Psychologie met Chantal

09/09/2026

🎬 Kijktip: Milou’s strijd gaat door

Wat gebeurt er wanneer je leven blijvend wordt beïnvloed door een ingrijpende gebeurtenis? In Milou’s strijd gaat door wordt zichtbaar hoe iemand probeert om te gaan met de gevolgen van wat haar is overkomen.

De documentaire laat niet alleen een persoonlijk verhaal zien, maar biedt ook ruimte om na te denken over thema’s als trauma, veerkracht, herstel en de invloed van psychische klachten op het dagelijks leven.

Een aangrijpende kijktip die laat zien dat herstel niet altijd een rechte lijn is en dat de gevolgen van een ingrijpende ervaring nog lange tijd kunnen doorwerken.

💭 Wat neem jij mee uit deze documentaire?

Veerkracht Herstel PsychischeGezondheid

08/09/2026

Kalenderleeftijd ≠ ontwikkelingsleeftijd
⠀
Iemand kan 30 jaar oud zijn op papier, en toch cognitief functioneren als een kind. Bij mensen met een LVB loopt de ontwikkelingsleeftijd namelijk niet gelijk op met de kalenderleeftijd — en dat verschil wordt in de loop der jaren alleen maar groter.
⠀
Concreet (DSM-5, cognitieve ontwikkelingsleeftijd):
🔹 IQ 70-85 → functioneert cognitief ongeveer op het niveau van een twaalfjarige
🔹 IQ 50-70 → functioneert cognitief ongeveer op het niveau van een zes- tot twaalfjarige
⠀
Ter vergelijking: 68% van de mensen in Nederland is normaal begaafd (IQ 85-115). Zo’n 16% heeft een IQ tussen 55 en 85 — waarvan 14% een IQ tussen 70-85 en 2% tussen 55-70.
⠀
Waarom dit ertoe doet: van een volwassene met een LVB wordt vaak verwacht dat die zich als volwassene gedraagt — plant, overziet, zelfstandig beslist. Terwijl het brein daar qua ontwikkeling nog niet aan toe is. Dit heet overvraging: iemand aanspreken op een niveau dat boven zijn begrips- of sociaal-emotionele niveau ligt, met frustratie, faalervaringen en zelfs uitval als gevolg (Douma, Landelijk Kenniscentrum LVB).
⠀
📚 Bron: DSM-5-classificatie LVB, toegelicht in Van Ravenhorst, Kasius & Van Vliet (2023, Tijdschrift voor Psychiatrie); Bureau HHM/VGN (2021), Uitwerking LVB
⠀

05/09/2026

Mag jouw partner… grenzen aangeven? 💭

Onderzoek van Act4Respect-Unlimited laat zien dat jongeren met een LVB vaak een sterk ideaalbeeld hebben van de liefde. Jaloezie en controle worden daardoor regelmatig verward met betrokkenheid, en grensoverschrijdend gedrag — verbaal, fysiek, seksueel of online — wordt niet altijd als zodanig herkend.

Dat maakt mensen met een LVB kwetsbaarder in relaties: het is lastiger om grenzen aan te geven, ongezonde patronen te herkennen en hulp te zoeken. Cijfers onderstrepen dit: mensen met een verstandelijke beperking lopen een aanzienlijk hoger risico op seksueel grensoverschrijdend gedrag dan mensen zonder beperking (Sociale Vraagstukken, o.b.v. onderzoek onder mensen met een beperking).

Wat helpt? Iemand leren dat liefde ook betekent: ruimte geven, respect tonen en eerlijk communiceren. En als begeleider, ouder of partner: blijf navragen hoe iemand zich voelt in een relatie — kwetsbaarheid is niet altijd zichtbaar.

📚 Bron: Movisie / Act4Respect-Unlimited, Sociale Vraagstukken

23/08/2026

🔬 ONDERZOEKSNIEUWS

Wat helpt kinderen met een verstandelijke beperking bij hun sociaal-emotionele ontwikkeling?

Een recente systematische review uit 2026 onderzocht 12 interventiestudies bij kinderen van 0 tot 8 jaar met een verstandelijke beperking.

De onderzoekers vonden aanwijzingen dat verschillende interventies kunnen helpen bij het ontwikkelen van sociaal-emotionele vaardigheden. Onder andere creatieve drama, spel en sociale interactie, beweging en digitale hulpmiddelen lieten veelbelovende resultaten zien.

Maar: veelbelovend betekent nog niet bewezen effectief.

De kwaliteit van de onderzoeken liep uiteen en er is nog weinig bekend over de effecten op de langere termijn. De onderzoekers benadrukken daarom dat er meer onderzoek van hoge kwaliteit nodig is.

Wat ik hier vooral interessant aan vind: sociaal-emotionele ontwikkeling is niet alleen iets waar we naar moeten kijken wanneer het moeilijk gaat. We kunnen ook onderzoeken welke ondersteuning ontwikkeling daadwerkelijk kan stimuleren.

