Het concept van de Mesologie is gebaseerd op een aantal fundamentele principes:
Het menselijk organisme is een functionele eenheid De mens staat in voortdurende wisselwerking met zijn omgeving. In reactie op deze wisselwerking reageert het organisme telkens als een eenheid. Deze reactie uit zich in de verschillende aspecten van het menselijk functioneren (fysiek, emotioneel, mentaal, energetisch
en existentieel
Er is altijd samenhang tussen functie en dysfunctie De Mesologie heeft betrekking op fysiologische patronen, die zich in functie en dysfunctie manifesteren als symptomatische veranderingen. De onderlinge samenhang is te zien aan de diagnostische kenmerken. Deze vormen de uiting van de reactie van de totale functionele eenheid. Met andere woorden: de structuren (gewrichten, spieren, huid, etc.) ondergaan symptomatische veranderingen (klachtenbeeld) bij inwendige aandoeningen. Door de samenhang tussen functie en dysfunctie vast te stellen, is de diepere oorzaak te herleiden (systeemtransparantie); pathologie is een functionele aanpassing
Het menselijk organisme bezit zelfregulerende krachten De mens is in staat zich voortdurend aan te passen aan zijn veranderende omgeving. Deze aanpassing is in principe zelfregulerend. Natuurlijke krachten stimuleren of herstellen de gezondheid en zijn gericht op de genezing (het herstel van het dynamisch evenwicht).
