30/05/2023
Steeds opnieuw ervaar ik dat ik met kamperen zoveel meer ruimte ervaar. Meer ruimte voor geduld, meer ruimte voor compassie, meer ruimte voor liefde, vreugde, blijdschap, humor, spelen, spiritualiteit, etc.
Heel logisch natuurlijk. Ik heb mijn batterij opgeladen. Hoefde even niets, stilte op een bepaalde manier, meer dan de twee uur op m'n meditatiekussen. En naast dat het op de eerste plaats voelt, alsof dit is wat hoort, totaal kloppend; sommigen noemen het thuis komen, is het zo fijn te merken dat deze ruimte voor..... in verbinding zorgt voor meer, een sterkere, makkelijkere verbinding.
Vandaag had ik een yoga sessie met een vrouw, lvg, met heel sterk autisme. Wekelijks doen we yoga en de lessen hebben een terugkerend ritme waarbinnen ik varieer met houdingen, dat voelt veilig voor haar en daar vaart ze goed op. Nu was haar gisteren vertelt dat ze morgen naar de Efteling gaat. En dit, met nog iets wat anders gaat zijn, komen gaat, maakte dat ze compleet van slag was. Nog nooit eerder, ik ken haar al jaren, zei ze tegen me: "Lotte, wil je me troosten", ik sloeg mijn armen om haar heen en hield haar een poosje vast, alle aandacht voor haar. Toen liet ik het hele ritme van de sessie, behalve het beginnen en eindigen met "Ohm", los. Er was ruimte voor haar angst en verdriet; het hele gebeuren niet kunnen overzien, alles gaat morgen immers anders dan op een "gewone" dag, dat is wat ze wel weet. En ze houdt er zo van als alles gewoon steeds hetzelfde gaat.
Toch was er ook bij haar ruimte ontstaan om de yoga sessie anders dan anders in te richten. Er was veel meer ontspanning, gek genoeg! Ik heb veel meer dan anders mantra's voor haar gezongen en haar voeten uitgebreid gemasseerd. Ze zakte, en kon vervolgens, na de sessie, haar begeleidster met rust vertellen wat er aan de hand was. Er was ruimte ook bij haarzelf ontstaan. En zo werkt ruimte. Ruimte groeit....! 🤍
Dankbaar voor deze ervaringen, en deze dag!
# spiritualiteit ,