20/12/2020
Oeps!
Daar kreeg ik me toch zomaar ineens een berichtje van de winkeliersvereniging van de straat waar ik mijn Praktijk heb.
Dat de lichtjessterren in de straat opgehangen gingen worden.
En of ik ook meedeed, dan kunnen we elkaar mooi helpen met de ladders, aangeven en vasthouden en zo.
Ja, prachtig.
Leuk die lichtjes.
Maar voor mij is heel die lichtjesperiode de drukste en zwaarste tijd van het jaar.
Ik ben altijd blij als de 3 koningen het hele spul weer meenemen en de verstilde januarimaand begint.
Voor gevoelige mensen stapelt het stress op schrik op "ik moet blij zijn" gedurende de decembermaand, feestmaand, pakjesmaand.
En voor andere mensen is het eenzaamheid ten top van waaruit ze soms "rare dingen" gaan doen.
En het vuurwerk...
De regering heeft beloofd dat er dit jaar niet geknald mag worden. Maar op dit moment is het nog niet veel rustiger dan andere jaren rond deze tijd.
Dieren, kinderen en gevoelige mensen schrikken iedere keer weer van dat geknal en geknetter.
Voor mensen die de oorlogsherinneringen nog zo heel erg dichtbij in hun rugzakje meedragen, dat ze het hele jaar door hun best doen die herinneringen diep weg te duwen, is het nog erger.
Het geknal van vuurwerk klinkt niet heel erg anders dan oorlogsvuur of bombardementen.
Hoe naar dat is voor hen en welke gevolgen dat heeft, dat ga ik weer merken.
's Nachts mijn bed uit geroepen worden voor nachtmerries, paniekaanvallen en zo meer. Die mensen hebben echt niet voor niks het nummer van mijn noodtelefoontje.
Ik help ze graag.
Ook overdag, als er iemand van schrik gevallen is en zere plekken of schaafwonden heeft.
Maar het zou niet nodig moeten zijn.
Dat december "schrik-vrij" kan gaan verlopen, niet alleen dit jaar een vuurwerkverbod, maar helemaal voor altijd.
Dat schiet door me heen naar aanleiding van het sterrenophangbericht van de winkeliersvereniging.
Vrolijk flap ik er dus uit, dat 'mijn' sterren achterin de opslag bij Shurgard staan en ik dit jaar de lichtjestijd maar oversla.
Maar zo gemakkelijk kan ik december niet overslaan, krijg ik te horen.
Want voor al die eenzame mensen in deze moeilijke, duistere tijden is het toch wel heel fijn om door zo'n feestelijk versierde en verlichte straat te lopen, krijg ik te horen.
Tsja, dat is ook wel weer waar.
En dus... stuur ik mijn parttimers erop uit om in Shurgard de sterren en andere kerstversiering op te zoeken, onze etalages te versieren en de sterren op te hangen.
En onze fotograaf Alex of hij er een paar mooie plaatjes van wil maken.
Lieve mensen, ik wens jullie allemaal heel fijne en vooral heel gezonde en niet-overprikkelende feestdagen toe.
