16/06/2022
Legenda Indian z plemienia Sioux
Dawno, dawno temu do starego szamana przyszło dwoje młodych ludzi, trzymając się za ręce. Byli to Toro Bravo, najodważniejszy i honorowy wojownik oraz Wysoka Chmura, córka wodza i jedna z najpiękniejszych kobiet w plemieniu.
- Kochamy się. - rozpoczął młodzieniec.
- I pragniemy związać się na zawsze. - dodała dziewczyna.
- Kochamy się tak mocno, że boimy się stracić to drugie. - powiedział młodzieniec.
- Chcemy otrzymać czar, zaklęcie, talizman.
- Coś, co sprawi, że już zawsze będziemy razem.
- Coś, co dam nam gwarancję, że w dniu śmierci razem staniemy razem obliczem Manitou.
- Prosimy, udziel nam rady, czy jest coś, co możemy zrobić? - zapytali razem.
Starzec spojrzał na nich i zachwycił się widząc ich tak młodych, tak zakochanych, tak niecierpliwie czekających na jego słowa.
- Jest coś, co możesz zrobić - powiedział do dziewczyny. - Widzisz górę na północ od naszej wioski? Musisz wspiąć się samotnie na jej szczyt i mając jedynie sieć i swoje ręce, złapać najpiękniejszego i najsilniejszego sokoła żyjącego na niej. Kiedy go złapiesz, przyprowadź go do mnie żywego trzeciego dnia po pełni księżyca. Zrozumiałaś?
Dziewczyna milcząc skinęła głową.
- A ty, Toro Bravo - mówił dalej stary szaman - musisz iść na południe i wspiąć się na Górę Gromu, a kiedy dotrzesz na szczyt, znajdź tam najbardziej nieokiełznanego ze wszystkich orłów. Złap go, mając jedynie sieć i swoje ręce. Kiedy go złapiesz, przyprowadź go do mnie żywego tego samego dnia, w którym ma do mnie przyjść Wysoka Chmura. A teraz już idź.
Młodzi spojrzeli na siebie z czułością, a następnie obdarzywszy się przelotnym uśmiechem, ruszyli, aby wypełnić wyznaczone zadania. Ona na północ, on na południe.
W ustalonym dniu oboje czekali przed namiotem szamana, trzymając w rękach płócienne torby ze znajdującymi się wewnątrz schwytanymi ptakami.
Stary szaman poprosił, aby ostrożnie wyjęli ptaki z toreb. Młodzi ludzie wyjęli je i czekali na jego aprobatę. Były to naprawdę piękne ptaki, niewątpliwie najlepsze wśród swoich przodków.
- Latały wysoko? - zapytał szaman.
- Tak, bez wątpienia. - odpowiedział młody wojownik i zapytał: - Co teraz? Czy mamy je zabić i wypić ich krew?
- Nie. - odpowiedział stary szaman.
- Czy mamy je ugotować i zjeść ich mięso? - zapytała dziewczyna.
- Nie - powtórzył szaman. - Zróbcie to, co powiem. Weźcie ptaki i zwiążcie im nogi za pomocą tych skórzanymi pasów. Kiedy już je zwiążecie, puśćcie je i pozwólcie im odlecieć.
Wojownik i dziewczyna wykonali polecenia szamana i wypuścili ptaki. Orzeł i sokół spróbowały najpierw odlecieć, ale skrępowane pasami zdołały tylko tarzać się po ziemi. Po chwili ptaki wściekłe na swą niemoc, zaczęły się dziobać i dotkliwie ranić.
To jest wasze zaklęcie - powiedział stary szaman. Nigdy nie zapomnijcie tego, co tu zobaczyliście. Jesteście jak orzeł i sokół. Jeśli postanowicie być razem, zróbcie to w imię miłości, a nie związania. Sprawia ono, że nie możecie rozwinąć skrzydeł i wzbić się w niebo, a jedynie żyć spętani, czołgając się przy ziemi. Wcześniej czy później zaczniecie się nawzajem ranić. Jeśli ma was połączyć prawdziwa i trwała miłość, która przetrwa lata, latajcie razem, ale pozostańcie wolnymi.
