05/06/2026
“Blakend van zelfvertrouwen stapte ze over de drempel….”
Eindelijk!
Al jaren gebeurde er hetzelfde wanneer ze een optreden had. Supergoed voorbereid en dan…. vlak voordat ze op moest sloeg de angst toe: “Stel dat ik m’n tekst vergeet. Wat als ik over m’n jurk struikel?”
Kortom; allerlei zaken die maar mis konden gaan schoten tegelijk door haar hoofd.
Er was geen plaats voor de gedachte dat het ook allemaal supergeweldig kon gaan. Dat ze de sterren van de hemel zou zingen en na afloop een daverend applaus zou kunnen krijgen….
Zo jammer, ze kon er zelf nooit van genieten, want ze wilde iedereen het beste geven en saboteerde daardoor zichzelf, maakte zichzelf kleiner dan ze was en schaamde zich bij voorbaat al voor het geval ze niet goed genoeg zou zijn.
Wat eigenlijk raar is wanneer je altijd alles tot in de puntjes voorbereid hebt.
En dan toch…. waren daar steeds die stemmetjes in haar hoofd die fluisterden dat ze het niet waard was, dat ze het niet kon, etc.
Het leek wel of ze het zichzelf niet kon gunnen om gewoon rustig, vol zelfvertrouwen de sterren van de hemel te mogen zingen en er dan ten volle in het moment van te kunnen genieten.
Ze besefte eindelijk dat het zo niet langer ging met die zelfsabotage en besloot om te gaan onderzoeken wat de onderliggende reden kon zijn van die plankenkoorts vlak voordat ze op moest.
Samen gingen we haar vraag onderzoeken en uiteindelijk kwam ze erachter waar het door kwam.
Het bleek iets ouds te zijn uit haar kindertijd dat haar nog onbewust steeds parten speelde.
Toen ze die ontdekking deed, vielen alle puzzelstukjes op hun plek en kon ze zo 1 voor 1 alle oude ballast die haar allang niet meer diende, loslaten.
Dat was zo’n opluchting voor haar!
De 1e keer dat ze daarna weer stond te wachten voor ze het podium op moest, was nog even onwennig, maar daarna voelde ze zich als herboren.
Wat fijn om even met haar mee te hebben kunnen lopen op haar vindtocht naar haar zelfvertrouwen!
~ Dansenderwijs-coaching.nl ~
