05/09/2026
Ga pas zitten als alles af is
Het was gisteravond half tien en ik stond nog steeds van alles op te ruimen.
Terwijl ik eigenlijk om acht uur al tegen mezelf had gezegd dat ik zou gaan zitten.
Dat doe ik echt nog zo vaak, en ik weet precies waar het vandaan komt.
Ooit heb ik mezelf geleerd dat rust iets is wat je pas krijgt als alles af is.
De was, de tassen in de gang, die ene mail die vanochtend al weg had gemoeten.
Dus je gaat door, want straks, als het klaar is, dan is er tijd voor jou.
En als je dan eindelijk op de bank ploft is er niks meer over.
Je wilde nog dat ene boek pakken, en toch wordt het een schermpje en scrollen tot je te moe bent om naar bed te gaan.
En dan denk je van jezelf dat je ook nergens meer toe komt. Dat je vroeger 's avonds nog van alles deed en dat dat nu gewoon niet meer lukt.
Dat ligt niet aan jou.
Je lijf heeft de hele dag op wilskracht gedraaid en dat is op. Er is niks meer om uit te putten, dus er komt niks meer.
Het is nooit klaar, en dat komt niet doordat jij te traag bent. In een huis met kinderen ligt er altijd iets. Je kan dus net zo goed nu gaan zitten.
Wat zou er gebeuren als je vanavond ging zitten vóórdat alles af was?