Monuta Weber

Routebeschrijving Website

Monuta Weber Als je een dierbare verliest, is het heel fijn als er iemand is die alles regelt. Een uitvaart kun je maar één keer doen, dus het moet goed.

Ik werk met gevoel, neem nabestaanden zo veel mogelijk uit handen in een verdrietige tijd.

ElfstedenkruisjeHij stond vol in het leven. Hij was druk met werk en daarnaast was hij zeer sportief. Hij voetbalde, ten...
06/11/2026

Elfstedenkruisje

Hij stond vol in het leven. Hij was druk met werk en daarnaast was hij zeer sportief. Hij voetbalde, tenniste en als er ijs lag, dan stond hij op de schaats. En zoals het een echte Fries betaamt, had hij de Elfstedentocht geschaatst. Iets waar hij erg trots op was.

En toen, heel plotseling, was zijn leven voorbij. De hulpdiensten hadden alles geprobeerd, maar het mocht niet meer baten. Twee zoons liet hij achter. Twee jongens die opeens allerlei keuzes moesten maken over zijn afscheid. Zaken waar ze nog helemaal niet mee bezig zouden moeten zijn.

Samen met hun moeder en andere familieleden zit ik in de woonkamer om de eerste dingen te bespreken. Dat hij naar huis moet komen is direct duidelijk. Een dag later komen we samen in het huis van meneer. Gezeten in een grote kring, bespreken we de verdere invulling van de dienst. De keuzes worden snel gemaakt. Er komen verhalen van vroeger naar boven en we praten over de dingen waar hij van hield, wat voor muziek hij mooi vond en wat zijn hobby’s waren. Zijn schaatsen worden van zolder gehaald, die mogen niet ontbreken bij de uitvaart.

Op de dag van het afscheid staat de aula stampvol met mensen. Het is er warm en er zijn veel sprekers. Zijn broer begint zijn verhaal in het Fries. Als ik als laatste de woorden van de jongens mag voorlezen, is de cirkel rond. De trotse bezitter van het Elfstedenkruisje en bovenal een heel trotse vader heeft zijn twee prachtige zoons moeten loslaten. Twee jongens die op hun beurt de wereld een beetje mooier maken.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

Monuta

02/11/2026

Vanavond staan we tijdens November 2
Remember samen stil bij de dierbaren die we missen.
💜

Door het hele land komen mensen samen op onze
Monuta-locaties om samen te herinneren. Een moment
om stil te staan bij wie er niet meer is, maar nog altijd
een bijzondere plek in ons leven heeft.

Want wie we missen, dragen we in onze herinneringen
met ons mee.

Voor wie steek jij een kaarsje aan? 🕯️

22/10/2026

‘De manier waarop hij het zei, zei meer als duizend woorden.’ 🥺

Tijdens de Nationale Lichtjesavond denken we aan de mensen die we moeten missen. Wil jij live aanwezig zijn bij Nationale Lichtjesavond op 1 november in Amersfoort? Ga naar de link in de bio🕯️

Je kunt dezelfde persoon missen en toch heel verschillend met dat gemis omgaan.Misschien praat jij er graag over en haal...
20/10/2026

Je kunt dezelfde persoon missen en toch heel verschillend met dat gemis omgaan.

Misschien praat jij er graag over en haal je het liefst herinneringen op, terwijl de ander zich liever op praktische zaken richt. Dat is helemaal oké. Hoe groot het gemis is, kun je niet altijd aan iemand zien.

Een 'goede' of 'foute' manier van rouwen bestaat niet. Door nieuwsgierig te blijven naar hoe de ander met verlies omgaat, ontstaat er ruimte voor begrip.

