19/08/2026
Broodje Apart was een tussenstop, geen eindbestemming
In 2024 kwam Lisa via via terecht bij Stichting Broodnodig. Daar ging een lang traject aan vooraf. Door een burn-out, depressie en smetvrees was school tijdelijk geen optie. Vanuit de gemeente waren er zorgen: Lisa was nog minderjarig en leerplichtig. Wat als ze niet meer terug naar school zou gaan? Hierdoor duurde het lang voordat de juiste plek werd gevonden.
Op papier leek Broodje Apart misschien geen logische plek. Een dagbesteding locatie van Stichting Broodnodig binnen de horeca voor iemand met smetvrees? Toch bleek het precies wat Lisa nodig had.
Vanaf dag een voelde ze zich welkom. Ze werd gezien, gehoord en geaccepteerd. De gezelligheid en het gevoel dat ze er mocht zijn, gaven haar het vertrouwen om weer stappen vooruit te zetten.
Wat voor Lisa het verschil maakte? Dat terugvallen mocht. Dat mindere dagen oké waren. Er werd gekeken naar wat wel kon en welke doelen haalbaar waren op dat moment.
Vandaag de dag werkt Lisa nog steeds aan haar smetvrees, maar de eerste belangrijke stappen zijn gezet.
En misschien nog wel het mooiste nieuws: Lisa gaat weer naar school! Ze volgt een kunstopleiding aan het SintLucas en voelt zich daar helemaal op haar plek.
Haar droom? “Later kunnen terugkijken en denken: wat heb ik een mooi leven gehad, vol mooie avonturen.”
En haar advies aan anderen: “Hoe moeilijk het soms ook is, als je er hard genoeg voor werkt, is het het uiteindelijk echt waard.”
Broodje Apart was een tussenstop, geen eindbestemming.
Soms hebben mensen alleen een plek nodig waar ze gezien worden, waar ze mogen groeien in hun eigen tempo en waar iemand in hen gelooft. Voor Lisa was die plek het verschil tussen stilstaan en weer vooruit durven kijken.