17/05/2026
Schaamte, die donkere gedaante waar je je voor schaamt....
Schaamte ontstaat meestal al in je jeugd.
Door kritiek of een simpele domme opmerking van een ouder, familie of leeftijdsgenoten.
Als je zelfwaarde en zelfvertrouwen al laag zijn of nog in ontwikkeling, kan een simpele opmerking al een grote impact hebben.
De bekende beurse plek in de appel waarvan je aan de buitenkant niet eens zoveel ziet maar vanbinnen zorgt voor het wegteren van gezond weefsel.
En zo werkt het ook bij een kind en in een later stadium als volwassene.
Een terlinkse opmerking zoals " snap je dat nou echt niet?"kan al een klein deukje geven wat binnenin meer schade heeft aangericht dan dat je zou denken.
Want het eerste gevoel is" ben ik nou echt zo dom?" En je gaat twijfelen aan jezelf of nog erger, je gaat het geloven.
Op dat moment ontstaat er schaamte, want je wilt niet dom zijn en je ziet een ander al snel als beter en slimmer. Dus dim je je licht,vertrouw je niet meer op jouw kracht en daarmee de persoon die je diep van binnen bent. Schaamte wordt dan een duistere plek waar je ver vandaan wilt blijven.
Je gaat je dus aanpassen, beter voordoen.
Maar dit zorgt er uiteindelijk alleen maar voor dat je verder bij jezelf vandaan komt te staan.
Je ziet de buitenwereld als perfect...behalve als jij ineens verschijnt.
Pestgedrag is hier ook zo'n voorbeeld waarvan de gevolgen inmens groot kunnen zijn.
Want juist als jij je wilt ontwikkelen, krijg je van buitenaf te horen dat er niets maar dan ook niets aan jou klopt.
Je stinkt of je kijkt scheelt,je draagt een bril of een beugel, zegt niet de juiste dingen of je loopt niet in de juiste kleding. Of je past niet in de groep omdat je teruggetrokken bent of juist tè aanwezig. Je durft niet voor jezelf op te komen of je weet niet hoe je dat zou kunnen doen.
Je hebt gewoon een lief konijn op je slaapkamer waar je zielsveel van houdt en ineens noemt heel het schoolplein jou een stinkkonijn en laten ze hun voortanden zien of stoppen rotte wortels in je tas
trappen tegen je fiets of tegen je schenen.
Wachten je op na schooltijd om met een groep je uit te lachen en uit te schelden. Ze trekken aan je jas, die scheurt, trekken de spaken uit je wiel en spugen in je gezicht.
Vol schaamte en pijn ga naar huis waar je niets durft te zeggen omdat je niemand tot last wil zijn en om te voorkomen dat je ouders contact opnemen met school waardoor het waarschijnlink allemaal nog erger wordt.
Als de buitenwereld je afwijst ontstaat er schaamte. Schaamte voor wie bent. In het volwassenen leven ziet er dat vaak uit als onder de radar willen blijven of juist je ego opblazen om maar ver van die schaamte vandaan te blijven.Het leek er namelijk op dat je er niet mocht zijn, dat was jouw beleving, zo voelde het voor jou.
En juist daaronder zit die kwetsbaarheid, jouw kern, jouw kracht...💜
