01/07/2026
Leestip voor een lange zomeravond 📚☀️
Vandaag werkte ik voor mijn praktijk aan het overzicht met uitleg over de verschillende rouwmodellen. Tijdens mijn begeleiding verwijs ik regelmatig naar theorieën over verlies en rouw.
Waarom vind ik dat belangrijk?
Omdat taal helpt om woorden te geven aan gevoelens en rouw daarmee kan normaliseren. Taal ordent de wereld. En juist dat is zo waardevol in een rouwproces, wanneer het voelt alsof jouw wereld in duigen is gevallen.
Begrijpen wat er met je gebeurt en inzicht krijgen in je eigen rouwproces kan steun, houvast en zelfs hoop geven, in een periode waarin je het gevoel kunt hebben dat de grond onder je voeten is verdwenen.
Afgelopen week vertelde ik tijdens een sessie over de rouwfasen en de rouwtaken. Daarbij benadrukte ik dat deze niet netjes na elkaar verlopen, maar soms ook door elkaar heen kunnen plaatsvinden. Rouw laat zich nu eenmaal niet vangen in een strak model.
Daarom stuur ik na een begeleidingsgesprek vaak nog informatie over wat we hebben besproken. Om het nog eens terug te kunnen lezen, zodat het beter beklijft. Soms deel ik een boek, een podcast of een artikel dat helpend kan zijn. Altijd met dezelfde boodschap: niets moet. Kijk vooral waar jij behoefte aan hebt. Niet iedereen is talig ingesteld. Maar als woorden leiden tot herkenning en ordening in je hoofd, dan kunnen ze ontzettend waardevol zijn.
En daarom vandaag een leestip:
Soms ben ik alle vakliteratuur even zat en heb ik behoefte aan een 'gewone' roman. Min of meer toevallig begon ik afgelopen week aan "De dagen die komen" van Melissa Da Costa. Eerder las ik "Al het blauw van de hemel", een prachtige roman van deze schrijfster waarin jongdementie een centrale rol speelt.
Dit keer gaat het verhaal over het thema waar ik me vanuit 't Riethuys dagelijks mee bezighoud: verder leven met verlies en rouw.
Het boek beschrijft de rauwe werkelijkheid na het plotselinge verlies van een echtgenoot én een ongeboren dochter. Binnen twee uur wordt een heel leven volledig verwoest door een tragisch ongeluk. Je volgt de hoofdpersoon in de schok, het ongeloof, de onmacht en de zoektocht naar de vraag hoe je ooit weer verder kunt leven. Uiteindelijk gaat het ook over het hervinden van betekenis.
Wat mij raakte, is hoe de theorieën over rouw in dit verhaal tot leven komen. Het gaat over de natuur, de seizoenen en de kleine, alledaagse bezigheden die langzaam weer structuur en houvast geven na ingrijpende verliezen. Stap voor stap.
Een boek dat ik van harte aanbeveel. Misschien voor op je nachtkastje, misschien voor tijdens een lange zomeravond in de tuin of om mee te nemen in je koffer. Een verhaal dat raakt én laat zien hoe mensen, stap voor stap, verlies verweven in hun leven.
💛 Heb jij deze zomer een boek gelezen over verlies en rouw dat je is bijgebleven? Ik ben benieuwd naar jouw aanrader!
