15/08/2022
Regelmatig kom ik ze tegen; mannen en vrouwen die vrijwel alle aandacht naar buiten hebben gericht.
Hoog in hun lijf wonen ze, zintuigen vaak alert en naar buiten gericht. Als voelsprieten met koplampen. En ik herken ze, want ook ik was ooit zo.
Gericht op alles wat er in de omgeving gebeurde, wie wat nodig had, wat er gezegd werd, hoe daarop te reageren, enz.
Op den duur is dat natuurlijk doodvermoeiend. Alles wat daar in de buitenwereld gebeurd, moet ook nog eens verwerkt worden, en dat komt bovenop de informatie van binnenuit. Denk aan honger, pijn of gedachten.
Om dit te doorbreken start ik in sessies vaak met het waarnemen en gewaarworden. Van 'daar' terug naar het 'hier en nu'.
Gewaar zijn van wat er nu is.
Niet meer, niet minder.
Wat zie je? Wat hoor je?
Dat is het vertrek punt om stukje bij beetje alle voelsprieten van 'daar buiten' naar 'hier' te richten.
Hier, in de ruimte, in je lijf, met je ademhaling.
En vervolgens naar 'hier binnen', om comfortabel en veilig te worden mét jezelf en ín jezelf.
Want meestal liggen daar, in jou, de antwoorden op je vragen verscholen.
Je was er alleen wat ver(der) bij vandaan geraakt.
Nieuwsgierig geworden of herkenbaar? Je bent heel welkom!
🧘🏼♀️🖌🐚✨