24/07/2026
DE KRACHT VAN KLEUR
Les 4 • Vrijheid van kleur • Landschap
Ik geloof dat vrijheid niet begint bij oneindig veel keuzes.
Want wie zegt dat kiezen makkelijk is?
Vrijheid begint, naar mijn idee, op het moment dat je voelt dat jouw keuze er mag zijn. Dat er ruimte is om te dwalen, te onderzoeken en zelf richting te geven aan wat wil ontstaan.
Dat zijn de glinsteringen van mijn dag, waarop mijn hart een sprongetje maakt.
Wanneer iemand langzaam stopt met vergelijken of zoeken naar het goede antwoord en gaat luisteren naar iets van binnen dat zachtjes zegt:
“Hier ben ik.”
“Ik wil dit.”
Tijdens deze laatste bijeenkomst maakte iedereen een eigen landschap van wol, geïnspireerd op de vrijheid waarmee Henri Matisse kleur gebruikte. Niet om zijn werk na te maken, maar om te ervaren hoeveel sfeer en gevoel kleur kan dragen.
Al snel klonk er verwondering aan tafel.
“Wat spreken deze kleuren… hetzelfde landschap, maar een ander tintje maakt zóveel uit. Wat grappig om te zien.”
Even later zei een deelnemer:
“Ik vind het zó leuk om weer eens iets nieuws te leren. En het hele proces van wol naar vilt en uiteindelijk een kunstwerk mee te maken.”
Aan het einde vroeg ik:
‘Wat neem je mee van deze reeks?’
De antwoorden gingen nauwelijks over wol.
Ze gingen over anders leren kijken.
Over ontdekken hoeveel er achter kleur schuilgaat.
En over het vertrouwen dat je soms meer kunt dan je zelf denkt.
Toen vertelde een deelnemer iets waar ik kippenvel van kreeg.
Ze zei dat ze haar werk normaal gesproken altijd weggooit zodra ze thuiskomt.
Maar het eerste werkstuk uit deze reeks had ze ingelijst. En een plekje aan de muur had gekregen.
Echt, wauw!
Niet omdat ze mijn workshop complimenteerde.
Maar omdat ik hoorde hoeveel trots er in haar woorden besloten lag.
Misschien is dat wel de mooiste opbrengst van deze reeks. Niet alleen dat er plezier was beleef en in de tussentijd een kunstwerk ontstond.
Maar dat iemand met een beetje meer vertrouwen naar huis ging dan waarmee hij of zij binnenkwam.
Liefs,
🩵
Zaza
