09/07/2025
Regressietherapie, herstel de verbroken verbinding.
Voor heel veel van ons geldt dat onze (voor)ouders de overtuiging eigen maakte dat alle negatieve ervaringen het beste vergeten konden worden. Zolang er maar niet over gesproken werd, dan hield het vanzelf op te bestaan. Generaties lang was dit de oplossing voor het ervaren van wat er in leven zich aandiende. Het verdringen van alles wat maar niet gevoeld mocht worden, was vaak het enige manier om met het leven om te gaan.
Door uiteenlopende omstandigheden werd het weinig mensen geleerd om emoties en gevoelens te mogen laten bestaan. Het invoelen en doorvoelen van eigen behoeftes – ten opzichte van de ander – werd ondergeschikt aan de situatie waarin men leefde. De wereld waarin onze (voor)ouders leefde, kon hard zijn. Overleven in tijden van honger, armoede, grote gezinnen, oorlogen en het geloof.
Ook vandaag de dag hebben veel mensen moeite om contact te maken met hun emotioneel voelen. Het mogen dragen en verdragen van deze gevoelens is ver van ons af gaan staan, waardoor velen van ons uit het hoofd zijn gaan leven. Het verdringen en willen vergeten van wat we voelen en zo verlangen, loopt als een rode draad door ons leven.
Het verbreken van de verbinding met jezelf en je eigen behoeftes, zorgt voor verbroken verbindingen met anderen. Als het je niet geleerd is om het emotioneel voelen te mogen (ver)dragen, is het onmogelijk om het emotioneel voelen van de ander toe te laten. Voor velen is het herkenbaar dat men zich niet verbonden voelt met anderen, omdat men de verbinding met zichzelf is verloren.
De verbroken verbinding die iemand met zichzelf ervaart, is altijd terug te leiden naar verbroken verbindingen bij ouders en (over)grootouders. Het is als een ongewenste erfenis die onbewust door familielijnen wordt doorgegeven. Het herstellen van de verbroken verbindingen vraagt om oprechte aandacht en compassie. Het vraagt om stil te mogen blijven staan bij wat diep van binnen geweten wordt, maar nooit uitgesproken is.
Regressietherapie doet een beroep om heel bewust te mogen voelen hoe het voor jou, je ouders en (over)grootouders is geweest. Het is helder te mogen beseffen en weten wat er zo vergeten moest worden. Je stijgt als het ware boven jezelf en je familielijnen uit, om te kunnen zien ervaren waar de verbroken verbinding is ontstaan.
In deze diepere lagen van het onderbewustzijn, bevinden zich de verhalen en ervaringen die nooit gezien, gehoord en gevoeld mochten worden. Tijdens regressietherapie ligt de essentie in het mogen terugbrengen van aandacht en besef op dat specifieke thema waar je mee worstelt. Het maakt niet uit wat hetgeen is waar je mee worstelt. Regressietherapie richt zich op het los mogen laten van hetgeen waar je aan wilt werken.
Ondanks dat we veel van onszelf en onze (voor)ouders denken niet te weten, blijkt dat tijdens een regressiesessie de wijsheid, kennis en ervaringen van onze (voor)ouders diep in ons onderbewustzijn ligt opgeslagen. Het vraagt om met oprechte aandacht en nieuwsgierigheid er contact mee te mogen maken, zodat de antwoorden naar de oppervlakte stromen.
Het aangaan van de verstilling en de oprechte aandacht naar wat er diep van binnen geweten wordt, geeft ruimte aan het veld om alles wat daar verborgen ligt, te laten verschijnen. Het vergroten van bewustwording en besef, creëert een veld van heling en acceptatie.
Het mogen doorleven en uitspreken van wat vergeten moest worden, herstelt de verbinding met jezelf en met anderen.
‘De oplossing ligt niet in het willen verdringen van wat vergeten moest worden, maar het mogen laten zijn van wat is geweest.’