Özge Özdemir Köz - Klinik Psikolog/Psikoterapist/Aile Danışmanı

07/06/2026

Çamurlu mu güçlü mü? 🌿 Özgürce oynayan çocukların neden daha sağlıklı ve dayanıklı olabileceğini anlattığım yeni blog yazım yayında: Çamurlu Çocuklar mı, Güçlü Çocuklar mı? Okumak için: https://wix.to/vYRZMN2

Kısa, içten ve uygulaması kolay gözlemler — ebeveynler ve eğitimciler için.

01/06/2026

Terapinin zihinsel sağlığa nasıl katkı sağladığını öğrenin: duygusal farkındalık, özsaygı, stres yönetimi ve sağlıklı ilişkiler geliştirme üzerine bilimsel yaklaşımlar. Klinik Psikolog Özge Özdemir Köz’un yazısında BDT, psikodinamik ve insan merkezli yöntemlerin nasıl işlediği ve online terapinin etkinliği üzerine bilgiler bulacaksınız. