29/05/2026
Ik zag dit stuk wat amber schreef wat voor veel mensen zo herkenbaarheid is, dat ik het wel moest delen met jullie.
Chronische verwaarlozing is één van de meest onderschatte, maar ook meest schadelijke vormen van jeugdtrauma.
Een gebrek aan basisveiligheid, vaak gecombineerd met rolomdraaiing: jij moest als kind al de volwassene zijn.
Er was niemand die je opving. Niemand die zei:
“Het komt goed. Ik zie jou. Ik bescherm jou.”
Je stond er letterlijk alleen voor. Dat betekent dat je nooit echt hebt kunnen leunen op je ouder(s).
Het brein van een kind heeft veiligheid en verbondenheid nodig in de vorm van co-regulatie, getroost worden, uit mogen huilen, net zoals het lichaam zuurstof nodig heeft.
Wanneer de mensen die je deze veiligheid zouden moeten bieden dat niet (of onvoldoende) doen, en in plaats daarvan de bron van onveiligheid zijn, schakelt je systeem noodgedwongen over op overleving.
Leunen voelt niet veilig, afhankelijk zijn voelt bedreigend.
Je isoleert jezelf wanneer het moeilijk wordt, niet omdat je dat wilt, maar omdat je systeem heeft geleerd dat toch niemand je komt redden.
Niet omdat je wilt, maar omdat je gevoelsmatig niet anders kunt. Niet om op te laden, maar om te kunnen ademen.
In je volwassen leven laat deze geschiedenis van verwaarlozing diepe sporen na.
Je schommelt tussen wanhoop (het komt nooit meer goed met mij) en twijfel (was het wel echt zo erg?).
Je voelt je vaak alleen en leeg, ondanks alles wat je hebt bereikt. Je zoekt controle via werken, doelen afvinken en alles willen regelen. Tegelijkertijd leeft er onder alles een diepe hunkering naar veiligheid, rust en liefde.
Verslavingen, of het nu gaat om relaties, aandacht, werk, topsport, shoppen, eten of zelfs denken en overanalyseren, geven korte momenten van verlichting. Maar onderliggend blijft de zelfafwijzing bestaan.
Dit verklaart waarom je nu nog steeds moeite hebt met:
• Vertrouwen (in anderen én in jezelf).
• Voelen en aangeven van grenzen.
• Ontspanning toelaten zonder schuldgevoel.
• Voor jezelf zorgen zonder te vervallen in overdrive of faalangst.
Liefs Josta Fleur ❤️