Hoe vind je elkaar als je verschillend met verlies omgaat? In het eerste hoofdstuk van ons online magazine Er zijn voor elkaar' lees je hier meer over.

https://magazine.monuta.nl/er-zijn-voor-elkaar/elkaar-begrijpen

20/10/2026

Marly herdenkt haar vader, samen met haar kinderen, in de vorm van een dier: ‘Elke keer als we een vlinder zien, is opa er’ 🤍

Marly speelt Sofar in de Nationale lichtjesavond. Een avond voor iedereen die iemand mist. Wil jij live aanwezig zijn bij Nationale Lichtjesavond op 1 november in Amersfoort? Ga naar de link in de bio🕯️

Tijdens November 2 Remember staan we samen stil bij de dierbaren die we missen 💜Want herinneringen blijven ook na het af...
14/10/2026

Tijdens November 2 Remember staan we samen stil bij de dierbaren die we missen 💜

Want herinneringen blijven ook na het afscheid onderdeel van ons leven. Op plekken die betekenis hebben, in een liedje dat raakt of op momenten waarop iemand ineens weer dichtbij lijkt.

Ook dit jaar komen we op 2 november samen voor een bijzondere avond om dierbaren te herdenken. Op meer dan 40 locaties in heel Nederland maken we met namenlezingen, gedichten en muziek maken we ruimte voor de herinneringen die blijven.

Wil je erbij zijn? Reserveer nu een plek op een locatie bij jou in de buurt via deze link: https://www.monuta.nl/open-over-afscheid/november-2-remember/

Met November 2 Remember staan we jaarlijks op 2 november stil bij herinneren en troost. Dit draagt bij aan een afscheid met een goed gevoel.

De knopjesKinderen betrekken bij een uitvaart is niet altijd vanzelfsprekend. Wanneer een opa of oma overlijdt, is het v...
02/10/2026

De knopjes

Kinderen betrekken bij een uitvaart is niet altijd vanzelfsprekend. Wanneer een opa of oma overlijdt, is het voor de kleinkinderen vaak moeilijk om te begrijpen wat er precies gebeurt.

Het is belangrijk om eerlijk tegen kinderen te zijn. Ga vooral niet zeggen dat opa of oma “ingeslapen” is. Want kinderen nemen woorden vaak letterlijk. Soms durven ze na zo’n uitspraak zelf niet meer te gaan slapen.

Het helpt om aan te sluiten bij de vragen die ze stellen. Vertel niet meer dan nodig, maar maak het ook niet mooier dan het is. Hoe lastig dat soms ook kan zijn voor de volwassenen om ze heen.

Wanneer de dag van het afscheid nadert, vraag ik meestal aan de familie of de kinderen misschien iets willen doen. Soms willen ze een tekening maken. Of iets kleins bij opa of oma leggen. Het kan ook waardevol zijn om kinderen te betrekken bij het sluiten van de uitvaartkist, als ze dat willen.

Zo gaat het ook bij het meisje dat aandachtig staat te kijken hoe de uitvaartkist van haar opa wordt gesloten. Ze had de uitvaartkist al heel vrolijk gemaakt door er tekeningen op te maken. Als ik haar vraag of ze wil helpen met sluiten, gaat ze vol overgave aan de slag met de kleine knopjes.

Later hoor ik haar aan iemand uitleggen waar haar opa nu is. “Die ligt in die kist,” zegt ze rustig. “En die heb ik mooi kunnen kleuren en ik heb de knopjes dichtgemaakt.”

Soms begrijpen kinderen het precies zoals het is. En zonder het te beseffen, helpen ze daarmee ook de volwassenen.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

Monuta

26/09/2026

In het nieuws lees je deze dagen over resomeren. Het wordt ook wel watercrematie genoemd. En is een nieuwe vorm waar je voor kunt kiezen bij je uitvaart. Nu is het nog niet toegestaan, maar het wordt opgenomen in de nieuwe wet.

Fijn natuurlijk, omdat je meer keuze krijgt voor wat er bij je past. En dan geeft het een gerust gevoel als je iets beter weet hoe het werkt. Daarom leggen we het je graag uit, in 1 minuut.

Meer lezen over resomeren kan op onze website https://www.monuta.nl/uitvaart/mogelijkheden-bij-een-uitvaart/resomeren/

❓Zou resomeren bij jou passen?

