01/09/2023
Wanneer je nog 3 bentβ¦..bijna 4.
Vorige week woensdag heb jij deze wereld verlaten. Gebroken harten heb je achtergelaten met vele ontelbare tranen van verdriet. De vraag βwaaromβ die nog zo vaak gesteld zal worden.
Jij kleine knappe bink bent 3 geworden....bijna 4 want over 19 daagjes zou je jarig zijn. 7 maanden heb je gestreden. Gestreden tegen een ziekte die jij de baas leek te zijn. De behandelingen en de medicatie werden je te zwaar. Je kleine lichaam vechtend tegen een ziekte die geen kind zou mogen dragen. Acute leukemie 2 woorden 1 ziekte die zo vaak een kinderleven fataal wordt.
Vrijdag in het kinderziekenhuis is de behandeling bij je gedaan. Alle vragen werden beantwoord. Erna ben je met je familie mee naar huis gegaan. Gedragen door je moeders handen. Op het grote bed, samen op de bank en op schoot ben je nog geweest.
Vandaag 7 dagen later bel ik aan bij je. Een ongekende spanning overvalt mij een beetje. Kom een controle doen, ik weet niet hoe ver je ingeleverd hebt de laatste dagen. Een knappe binkie van 3 waar de thana goed is gegaan. Ik kom voor een controle want morgen is de dag van de uitvaart.
Ik bel aan en 1 van je broers doet open. Binnengekomen is er een woonkamer waar op de box een kistje klaarstaat. Wit met gouden handgrepen nu nog leeg maar morgen zal jij hier in liggen en ik zie het voor me. Een gevoel van verdriet gaat door me heen. Je huis die je thuis was die ruil jij morgen in. Keihard slaat de realiteit in en ik kan me alleen iets van voorstellen hoe dit voelt het werkelijk meemaken zal elke mogelijke inleving ver overschrijden. Ik wil het me niet verder voorstellen en ik blokkeer het gevoel.
Inmiddels is je moeder beneden en ik mag mee naar boven. Neem mijn verzorgingskoffer mee. Onderweg heb ik me je voorgesteld. Boven in je moeders bed lig jij. Mooier dan ik mij had voorgesteld en wat ik verwacht had. Een klein jongetje waarvan het leven is gegeven en dapper is gestreden. Je moeder draagt je veel bij haar, geknuffeld wordt je ontzettend veel, aanraking en liefde wordt je nog zo ontzettend veel gegeven. Onvoorwaardelijke liefde zal je altijd blijven krijgen.
De gordijnen worden omhoog gedaan, het volle daglicht komt binnen en ik bekijk je goed. Ik voer een controle uit of je lichaampje het nog aankan en zo bijzonder weer dat de behandeling zo goed is gegaan. Dat ook jij niet koud aanvoelt, naast je donkerder gekleurde lipjes zie je er nog als een binkie uit. Een airbrush kan ik aanbrengen maar gelukkig is je mama het met me eens dat dit niet nodig is.
Ik neem je handje in de mijne en al snel neem je mijn temperatuur over. Je mama heeft nog geen tijd gehad voor je kleertjes, je ligt nog fijn in je pyjama. Totaal overgenomen zonder enige besef van tijd heeft zij de afgelopen dagen veel moeten regelen voor je uitvaart maar daarnaast heeft ze zo enorm veel tijd genomen om naast je te liggen, je vast te houden, tegen je te praten en je alles te vertellen wat ze nog gedurende zoveel jaren had willen doen. De intense band die jullie hadden is voelbaar voor mij. Ze verteld en ik luister aandachtig. Dit doen geeft mijn werk zoveel meerwaarde. Deze kleine bink krijgt leven door de verhalen die ik hoor. Het zijn korte fragmenten van voor je ziekte, het slechte nieuws horen en tijdens je ziekte. Je bent ook nog maar 3....bijna 4. Ik hoop dat ze nog vaak over je gaat vertellen.
Nog steeds je handje in de mijne vraagt ze of ik je nageltjes wil bijknippen dat durft ze niet. Voorzichtig doen we het samen en zo worden je nageltjes voor de allerlaatste keer geknipt. Ik werk je lipjes een beetje bij. Trek je pyjamaatje recht, we stoppen je weer toe. Geef je mama nog aan hoe dapper ik het vind dat ze het op deze manier heeft gedaan. Niet wat standaard is maar wat zij graag wilt en wat je mama je belooft heeft. Ze laat je nooit meer alleen.
De middelen om een thuisopbaring te laten slagen zijn er waarvan de thana zo veel succes kan boeken dat het bijdraagt aan beetje bij beetje loslaten en nog enkele dagen niet helemaal los hoeft te laten voor altijd. Een ieder kijkt hier anders tegen aan maar hoe fijn dat deze moeder dit zo heeft kunnen doen.
De dag van morgen zal aanbreken. De dag dat je door je moeder naar de kerk gedragen zal worden en daar je volledige rust in je kistje zal innemen. Vanavond is de laatste avond dat je naast je mama ligt. Haar gezicht tegen de jouwe aan, jouw handje in die van haar.....nog even heel even. Daarna zal elke herinnering je leven geven, je moeder gaat je voor altijd meedragen dat wist ze mij te vertellen. Ik hoop dat ik het ooit mag zien je kunstwerk!
Voor nu rust zacht kleine krijgerβ¦..