Dat sluit mooi aan bij mijn visie op psychologie: niet alleen kijken naar wat iemand moeilijk vindt, maar ook naar wat iemand kan helpen ontwikkelen.

🧠 Ik vertaal wetenschappelijke kennis naar de dagelijkse praktijk van mensen met een LVB.

📚 Bron
Güldağ, Ö., Turan, F., & Akemoğlu, Y. (2026). A Systematic Review of Intervention Studies to Support Social-Emotional Skills of Children with Intellectual Disabilities in Early Childhood. Early Childhood Education Journal, 54, 4077–4093.

DOI: 10.1007/s10643-026-02124-9

🔗 Het volledige artikel is open access en voor iedereen gratis te lezen:
Lees het volledige onderzoek

22/08/2026

Van kinderopvang naar Psychologie met Chantal. 🤍

Twaalf jaar lang heb ik een kinderopvang gehad. Een periode waarin ik ontzettend veel heb geleerd over kinderen, ontwikkeling, opvoeding en vooral over hoe ieder kind zijn eigen verhaal en behoeften heeft.

Daarna ben ik verder gegaan als kinder- en jongerencoach. En juist daar merkte ik steeds sterker hoeveel mijn interesse bij gedrag, ontwikkeling en psychologie ligt.

Dat was voor mij het moment om opnieuw te gaan studeren.

Ik behaalde mijn HBO Social Work in twee jaar en inmiddels studeer ik Levenslooppsychologie aan de Open Universiteit. Daarnaast werk ik bij Ambiq als groepsbehandelaar met jongeren met complexe problematiek en LVB. En binnenkort start ik als MDFT-therapeut in opleiding.

Als ik terugkijk, voelt het eigenlijk alsof al die stappen steeds meer bij elkaar zijn gekomen.

En dat zie je misschien ook al een tijdje terug op deze pagina. De onderwerpen waarover ik schrijf, mijn posts over LVB, mijn werk in de jeugdhulpverlening en mijn interesse in psychologie.

Daarom voelt het nu als het juiste moment om mijn Kindercoach-pagina om te vormen naar Psychologie met Chantal.

Een plek waar ik mijn ervaringen uit de praktijk, mijn studie en mijn groei binnen de psychologie met jullie wil delen.

Niet als iemand die alles al weet, maar juist als iemand die blijft leren.

Welkom bij de volgende stap van mijn verhaal. 🤍

22/08/2026

Ontzettende interessante oratie van mijn docent psychometrie en besliskunde. Waarom statistiek zo belangrijk is voor psychologie.

Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

14/07/2026

Waarom ik me meer ga richten op LVB

De komende tijd ga je op mijn pagina meer lezen over levenslooppsychologie en een licht verstandelijke beperking (LVB).

Niet alleen omdat dit mijn werkgebied is, maar vooral omdat ik dagelijks zie hoeveel impact een LVB kan hebben op iemands leven. Tegelijkertijd zie ik ook hoeveel misverstanden er bestaan. Mensen worden soms gezien als ongemotiveerd, koppig of ongeïnteresseerd, terwijl er vaak iets heel anders speelt.

Een licht verstandelijke beperking (LVB) betekent dat iemand beperkingen heeft in zowel het intellectueel functioneren als de adaptieve vaardigheden: de vaardigheden die nodig zijn om zelfstandig te functioneren in het dagelijks leven. Hierdoor kunnen leren, plannen, overzicht houden, problemen oplossen en sociale situaties begrijpen meer moeite kosten. Een LVB ontstaat tijdens de ontwikkelingsperiode en blijft het hele leven aanwezig.

In Nederland hebben naar schatting ongeveer 1,1 miljoen mensen een LVB of zwakbegaafdheid in combinatie met beperkingen in het dagelijks functioneren. Toch blijft het vaak onzichtbaar. Juist daarom is kennis zo belangrijk.

Met deze pagina wil ik wetenschappelijke inzichten vertalen naar begrijpelijke informatie. Geen stigma’s of aannames, maar uitleg, herkenning en praktische handvatten voor ouders, professionals en iedereen die meer wil begrijpen over LVB.

💚 Begrip begint bij kennis.

Bronnen

* American Psychiatric Association. (2022). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5-TR).
* AAIDD. (2021). Intellectual Disability: Definition, Diagnosis, Classification, and Systems of Supports (12e editie).
* Kaal, H. L., & De B**r, Y. (2019). Mensen met een licht verstandelijke beperking.
* Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS).

09/07/2026

Waarom flapperen sommige kinderen met autisme met hun handen? 🤲🧩

Handfladderen is een vorm van stimming: herhalende bewegingen die veel mensen met autisme gebruiken om zichzelf te reguleren. Het is geen “ongewenst gedrag”, maar heeft vaak een belangrijke functie.