VlinderTijdens een afscheid kunnen bloemen troost geven zonder iets te zeggen. Ze hebben een stille aanwezigheid, maar s...
18/09/2026

Vlinder

Tijdens een afscheid kunnen bloemen troost geven zonder iets te zeggen. Ze hebben een stille aanwezigheid, maar spreken toch. Bloemen kunnen een taal spreken die niet in woorden te vatten is. Ze brengen kleur waar stilte valt, geur waar herinneringen leven en symboliek waar gevoelens soms te groot zijn om uit te spreken. In die stilte kan een bloemstuk een bijzondere rol spelen.

Bloemen bieden bovendien ruimte voor persoonlijke verhalen. Misschien had een overledene favoriete bloemen. Misschien vertellen de kleuren iets over zijn of haar karakter: warm, zacht, krachtig of vrolijk. In een bloemstuk van een vlinder kun je een verhaal zien. Twee vleugels van bloemen die elkaar raken, alsof ze net willen opstijgen. Dat is niet alleen mooi, maar draagt ook betekenis.

De vlinder staat al eeuwen symbool voor verandering, vrijheid en de reis van het leven. Als een rups zich terugtrekt in een cocon, ontstaat er uiteindelijk iets nieuws: licht, kwetsbaar en vrij. Juist daarom past de vlinder zo mooi bij een afscheid. Het herinnert ons eraan dat een leven niet eindigt, maar verandert. Dat wat we liefhadden zich op een andere manier voortzet in herinneringen, verhalen en liefde. De vlinder van bloemen herinnert ons zacht aan iets hoopvols: dat liefde zich niet laat begrenzen, en dat herinneringen vleugels hebben.

Zo worden bloemen meer dan een gebaar. Ze worden een verhaal van leven, verandering en verbondenheid. Een laatste groet die langzaam, net als een vlinder, mag opstijgen in de lucht.

Monuta

10/09/2026

Wil jij jouw lichaam doneren aan de wetenschap? Dat kan, maar dat moet wel goed geregeld worden. Uitvaartverzorger André legt in 1 minuut uit hoe dat zit.

We hebben ook met universitair hoofddocent anatomie Marc Vorstenbosch gesproken over wat dit betekent voor jou en je nabestaanden.

Lees meer via: https://www.monuta.nl/open-over-afscheid/is-lichaamsdonatie-altijd-een-optie/

Heb jij een standaard beeld van een uitvaart?Het kan ook anders! Steeds vaker zie je hele bijzondere uitvaarten voorbij ...
03/09/2026

Heb jij een standaard beeld van een uitvaart?

Het kan ook anders! Steeds vaker zie je hele bijzondere uitvaarten voorbij komen, die echt gaan over wie iemand was. Dat kun je op allerlei manieren doen, bijvoorbeeld door een speciale locatie te kiezen of een kist te personaliseren.

Weet jij al wat jij zou willen? Wij geven 5 alternatieven voor een traditionele uitvaart. Misschien ontdek je wel iets dat bij jou past!

Lees meer via: https://www.monuta.nl/open-over-afscheid/uitvaart-alternatief/

De verbouwingEen goede vriendin van mij begint vol goede moed aan de verbouwing van haar huis. We hebben regelmatig cont...
28/08/2026

De verbouwing

Een goede vriendin van mij begint vol goede moed aan de verbouwing van haar huis. We hebben regelmatig contact. We praten over muren die eruit gaan, over de nieuwe kleuren in de kamers en over hoe lang zoiets altijd duurt.

Op een ochtend app ik haar om haar succes te wensen met alles wat er op haar afkomt.

Twee dagen later, midden op de dag, verschijnt er een bericht op mijn telefoon:
“Hai Jo, mijn vader is net overleden. Kun je me even bellen?”

In de dagen die volgen is er veel contact. Met haar, met haar zus en met haar moeder. Met elkaar zoeken we naar een manier om op passende wijze afscheid te nemen van hun vader en echtgenoot. Over één ding zijn ze het direct eens: hij hield van kaasbolletjes en petitfours. Dus die moeten er komen.

