13/06/2026
Zoals jullie weten heb ik de opleiding tot Zwanenzuster gevolgd. Holistische stervensbegeleiding 🦢
Steeds vaker merk ik hoe waardevol de kennis en ervaringen uit deze opleiding zijn in de praktijk. Gistermiddag werd ik daar opnieuw bij bepaald toen er via Zorgmies een oproep binnen kwam om te waken.
Bij aankomst was degene om wie het ging opnieuw onrustig. Tegelijkertijd was er veel beweging in huis. Begrijpelijk natuurlijk; familieleden waren verdrietig, er moesten nog dingen geregeld worden en verschillende mensen waren aanwezig in dezelfde ruimte.
Vanuit mijn opleiding heb ik geleerd hoe belangrijk rust wordt in de terminale fase. Hoewel iemand soms nauwelijks meer reageert, kunnen geluiden, geuren, emoties, en prikkels vaak nog sterk worden waargenomen.
Ik heb dit met de familie gedeeld. Niet als regel of voorschrift, maar als uitleg over wat er mogelijk speelt. Juist omdat we vanuit liefde vaak geneigd zijn veel te doen, terwijl iemand in deze fase vaak het meest geholpen is met rust, zachtheid en aanwezigheid.
Na overleg tussen de verpleegkundige en de huisarts werd de pijnstilling en slaapmedicatie aangepast om meer comfort te bieden. Na uitleg kon de verpleegkundige met een gerust hart naar huis, de familie kon wat rust nemen en er kwam een andere sfeer in de kamer. Al snel zag ik de onrust afnemen.
De nacht verliep rustig. Er was tijd voor eenvoudige zorg: een mond bevochtigen, aanwezig zijn, waken.
Vanmorgen ben ik weer vertrokken. Daarbij heb ik de familie nog uitgelegd hoe belangrijk rust kan zijn in deze laatste levensfase. Ook woorden kunnen soms helpen. Woorden als: “Het is goed”, “je mag gaan”. Niet om iemand weg te sturen, maar om ruimte te geven wanneer iemand misschien nog vasthoudt uit liefde of zorg voor de mensen om zich heen.
🤍Soms zit de grootste zorg niet in wat we doen, maar in de rust, zachtheid en aanwezigheid die we durven brengen. 🤍
