Mirjam van Es Begeleiding bij Verlies en Rouw

04/08/2026

25/07/2026

...ik hoor het steeds vaker dat mensen gesprekken voeren met AI. Het kan fijn zijn dat de computer put uit vele bronnen.
Maar het echte menselijke contact, de interactie, samen op zoek, iemand die echt luisterd, het mag soms schuren, vragen die stof tot nadenken geven, zoeken, verdieping op het gevoel achter de woorden, dat kan een chatrobot niet.

Nu even vakantie, vanaf 24 augustus is mijn praktijk weer OPEN, voel je welkom, gezien en gehoord!

23/07/2026

Z O M E R V A K A N T I E

vanaf 24 augustus is de praktijk weer O P E N !

25/06/2026

Een aantal jaren geleden mocht ik op een Vlissingse middelbare school in de brugklassen gastlessen geven. Prachtige gesprekken kwamen daaruit voort. Kinderen die eindelijk durfde te vertellen, zich gesteund voelde, het even niet alleen hoefde te doen. Klasgenoten die eindelijk begrepen waarom hun klasgenoot soms zo stil is. Want je dan kan doen, kan vragen...Helaas kon dit alleen als gastlessen. Hoe mooi en waardevol zou het zijn als het standaard in het vakkenpakket opgenomen zal worden. Dat er op het moment van een verlies al een basis is, dat we er open over durven te spreken. Want één ding is zeker we maken allemaal verliezen mee! Dus dit zijn lessen van en voor het leven!

Meer dan driekwart van de kinderen onder de 16 jaar heeft een dierbare verloren. Erover praten op school kan voorkomen dat kinderen na een verlies problemen krijgen.

24/06/2026

Hitteplan ...lekker op blote voeten werken!

14/05/2026

Mijn dochter Luna schreef voor Werelldlichtjesdag 2025 dit prachtige gedicht...

08/05/2026

Jongetje van negen

Negen jaar leven met een kind die we nooit zagen opgroeien.
Waarvan ik nooit zal weten hoe zijn stem zou zijn, wat zijn karakter zal zijn, hoe hij zou lopen, spelen, rennen...
Hoe zou hij ruiken, zouden zijn wangetjes zacht zijn, met ook zo'n klein kuiltje erin?
Krullen in zijn haar of stijl, blond?
Wat zou hij lekker vinden van eten?
Over welk lievelings speelgoed zou ik struikelen, wat zou ik hem voorlezen?
Hoe zou zijn band zijn met zijn grote zus.
Ik zie de kinderen op het schoolplein van zijn leeftijd, welke vriendjes zou hij hebben?
Hoe zou het op school met hem gaan?
Zou hij druk zijn, rustig?

Honderdduizend miljoen vragen,
maar geen antwoorden...
Elk jaar komen er meer en meer vragen bij
en missen we de antwoorden meer en meer.

Honderduizendmiljoen knuffels in mijn lijf bestemd voor hem, die ik hem niet kan geven.

Honderduizendmiljoen lieve woordjes voor hem en ze keer op keer moeten inslikken.

Hem willen besnuffelen, de geur van je eigen kind, zijn snurkjes in de nacht willen horen, zweterige haartjes van het spelen onder je handen...

Honderduizendmiljoen wensen, doodeenvoudige wensen, al 9 jaar lang!

8 mei 2017 - 8 mei 2026
Het huisje op de foto is zijn huisje op zijn grafje, het heeft een brievenbusje, waar we woordjes in fluisteren en lieve briefjes.

11/04/2026

'Met een paar woorden begrijp je mij'

'Ik hoef het niet uit te leggen, wat ik bij andere hulpverleners eerst wel moest'

'Vanaf het eerste gesprek konden we al de diepte in'

'Zoveel erkenning en herkenning, het is een gevoel, woorden zijn niet nodig'

Een paar van de zinnen die ik veel terug krijg in de praktijk. Naast mijn ervaringen in de zorg en als therapeut, heb ik ervaringen uit het leven.
Al als jong meisje groeide ik op met vele verlies ervaringen. Maar ook in mijn volwassen leven bleven die ervaringen mij niet bespaard.

Het is rauwe rouw, mijzelf er alleen maar bij neerleggen wilde ik niet.

De komende tijd wil ik jullie meenemen in waarom ik doe wat ik doe...