Legenda Indian z plemienia Sioux
Dawno, dawno temu do starego szamana przyszło dwoje młodych ludzi, trzymając się za ręce. Byli to Toro Bravo, najodważniejszy i honorowy wojownik oraz Wysoka Chmura, córka wodza i jedna z najpiękniejszych kobiet w plemieniu.
- Kochamy się. - rozpoczął młodzieniec.
- I pragniemy związać się na zawsze. - dodała dziewczyna.
- Kochamy się tak mocno, że boimy się stracić to drugie. - powiedział młodzieniec.
- Chcemy otrzymać czar, zaklęcie, talizman.
- Coś, co sprawi, że już zawsze będziemy razem.
- Coś, co dam nam gwarancję, że w dniu śmierci razem staniemy razem obliczem Manitou.
- Prosimy, udziel nam rady, czy jest coś, co możemy zrobić? - zapytali razem.
Starzec spojrzał na nich i zachwycił się widząc ich tak młodych, tak zakochanych, tak niecierpliwie czekających na jego słowa.
- Jest coś, co możesz zrobić - powiedział do dziewczyny. - Widzisz górę na północ od naszej wioski? Musisz wspiąć się samotnie na jej szczyt i mając jedynie sieć i swoje ręce, złapać najpiękniejszego i najsilniejszego sokoła żyjącego na niej. Kiedy go złapiesz, przyprowadź go do mnie żywego trzeciego dnia po pełni księżyca. Zrozumiałaś?
Dziewczyna milcząc skinęła głową.
- A ty, Toro Bravo - mówił dalej stary szaman - musisz iść na południe i wspiąć się na Górę Gromu, a kiedy dotrzesz na szczyt, znajdź tam najbardziej nieokiełznanego ze wszystkich orłów. Złap go, mając jedynie sieć i swoje ręce. Kiedy go złapiesz, przyprowadź go do mnie żywego tego samego dnia, w którym ma do mnie przyjść Wysoka Chmura. A teraz już idź.
Młodzi spojrzeli na siebie z czułością, a następnie obdarzywszy się przelotnym uśmiechem, ruszyli, aby wypełnić wyznaczone zadania. Ona na północ, on na południe.
W ustalonym dniu oboje czekali przed namiotem szamana, trzymając w rękach płócienne torby ze znajdującymi się wewnątrz schwytanymi ptakami.
Stary szaman poprosił, aby ostrożnie wyjęli ptaki z toreb. Młodzi ludzie wyjęli je i czekali na jego aprobatę. Były to naprawdę piękne ptaki, niewątpliwie najlepsze wśród swoich przodków.
- Latały wysoko? - zapytał szaman.
- Tak, bez wątpienia. - odpowiedział młody wojownik i zapytał: - Co teraz? Czy mamy je zabić i wypić ich krew?
- Nie. - odpowiedział stary szaman.
- Czy mamy je ugotować i zjeść ich mięso? - zapytała dziewczyna.
- Nie - powtórzył szaman. - Zróbcie to, co powiem. Weźcie ptaki i zwiążcie im nogi za pomocą tych skórzanymi pasów. Kiedy już je zwiążecie, puśćcie je i pozwólcie im odlecieć.
Wojownik i dziewczyna wykonali polecenia szamana i wypuścili ptaki. Orzeł i sokół spróbowały najpierw odlecieć, ale skrępowane pasami zdołały tylko tarzać się po ziemi. Po chwili ptaki wściekłe na swą niemoc, zaczęły się dziobać i dotkliwie ranić.
To jest wasze zaklęcie - powiedział stary szaman. Nigdy nie zapomnijcie tego, co tu zobaczyliście. Jesteście jak orzeł i sokół. Jeśli postanowicie być razem, zróbcie to w imię miłości, a nie związania. Sprawia ono, że nie możecie rozwinąć skrzydeł i wzbić się w niebo, a jedynie żyć spętani, czołgając się przy ziemi. Wcześniej czy później zaczniecie się nawzajem ranić. Jeśli ma was połączyć prawdziwa i trwała miłość, która przetrwa lata, latajcie razem, ale pozostańcie wolnymi.
