21/04/2026
Aan de rand van de afgrond
Thema week Wilskracht en Engelengeduld Dag 2
Pas als we (psychisch) aan de rand van de afgrond staan, gaan we iets ondernemen. Althans de meesten. Net als ikzelf. Heel lang heb ik mijn jeugdtrauma’s ontkend. Tegelijkertijd bleef ik mijn onverwerkte emoties meesjouwen waarbij ik onbewust allerlei overlevingsstrategieën had ingezet.
Tot het moment dat deze strategieën niet meer werkten.
Mijn strategieën brokkelden af en mijn onverwerkte emoties lieten zich heftiger dan ooit voelen. Ik twijfelde aan alles en iedereen, voelde een enorme onrust, wisseling in stemming, depressieve gedachten, paniek, slecht slapen en ik wilde geen mensen om mij heen buiten mijn gezin.
De wereld van niets diende zich aan. Ik voelde een niet te beschrijven eenzaamheid en begon te begrijpen waarom mensen niet verder willen leven. Ondanks mijn mooie gezin waar ik gek op was, werd de pijn alleen maar intenser. Ik voelde mij klein, nietig, onbegrepen, onbelangrijk en vooral waardeloos. Mijn gedachten gingen uit naar hoge gebouwen om los te komen van de pijn. Het leek de enige uitweg.
Gelukkig had ik ‘een interne alarmbel’ die mij terugfloot. Hulp had ik nodig en ik maakte een afspraak bij een therapeut waar ik al heel lang het telefoonnummer van had.
Door mijn ervaringen van trauma en herstel, begrijp ik anderen maar al te goed. Cliënten hoeven mij niet uit te leggen hoe eenzaamheid, depressie of angst voelen. Ik durf met hen achter de gedachte te kijken van een wanhoopsdaad als levensbeëindiging en heb inmiddels meerdere mensen weer de zin van het leven kunnen laten inzien. Helaas zijn vele therapeuten angstig voor heftige emoties weet ik uit ervaring en ik hoor het bij regelmaat terug van cliënten.
‘Waar je ook vandaan komt en hoe diep de put ook is of was, je kunt er altijd uit’
Samengevat: mensen met onverwerkte emoties wachten vaak te lang met allerlei gevolgen die soms niet meer te overzien zijn. Mijn tip is: laat het niet zover komen en zoek hulp die bij jou past. Dat kan een therapeut zijn of een vertrouwenspersoon. Misschien is eerst een gesprek met een vriend(in), een buurvrouw(man) of studiegenoot een goede opstart. Maar praat!
Liefs, Yvonne ❤
Tekening van mijzelf als kind zonder mond, ogen en oren. Ik sloot mijn zintuigen om te ontsnappen aan de werkelijkheid.
Citaten uit Wilskracht en Engelengeduld blz. 111