De uitvaart vindt plaats in een klein kapelletje, met een beperkt aantal mensen. Op de kist liggen stiften. Iedereen mag iets op de kist schrijven. Een naam, een groet, een klein hartje. Na afloop stappen ze met elkaar op de Pannenkoekenboot. Dat leek haar moeder een goed idee, vooral voor de kleintjes.

Vier maanden later zit ik in hetzelfde kapelletje. Met bijna dezelfde mensen. Alleen dit keer nemen we afscheid van haar moeder, die plotseling is overleden.

Veel is hetzelfde, alleen de verhalen zijn anders. De consumpties ook. De kaasbolletjes en petitfours zijn vervangen door bitterballen en kaasstengels. De Pannenkoekenboot laten ze ditmaal achterwege. Dat bleek de vorige keer toch niet zo’n succes.

En de verbouwing? Die gaat intussen gewoon door, als een constante factor in een emotionele tijd. Wel moet ze rekening houden met ruimte voor een extra kast en nog wat spullen die van haar ouders zijn geweest. Zo kan er in een paar maanden tijd ineens veel veranderen in het leven.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

Logeren Als ik met de familie de uitvaart van haar opa bespreek, zit ze op haar knietjes een tekening voor hem te maken....
24/07/2026

Logeren

Als ik met de familie de uitvaart van haar opa bespreek, zit ze op haar knietjes een tekening voor hem te maken. Niet één tekening, maar een heleboel. Grote tekeningen, kleine tekeningen, tekeningen met alleen een paar krassen of met een heel groot hart. Ze komt regelmatig bij me om haar kunsten te laten zien. Blijkbaar vindt ze het wel gezellig met me, want als ik bijna wil weggaan klimt ze bij me op schoot. Ze pakt met beide handjes mijn gezicht vast en vraagt of ik wil blijven slapen. Dat gaat helaas niet, maar ik beloof haar dat ik haar binnenkort weer zie.

Die belofte maak ik waar. Op de dag van het afscheid komt ze huppelend naar me toe. Als iedereen in de aula heeft plaatsgenomen en er foto’s op het grote scherm verschijnen, krijgt ze mij weer in het vizier. Ze glijdt van haar moeders schoot af en loopt voorzichtig tussen de kaarsen door naar me toe. Terwijl ze stilletjes tegen me kletst, kijken we samen naar de foto’s uit het leven van haar opa.

Als het laatste muziekstuk speelt en we ons bijna klaarmaken om naar buiten te gaan, fluistert ze zachtjes in mijn oor: “Ik kan ook bij jou komen logeren, hoor.”

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

Historische Tuin AalsmeerMevrouw heeft een zeer respectabele leeftijd bereikt en heeft het leven in liefde losgelaten. H...
26/06/2026

Historische Tuin Aalsmeer

Mevrouw heeft een zeer respectabele leeftijd bereikt en heeft het leven in liefde losgelaten. Haar dochter belt mij op om alles met mij door te spreken in het hospice waar haar moeder is overleden. De dochter geeft aan dat het de wens van haar moeder is om thuis in haar eigen huis te worden opgebaard.

En zo gebeurt het ook. Na haar overlijden wordt mevrouw overgebracht naar haar huis, waar zij in een mand in haar eigen kamer komt te liggen. De kamer die mevrouw liefdevol de poppenkamer noemde.

Omdat mevrouw jarenlang vrijwilligster bij de Historische Tuin in Aalsmeer is geweest, ontstaat het idee om daar de uitvaart te houden. Vele telefoontjes en het nodige regelwerk later is er een datum en kan het afscheid plaatsvinden op een manier die helemaal bij haar past.

Op de dag van de uitvaart verlaat mevrouw haar huis met een stralende zon aan de hemel. De familie steekt op de stoep alvast mooie bloemen in de bloemenband rond de mand en daarna tillen zij deze naar de auto. Aangekomen bij de Historische Tuin wordt de mand onder de klok van het veilinggebouw gezet en kunnen de genodigden plaatsnemen in de veilingbankjes. De balustrades zijn voorzien van bloemenguirlandes en om haar heen staan diverse vazen met bloemen.

