26/05/2026
De eerste stap..
Ik begin ruimte te voelen om mezelf te gaan laten zien vanuit mijn ‘rol’ als coach/therapeut. Al voelt dit totaal niet als een rol maar als iets natuurlijks. Een rol is voor mij iets waar je je achter kunt verschuilen, waarin je iets ‘doet’ maar niet ‘bent’. Dat is hoe het voor mij heeft gevoeld in mijn rol als kapster. De verbinding die ik maakte met mijn klanten waardoor zij zich gezien en gehoord voelden was oprecht, maar deed ik onbewust. Het ging vanzelf, zonder dat ik daar hard voor moest werken of m’n best voor hoefde te doen. Mijn best deed ik op de kapsels en het runnen van de de kapsalon. En dat was hard werken. Deze manier van werken is nu weggevallen. Ik hoef er ‘alleen’ maar te zijn en te doen wat ik onbewust altijd al heb gedaan, maar zonder een rol om achter te verschuilen, en dat voelt kwetsbaar. Vooral naar mezelf om erin te geloven en erop te vertrouwen dat ik goed ben zoals ik ben, mijn aanwezigheid voldoende is en ik mezelf niet hoef te bewijzen. Zolang ik mijn eigen pad blijf volgen, schijn ik mijn licht op die van jou💫🌺
📷
👚