31/08/2026
Vanmorgen liep ik weer naar buiten. Geen doel, geen tijd, geen telefoon in mijn hand, alleen mijn voeten op het grind, de kou nog in de lucht, en dat moment waarop mijn hoofd eindelijk stil wordt zonder dat ik ernaar hoef te zoeken.
Ik merk het steeds weer: mijn lichaam vraagt daar bijna dagelijks om, en pas als ik buiten sta, met mijn ademhaling die vanzelf vertraagt en mijn aandacht die terugkeert naar wat er om me heen gebeurt, voel ik hoe gespannen ik daarvoor eigenlijk was, zonder dat ik het doorhad.
We zijn geen lineaire wezens die 365 dagen op dezelfde stand kunnen blijven draaien, ook al leven we bijna allemaal alsof dat wel zo is.
We zijn cyclisch, verbonden met het ritme van de seizoenen, het licht, de natuur om ons heen: een ritme dat nog altijd in ons systeem zit, ook al zijn we het onderweg ergens kwijtgeraakt.
Wandelen is voor mij een van de simpelste manieren om daar weer bij te komen. Niet omdat het iets toevoegt, maar omdat het iets laat vallen.
Hier ga ik dieper op in tijdens de Living Room sessie in Rotterdam, in september. Over cyclisch leven, over hoe je de rust in jezelf terugvindt door te leven met de ritmes van de natuur die ook in jou aanwezig zijn. Vind je dat interessant? Die avond leer ik je hoe. Je vindt het linkje met meer informatie in de link in mijn bio bij 'Upcoming Events'.
Wanneer liep jij voor het laatst zonder doel, gewoon om te lopen?