05/07/2026
Zij was altijd degene die doorging.
Voor haar gezin.
Voor haar werk.
Voor haar omgeving.
Sterk. Betrouwbaar. Altijd aan.
Tot haar lichaam begon te protesteren:
-Nek- en schouderklachten vaak hoofdpijn.
-Een oppervlakkige ademhaling, onrustig.
Ze dacht dat ze gewoon even moest bijtanken.
Maar uitrusten voelde onwennig.
Haar hoofd bleef doorgaan.
Tijdens een gesprek nodigde ik haar uit om iedere dag regelmatig een twee tot vijf minuten rustig adem te halen. Puur de focus op dat alleen.
Geen doel.
Geen scherm.
Geen takenlijst.
Alleen zitten.
Ademhalen.
Voelen.
In het begin vond ze het bijna zinloos.
Maar na een paar dagen merkte ze iets.
Haar schouders zakten.
Haar adem werd rustiger en vollediger.
Ze voelde weer contact met zichzelf.
Het veranderde niet alles.
Maar het veranderde wel hoe ze naar zichzelf keek, waardoor dingen op zijn gaan vallen.
Misschien begint herstel niet altijd met méér doen.
Misschien begint het met jezelf weer even de ruimte geven om te voelen.
Binnen Fymeso geloof ik dat duurzame verandering vaak begint met een klein moment van aandacht voor jezelf.
