09/08/2026
Aanvullend op deze post over het volgende filmpje met uitleg over wat er gebeurt bij het gebruik van ozempic. Wat je ook kiest; Bezint eer gij begint ๐
https://youtu.be/Sps-pxmd650?is=CAHPoU70Kl94nSQu
Wat vind jij van Ozempic?
Ons antwoord is misschien niet populair. Maar het is eerlijk.
Wij vieren massaal de kilo's die mensen verliezen. We zien niet wat mensen ook verliezen.
We zien het terug in de praktijk. Een client van 52. Drie jaar Ozempic. Nog maar 600 kilocalorieen per dag, niet omdat dit een keuze is, maar omdat een aanhoudend verzadigingsgevoel belemmert om te eten. Afvallen lukt al maanden niet meer, spiermassa neemt af. En de darmpassage is grotendeels tot stilstand gekomen.
Dit is geen bijwerking. Dit is de fysiologie die zijn grens heeft bereikt.
Ozempic bootst het darmhormoon GLP-1 na. Het vertraagt de maaglediging, remt hongersignalen in de hypothalamus en stimuleert de insulinesecretie. Je eet minder. Je valt af. Dat is geen wonder, dat is een kunstmatig geproduceerd energietekort.
Maar hier stopt het verhaal dat je overal leest.
Bij 600 kilocalorieen per dag lukt het niet om voldoende eiwitten, mineralen en vitamines binnen te krijgen. Spiermassa is het grootste metabole orgaan. Het bepaalt de insulinegevoeligheid, het basaalmetabolisme en hoe het lichaam veroudert. Verlies je het, dan verlies je de motor die dit systeem aan de gang houdt.
Dan wordt het microbioom beinvloedt, en hier wordt het echt interessant.
In de microbioomtest zien we dat de butyraatvormende bacterien sterk zijn afgenomen. Stammen zoals Faecalibacterium prausnitzii fermenteren voedingsvezels tot butyraat, een korteketenvetzuur dat de darmbarriere intact houdt en de productie van endogeen GLP-1 aanstuurt. Het lichaam heeft de capaciteit verloren om dit hormoon zelf te maken, precies het hormoon dat nu van buitenaf wordt toegediend.
De butyraatvormende bacteriegroep is niet spontaan verdwenen. Ze is verhongerd.
Haal het medicijn weg, en de honger keert terug. Omdat de oorzaak nooit is aangepakt. De insulineresistentie, de chronische laaggradige ontsteking, de verstoorde darmfunctie. Ze zijn er allemaal nog. Alleen het alarmsysteem stond tijdelijk uit.
Ik ben niet tegen medicatie. Ik ben voor fysiologie.
Een lichaam dat drie jaar lang het minimale ontvangt en toch niet meer reageert, is geen lichaam dat faalt. Het is een lichaam dat wacht tot iemand eindelijk de juiste vraag stelt.
Misschien wordt het tijd dat we niet langer vragen hoeveel kilo iemand is afgevallen. Maar: functioneert het lichaam beter dan voordat je met medicatie begon?
Dat is de enige vraag die telt.
