06/06/2026
Systeemdynamieken zijn met regelmaat complex. Zo complex dat ze me verwarren en raken. Toch duik ik erin.
Omdat ik de kansen en mogelijkheden zie. Voel dat achter de muurtjes die mensen optrekken, het gedoe en de verhalen meer zit. Verlangen naar samen, naar begrip, naar heling van wat is gebeurd en heeft geraakt.
Zo begeleidde ik onlangs een duo dat samen een bedrijf te runnen had. Onder bijzondere omstandigheden, met een stevige geschiedenis van impactvolle, persoonlijke gebeurtenissen. Die hun effect op de organisatie hadden nagelaten. Met duidelijke onderlinge verschillen en verwachtingen.
Er waren aannames, onduidelijkheden, onzekerheden en twijfels. Tegelijkertijd liefde voor het bedrijf. Daarmee een bereidheid om ervoor te gaan.
Tot mijn eigen verbazing wisten ze samen in korte tijd een mooie ontwikkeling door te maken. Door in een veilige setting, met duidelijke kaders en werkafspraken zich uit te spreken. Ook dat wat moeilijk was en gevoelig lag. Dat leidde tot onderling begrip en een gevoel van gezien worden door de ander.
Onwijs trots op dit duo. Hun loyaliteit aan de organisatie en aan elkaar. Heel fijn dat ik hier een bijdrage in mocht leveren door de gesprekken te faciliteren en te benoemen wat ik zag gebeuren. Daar waar ze bij elkaar aansloten en waar het schuurde.
Uiteindelijk bleken ze helemaal niet zo verschillend te zijn als dat ze dachten.