Na afloop van de plechtigheid steken alle aanwezigen een bloem in de bloemenband voor de allerlaatste bloemengroet. Daarna is er voor de mensen een hapje en een drankje in de corridor, de plek waar ze jarenlang koffie schonk voor bezoekers.

Door een erehaag van gasten, begeleidt haar gezin haar naar het crematorium. Omringd door bloemen begint zij aan haar laatste reis.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

Kleed“Welke foto moeten we nou op de rouwkaart zetten?” Ik zit aan tafel bij de familie van mevrouw. De locatie en de da...
29/05/2026

Kleed

“Welke foto moeten we nou op de rouwkaart zetten?” Ik zit aan tafel bij de familie van mevrouw. De locatie en de datum van haar afscheid zijn bepaald en nu gaan we verder met de inhoud van de dienst en de kaart. Er ontstaat een lichte discussie over de foto die ze willen gebruiken.

Een van hen merkt op dat er vast wel een mooie foto is van een verre reis. Als ik ernaar vraag komen de verhalen los. “Kom maar mee,” zegt meneer, “dan laat ik je wat zien.” Ik loop achter hem aan naar de slaapkamer. Daar hangt een groot kleed aan de wand. Ze hebben het gekocht op een van hun verre reizen en het is een speciaal souvenir. Vanaf dat moment gaat het snel. Het kleed gaat van de wand af en er wordt een foto van gemaakt voor op de binnenkant van de kaart.

Op de dag van het afscheid ligt het kleed over de kist heen. De inloopmuziek past er precies bij. Alles in de aula staat in het teken van de cirkel van het leven, the circle of life.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

Vandaag is het de Dag van het gezin ❤️Jij en je gezin denken na over zoveel dingen: de toekomst, zekerheid of de zorg vo...
15/05/2026

Vandaag is het de Dag van het gezin ❤️

Jij en je gezin denken na over zoveel dingen: de toekomst, zekerheid of de zorg voor elkaar. Maar één onderwerp schuiven we vaak voor ons uit: je afscheid en de kosten van een uitvaart. Terwijl juist daar onverwachte zorgen kunnen ontstaan voor jouw dierbaren.

Open praten over afscheid én hoe je dit financieel regelt, geeft rust. Voor jezelf én voor je gezin.

In dit artikel lees je waarom het goed is om daar op tijd bij stil te staan:
https://shorturl.at/OTI36

Prosecco in de ThamerkerkDe gezondheid van mevrouw ging razendsnel achteruit. Ik had al meerdere malen contact gehad met...
24/04/2026

Prosecco in de Thamerkerk

De gezondheid van mevrouw ging razendsnel achteruit. Ik had al meerdere malen contact gehad met de familie over het naderende einde. Er kwamen allerlei vragen langs. Kan ze wel of niet thuisblijven, wat zijn de opties? Welke hospices zijn er en hoe werkt dat? Als het uiteindelijk echt niet meer gaat, wordt mevrouw overgebracht naar een hospice. Daar komt ze na enige tijd te overlijden.

De laatste dagen had ze in bed het liefst op haar zij gelegen. In deze houding wordt ze in de uitvaartmand gelegd en overgebracht naar haar eigen huis. Wanneer ik ’s middags bij de familie op de bank de uitvaart bespreek met een kopje koffie en een lekker koekje erbij, is de sfeer ondanks het verdriet warm en gemoedelijk. En dat is precies wat de familie ook wil bij de uitvaart: een beetje gezelligheid. Bij binnenkomst in de Thamerkerk een broodje met een drankje en na afloop van de dienst direct een borrel met een hapje. Dat is het plan. Als ik in een opwelling zeg: “Ik vind jullie eigenlijk wel een familie die bij speciale gelegenheden aan de prosecco gaat,” valt het even stil. Dan zegt de dochter: “Ik krijg er kippenvel van, want dat klopt precies.”