Onderzoek van Kapp et al. (2019) laat zien dat stimming kan helpen om emoties te reguleren, spanning te verminderen en sensorische prikkels te verwerken. Ook beschrijven Lord et al. (2020) dat mensen met autisme prikkels vaak anders verwerken, waardoor bewegingen zoals handfladderen kunnen helpen om het zenuwstelsel in balans te brengen.

In plaats van te vragen: “Hoe stoppen we dit gedrag?” kunnen we beter vragen: “Waar helpt dit kind zichzelf mee?”

Want achter gedrag zit bijna altijd een behoefte. En begrip begint met nieuwsgierigheid, niet met corrigeren. 🤎

📚 Bronnen
Kapp et al. (2019) Autism • Lord et al. (2020) Nature Reviews Disease Primers • APA (2022) DSM-5-TR

04/07/2026

🧠 Erikson laat zien dat ontwikkeling niet stopt na je jeugd. We blijven ons hele leven groeien.

In de jeugdzorg zie ik dagelijks hoe de eerste levensfasen nog jarenlang doorwerken. Een kind dat onvoldoende veiligheid, voorspelbaarheid of emotionele beschikbaarheid heeft ervaren, ontwikkelt niet automatisch een gevoel van vertrouwen. Dat is geen onwil of ‘lastig gedrag’, maar vaak een logische reactie op eerdere ervaringen.

Kinderen die herhaaldelijk zijn teleurgesteld door volwassenen, testen nieuwe hulpverleners vaak eerst uit. Ze duwen je weg, overtreden regels of lijken ongeïnteresseerd. Niet omdat ze geen verbinding willen, maar juist omdat ze willen ontdekken: “Blijf jij ook als het moeilijk wordt?”

Dit sluit aan bij Eriksons eerste ontwikkelingsfase: vertrouwen versus wantrouwen. Onderzoek binnen de ontwikkelingspsychologie en de gehechtheidstheorie laat zien dat een veilige, consistente relatie met een betrouwbare volwassene een belangrijke beschermende factor is. Zelfs wanneer een veilige hechting in de vroege jeugd niet vanzelf is ontstaan, kunnen nieuwe, stabiele relaties bijdragen aan herstel. Dit wordt ook wel earned security genoemd.

In de jeugdzorg proberen we daarom niet alleen gedrag te veranderen. We bouwen eerst aan een relatie waarin een jongere zich gezien, serieus genomen en veilig voelt. Pas wanneer iemand ervaart dat een volwassene voorspelbaar, begrenzend én beschikbaar blijft, ontstaat ruimte om te leren, emoties te reguleren en zich verder te ontwikkelen.

Vertrouwen groeit niet door woorden, maar door steeds opnieuw dezelfde boodschap uit te dragen met je gedrag:

“Ik blijf. Ook als jij het moeilijk hebt.” 💛

04/07/2026

Gisteren hadden we onze teamdag. 💙

Een dag vol gezelligheid, sportiviteit, mooie gesprekken en vooral veel gelachen. Voor mij kreeg deze dag een extra bijzondere betekenis. Hoewel ik pas in september officieel afscheid neem, was dit mijn laatste teamdag met het team van de ZIB (Zeer Intensieve Behandelgroep) van Ambiq.

Vier jaar lang heb ik hier met ontzettend veel liefde en passie gewerkt. In de jeugdzorg maak je samen hoogte- en dieptepunten mee. Je staat naast jongeren in de meest kwetsbare periodes van hun leven en probeert elke dag weer het verschil te maken. Dat vraagt veel van je, maar het laat ook zien hoe belangrijk een hecht team is. Want dit werk doe je nooit alleen.

Ik ben ontzettend dankbaar voor alles wat ik de afgelopen vier jaar heb mogen leren. De jongeren, de gezinnen en zeker ook mijn collega’s hebben mij gevormd tot de professional die ik vandaag ben. De samenwerking, de humor, het vertrouwen en de steun zijn van onschatbare waarde geweest.

Na de zomervakantie begin ik aan een nieuw hoofdstuk binnen Ambiq als MDFT-therapeut (Multidimensional Family Therapy). In deze functie begeleid ik jongeren met complexe gedragsproblemen en hun gezinnen. Samen met ouders, school en andere belangrijke mensen uit het netwerk werken we aan duurzame verandering. Ik kijk er enorm naar uit om mij hierin verder te ontwikkelen en op een andere manier van betekenis te kunnen zijn voor jongeren en gezinnen.

Maar eerst geniet ik nog van de laatste periode op de ZIB. Nog een paar maanden samenwerken voordat ik in september echt afscheid neem van dit fantastische team.

Lieve collega’s, bedankt voor gisteren, maar vooral bedankt voor de afgelopen vier jaar. Jullie hebben een blijvende indruk achtergelaten. ❤️

SamenSterk Teamwork Dankbaar NieuweStap