16/06/2026
๐ผ๐ก๐จ ๐๐ค๐ฃ๐ฉ๐๐๐ฉ๐๐ง๐ค๐๐ฅ ๐๐๐ ๐ฏ๐๐ฉ๐ฉ๐๐ฃ ๐ฌ๐๐ ๐ค๐ฃ๐จ ๐๐ฃ ๐ซ๐ค๐ค๐ง ๐๐ก๐ก๐ ๐๐๐-๐ฅ๐๐ฉ๐๐ฬ๐ฃ๐ฉ๐๐ฃ. ๐๐๐๐ง ๐ฌ๐๐ ๐ฏ๐๐๐ฃ ๐ฌ๐๐ ๐๐๐๐๐ฃ๐ก๐๐๐ ๐๐ฃ ๐ฌ๐๐ฉ ๐๐ค๐๐ฃ ๐ฌ๐ ๐ฅ๐ง๐๐๐๐๐จ? ๐ฟ๐ ๐ ๐ค๐ข๐๐ฃ๐๐ ๐ฉ๐๐๐ ๐ฃ๐๐ข๐๐ฃ ๐ฌ๐ ๐๐ ๐๐๐๐ง ๐๐ฃ ๐ข๐๐. ๐ผ๐ก๐จ ๐๐๐ง๐จ๐ฉ๐ ๐จ๐ฉ๐๐ก๐ฉ ๐ค๐ฃ๐จ ๐ฃ๐๐๐ช๐ฌ๐จ๐ฉ๐ ๐ก๐๐ ๐ฏ๐๐๐๐ฉ ๐ซ๐ค๐ค๐ง.
Mijn naam is Saskia Kooistra. Ik ben 44 jaar, alleenstaand en sportliefhebber.
Mijn kankerverhaal begint op 1 september 2020 met de diagnose borstkanker. Na een jaar van intensieve behandelingen met chemotherapie, immunotherapie, borstamputatie en bestraling mocht ik dit traject โafsluitenโ. Tot op heden zijn al mijn controles goed en het lijkt er steeds meer op dat ik hiervan echt ben genezen. Helaas heb ik er wel wat schade aan over gehouden zoals beperkte energie, sneller prikkelgevoelig, neuropathie (is goed hersteld, af en toe speelt het nog iets op), licht chemobrein, frozen shouder en een intollerantie voor ui en prei.
Door aanhoudende klachten rondom mijn menstruatie die na de chemo vele malen erger zijn geworden, heb ik in januari 2023 mijn eierstokken laten verwijderen. Hierbij is ook mijn blinde darm verwijderd omdat ze dachten dat die ontstoken was. De patholoog ontdekte echter kanker, zowel NET als LAMN. Hierdoor ben ik in het AvL terecht gekomen. De NET werd als belangrijkste probleem gezien en het protocol schreef een operatie voor om een deel van de dunne darm te verwijderen. Daar heb ik voor bedankt. Ik was nog steeds herstellende van de borstkanker en de kans dat deze operatie overbodig zou zijn was vrij groot. Dus zijn we overgegaan op een halfjaarlijkse controle.
Bij de eerste scan was het al foute boel. De LAMN had zich toch uitgezaaid en het woord PMP viel. In januari 2025 heb ik de CRS HIPEC gehad. Ik heb er heel erg tegenop gezien. De operatie was zwaar, de eerste dagen ook en het herstel daarna ging aardig goed. Leuk was anders, op momenten nog erg zwaar, maar het is me wel gelukt. Na een paar maanden besloot mijn rug dat het wel goed was geweest. Overbelast van de operatie en al het andere trauma dat zich de afgelopen jaren heeft opgebouwd. Hier loop ik nog steeds mee rond, het herstel gaat langzaam.
Ik werk niet meer. Ik was al deels afgekeurd, maar met de HIPEC in het vooruitzicht ben ik geheel afgekeurd (80-100%) en inmiddels is dat zelfs IVA geworden. Dat houdt niet in dat ik niets meer kan. Mijn belastbaarheid ligt erg laag. Vaste tijden is erg onhandig. Vrijwilligerswerk is dan een uitkomst. Omdat ik graag iets wil doen voor andere kankerpatiรซnten met mijn ervaringen, heb ik me aangesloten bij de PMP contactgroep. Mijn specialiteiten zijn social media, schrijven en redigeren. Verder ben ik nog veel aan het leren over deze kankersoort en wat er allemaal bij komt kijken.
We hebben 1 bijeenkomst per maand om de stand van zaken te bespreken. Dat is goed te doen en overzien. Samen zijn we flexibel, we snappen dat het soms even niet gaat. Ik kan zelf bepalen wanneer ik dingen oppak en doe. Ik kan mijn eigen tijd indelen. Behalve als we een overleg met externen hebben natuurlijk. Maar voor de rest is dit ideaal. Ik kan iets doen voor lotgenoten en mezelf nuttig voelen. Ik doe het nu ruim een jaar met veel plezier en hoop me nog lang voor jullie in te kunnen zetten.