En zo staat de familie na de dienst onder het orgel op de verhoging naast de mand, met een glas prosecco in de hand te proosten op het mooie leven dat zij met elkaar hebben gehad.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

CondoleanceboekZe hield erg van lezen en ook van schrijven. Ze schreef zelfs een boek over haar eigen verleden. Als ik h...
10/04/2026

Condoleanceboek

Ze hield erg van lezen en ook van schrijven. Ze schreef zelfs een boek over haar eigen verleden. Als ik het huis binnenstap oogt het wat rommelig. Overal liggen boeken en notitieblokjes met losse krabbels. Maar de chaos is schijn. Want zoals haar man tegen mij zegt: “Alles heeft een eigen plek in huis: de boeken, de planten en de kranten op de salontafel. Een beetje chaos geeft leven, maar een beetje orde houdt het prettig.”

Als ze overlijdt, blijft het huis stil. Doodstil. Haar gescharrel door het huis is niet meer hoorbaar. Haar stoel bij het raam is leeg. De krant van die ochtend ligt nog opengeslagen bij de kruiswoordpuzzel. Als haar kinderen komen, raken ze terloops alles even aan. Het is alsof ze haar nog even willen voelen in de dingen die ze heeft achtergelaten.

Bij het plannen van de uitvaart vraag ik of ze een condoleanceboek willen. En zo ja, in welke kleur? Tegenwoordig zie je ze niet altijd meer, weet haar man. Maar voor hem is het belangrijk. Hij heeft niks met digitale woorden of online condoleances. Hij wil een boek van papier, waarin mensen hun woorden, herinneringen en tekeningetjes kunnen achterlaten. Hij wil een boek dat later een plek zal krijgen tussen al haar boeken in de boekenkast.

Op de dag van de uitvaart ligt het boek op een tafeltje bij de ingang van de aula. De eerste gasten zijn voorzichtig en noteren alleen hun adresgegevens. Maar later verschijnen er steeds meer persoonlijke toevoegingen. Sommige mensen tekenen een zonnetje of een klein hartje. Anderen schrijven een zin, een herinnering aan een mooi moment samen, of aan een lach. Zo blijven de herinneringen aan haar gedachten, haar humor en haar kleine grapjes bestaan, gebonden tussen de kaften van papier.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

SteigerhoutAlles had hij al bedacht. Voor zijn geliefde vrouw wilde hij zijn afscheid zo goed mogelijk voorbereiden. Doo...
21/11/2025

Steigerhout

Alles had hij al bedacht. Voor zijn geliefde vrouw wilde hij zijn afscheid zo goed mogelijk voorbereiden. Door alles te bespreken met haar en met mij, zouden er geen onduidelijkheden zijn. Een klein afscheid wilde hij. Zijn tekst stond al op papier. Ook over de muziek was geen twijfel. Zo hield hij van de klanken van onweer en regen. Daar kon hij erg van genieten. Niets zo heerlijk om dan lekker weg te kruipen op de bank met een dekentje.

Een uitgesproken wens over de uitvaartkist had hij ook. Zijn grote voorliefde voor steigerhout werd me meteen duidelijk toen ik het huis binnenkwam. Op de vloer lag een laminaatvloer met een print van steigerhout. Alles in het huis was door zijn vaardige handen gegaan. Het tuinmeubilair had hij ook zelf gemaakt, natuurlijk van steigerhout.

Een steigerhouten kist, dat was wat hij wilde. Of dat mogelijk was? Natuurlijk kon dat. Op de dag van zijn overlijden werd de steigerhouten kist bezorgd. Zijn behaaglijke slofsokken werden eronder gezet. Hoewel hij hem zelf niet meer had kunnen timmeren, kwam de kist aardig in de buurt van hoe hij hem zelf zou hebben gemaakt.

Tekst en foto zijn geplaatst met volledige instemming van de familie.

Adres

Burgemeester Kootlaan 22
Uithoorn
1421KN

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Monuta Weber nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen