorg begint
We denken vaak dat zelfzorg iets is wat je dóet. Maar soms begint het pas als je even helemaal niets doet — en durft te voelen wat er is.

Wat ik vaak lees :
Naasten die zeggen: “Ik weet het niet meer. Ik heb al van alles geprobeerd.”
En dan sommen ze op wat ze allemaal doen — sporten, lezen, werken, zorgen, praten, wandelen, — maar onder al die activiteiten hoor ik vaak één ding: vluchten.

Want ja, de verslaafde gebruikt middelen om niet te voelen.
Maar wij, de naasten, doen eigenlijk precies hetzelfde.
Alleen onze “middelen” zien er maatschappelijk acceptabeler uit.

Wij vullen ons hoofd, onze dagen, onze agenda.
We gaan redden, piekeren, analyseren, zoeken, hopen, controleren, dóen.
Alles, zolang we maar niet stil hoeven staan bij dat ene rauwe gevoel van verdriet, machteloosheid of angst.

En soms noemen we dat zelfzorg.
Maar eerlijk?
Echte zelfzorg begint niet bij wat je doet, maar bij wat je durft te voelen.

De eerste stap is bewust worden:
Waar sta ik nu? Wat voel ik écht?
Niet meteen oplossen. Niet eroverheen plannen.
Gewoon even stilstaan.
Want pas als je dat gevoel durft toe te laten — ook als het zwaar is — kan er ruimte komen voor echte heling.

⸻

Een oefening om te voelen in plaats van te vluchten

Maak vandaag eens een wandeling.
Niet om je hoofd leeg te maken, maar juist om te voelen wat er is.
Loop in stilte. Geen muziek, geen telefoon.

Stel jezelf onderweg drie vragen:
• Wat zie ik?
• Wat hoor ik?
• Wat voel ik — in mijn lijf, in mijn buik, in mijn borst?

Probeer niets te veranderen. Kijk alleen maar, luister, voel.

En als je weer thuis bent, pak dan pen en papier.
Schrijf op wat je hebt waargenomen.
Niet netjes of perfect — gewoon eerlijk: wat heb je gezien, gehoord, gevoeld?

Door het op te schrijven maak je het echt.
Je hoeft niets te fixen of te verklaren.
Je mag gewoon bewust worden.
Dat is de eerste stap uit het vluchten — en terug naar jezelf.

Gun jezelf dat moment van eerlijkheid.
Dat is waar herstel begint. 🌿

06/10/2025

“Moedige Moeders Meppel nodigt je uit voor onze volgende meeting op woensdag 8 april
Aan de Catharinastraat 1 in meppel

💬 Inloop: 19:15 uur
🕢 Start: 19:30 uur
🕘 Einde: 21:00 uur

Een moment om te delen, te steunen en samen sterker te staan. Jij bent niet alleen.”

02/10/2025

Tough love – liefde met lef en grenzen

Veel naasten denken dat “tough love” betekent dat je je dierbare de rug moet toekeren. Maar echte tough love draait niet om verlaten, het draait om kiezen voor gezonde liefde: liefde die duidelijk is, die grenzen stelt, en die niet meegaat in het ziekmakende patroon van de verslaving.

Kernboodschap
• Tough love is niet: “Je zoekt het maar uit, ik wil je niet meer zien.”
• Tough love is wel: “Ik hou van je, maar ik ga je niet helpen je kapot te maken.”

Voorbeeld uit de praktijk
Stel, je zoon gebruikt en je wilt hem tóch zien. Je besluit niet om hem bij jou thuis te ontvangen, maar je spreekt af op een andere plek. Daar kun je er voor hem zijn, luisteren of gewoon even samen zijn. Maar zodra je merkt dat het gesprek uit de hand loopt of dat de situatie jou te veel pijn doet, maak je ook de keuze om weg te gaan.

Dat kan voelen alsof je hem afwijst, maar in werkelijkheid zeg je: “Ik ben er voor jou, maar niet voor je verslaving. Ik kies voor contact waar ik het aankan en waar jij mij niet meesleept in je chaos.”

Juist dát is tough love. Niet volledig loslaten, maar wél jezelf beschermen en de regie houden.

Wat tough love vraagt van de naaste
• Duidelijkheid: jij bepaalt wat wel en niet kan.
• Consequent zijn: je zegt niet vandaag ja en morgen nee.
• Lef: het is moeilijk, want je gaat tegen je eerste reflex (helpen, redden) in.
• Liefde: steeds weer laten voelen dat de deur naar herstel openstaat.

Tough love is eigenlijk gentle strength: zacht in liefde, sterk in grenzen. Het is de weg waarop je trouw blijft aan je eigen gezondheid én hoop blijft bieden voor de ander.