15/09/2026
Misschien zijn bloemen hier om ons te leren hoe we mens moeten zijn. Hoe we onbeschaamd onze ware aard kunnen omarmen, hoe anders of mooi ook.
Om te beseffen dat het niet de bedoeling is dat we er hetzelfde uitzien of klinken of handelen. Die diversiteit is niet alleen belangrijk, maar ook noodzakelijk voor het leven. Om te blijven onthouden dat er een heilige timing is voor dingen, dat er genoeg ruimte is voor iedereen en dat het onmogelijk is om het hele jaar door te bloeien.
Misschien zijn bloemen hier om ons te leren hoe we mens moeten zijn. Om hoog te staan als de klaproos en sterk als de distel. Om veerkrachtig te zijn, zoals heide, en onze wortels diep te bereiken zoals de vijg. Om de norm te tarten, zoals de meidoorn. Om moedig onze angsten van harte te openen, zoals de pioenroos. Om ongenaakbaar te zijn, zoals de passiebloem. Om onze zoete onschuld te herinneren, als jasmijn.
Om een sprong te wagen en als eerste te gaan, zoals de narcis. Om bereid te zijn alles op het spel te zetten, zoals kersenbloesem. Om te weten dat het nooit te laat is, zoals de winterroos. Om te vertrouwen op de veranderende seizoenen van ons leven, zoals de hortensia.
Sommigen van ons zijn hier om te inspireren, zoals de tuinroos. Anderen zijn hier om te activeren en te beschermen, zoals de Christusdoorn. Sommige zijn gevoelig, zoals de orchidee. Anderen zijn hier om een stempel achter te laten, zoals de lelie.
Rebecca Campbell
Art: Tamara Adams Art