LauravanLoon

05/06/2026

Het mag uit de schaduw

05/06/2026

03/06/2026

Ik ben veel stil geweest op de socials, simpelweg omdat ik geen woorden had.

Begin dit jaar deelde ik dat mijn afgelopen jaar zwaar was en ik zei dat ik er later meer over zou delen.

Dit is het moment.

De afgelopen anderhalf jaar was emotioneel misschien wel een van de meest ingrijpende van mijn leven. Ik werd teruggeroepen naar een gebeurtenis in mijn leven dat nog niet afgerond was.

Op jonge leeftijd werd ik misbruikt door een onbekende en dat liet diepe sporen na. Ondanks jarenlange therapie, innerlijk werk etc staken tijdens de overgang toch oude littekens fysiek en emotioneel de kop op. Mijn leven kwam stilstand en was er geen andere route meer dan er doorheen.

Operaties en intensieve traumatherapie volgden.
Het moeilijkste wat ik heb gedaan is teruggaan naar het meisje dat ik ooit was. Met hulp van professionals en liefdevolle steun van de mensen mensen om mij vond ik de moed om sessie na sessie bij het meisje aanwezig te blijven tijdens alle momenten die geen kind mee hoort te maken. Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe intens dat was.

Het was misschien wel het zwaarste wat ik ooit heb gedaan, maar het voelt als een bevrijding.
Ik zie haar nu en ben er voor haar.
Alles wat ze heeft meegemaakt en voelde telt. Zij telt.
Eindelijk.

Mentaal en fysiek ben ik nu op een betere plek dan een anderhalf jaar geleden. Misschien wel beter dan ooit.

Nog 1 operatie en dan hoop ik dit ook fysiek achter me te kunnen laten.

Hoe intens het ook was, ik ben diep dankbaar dat ik de mogelijkheid heb gekregen om dit op te ruimen en voor alle steun die ik hierbij gehad heb op zoveel vlakken.

Waarom ik dit deel? Voor mij is de tijd rijp om dit onderwerp uit de ‘geheimhoek’ te halen. Het was een hele lange zoektocht om bij de juiste mensen terecht te komen. Ik denk dat dit makkelijker was geweest als ik niet had aangeleerd om er maar niet teveel over te praten. Ik ken zoveel vrouwen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt (en helaas gebeurt dit ook bij jongens). We hebben geleerd de last stilletjes te dragen, niet wetende wat er nog meer mee kan. Ik was een van hen.

Foto met mijn jongere zelf, gemaakt met behulp van AI

03/05/2026

Deze foto maakte ik tijdens een avondwandeling. Ik hou enorm van fotograferen, het helpt mij om dingen vanuit verschillende hoeken te bekijken.

Wat we waarnemen voelt vaak als de waarheid.
Maar het beeld dat we vormen is altijd gekleurd door wie we zijn, wat we hebben geleerd en wat we gewend zijn te herkennen.

Net als bij fotografie, afhankelijk van waar je staat en waar je op focust wordt je beeld totaal anders. Fascinerend!

14/04/2026

Voor het vakblad Natuurgeneeswijzen schreef ik over de grens van maakbaarheid
en het bewustzijn van de therapeut.
Dicht bij mijn eigen zoektocht in een wereld
waar kennis niet altijd het antwoord is.

08/04/2026

Te vinden op Spotify: https://open.spotify.com/episode/4lEpUuBkWsmr0TgTJaCwSz?si=NNv5K-HRTnS5Ol85fAOPTw

30/03/2026

Ik was te gast bij de podcast van Esoterra
en had een geïnspireerd gesprek met Stefan van Rossum over bezieling en het volgen van je hart.

Je vindt hem hier:

https://open.spotify.com/episode/4lEpUuBkWsmr0TgTJaCwSz?si=NNv5K-HRTnS5Ol85fAOPTw

Esoterra Podcast · Episode

18/02/2026

Misschien herken je dat.
Dat je het nog niet kunt bevatten,
laat staan uitleggen aan de buitenwereld,
maar dat er innerlijk al iets besloten is.

Die momenten waarop er iets verschuift vanbinnen,
zonder dat je begrijpt waar het toe leidt.

Je merkt dat wat eerst logisch voelde, dat niet meer is.
Dat je niet meer terug kunt in hoe je keek, koos of reageerde.

Omdat er een diep weten onder het begrijpen ligt, dat zich niet laat haasten door uitleg of door de behoefte aan zekerheid.

Twee jaar geleden sloot ik mijn praktijk,
zonder te weten wat ervoor in de plaats zou komen.
Omdat ik wist dat ik er niet meer kon blijven.

Het jaar daarna stond niet in het teken van iets nieuws opbouwen,
maar van ruimte maken
laag voor laag aankijken wat nog vastzat in mijn systeem.

Onzichtbaar aan de buitenkant,
Bepalend aan de binnenkant.

Ook al is het niet eenvoudig en begrijp ik er niks van, ik wéét dat het klopt.

11/02/2026

Ik heb lang gedacht dat het eenvoudig was. Dat het met de juiste instelling en techniek op te lossen was.

Later dacht ik dat als ik met mijn therapeutisch inzicht het maar goed genoeg doorgrond had,
er vanuit empathie naar keek,
en er hard genoeg ‘aan werkte’,
dat mijn klachten dan zou verdwijnen.

Het bleek minder maakbaar dan ik dacht. Mijn geschiedenis bleef me achtervolgen.
Simpelweg omdat ik onbewust nog iets uit de weg ging.

Pas toen ik stopte het weg willen poetsen van mijn verleden en ik de moed vond om er volledig mee te zijn. Te voelen wat mijn onderbewuste zo lang had voor mij had weggestopt, begon er iets in mij te smelten.

Ik kon dit niet alleen.
Dag na dag en stap voor stap.
Nog altijd onderweg

De komende tijd deel ik af en toe iets uit mijn innerlijke reis.
Omdat woorden van anderen mij ook hielpen moed te houden wanneer ik zelf de volgende stap niet zag.

19/01/2026

🌿Als je de wondere wereld van geneeskrachtige kruiden beter wil leren kennen en toepassen in je praktijk (en je dagelijks leven🫚).

Dit is je kans!

https://totalhealth.eu/opleidingen/chinherbs-westerse-kruidengeneeskunde-voor-tcm-therapeuten/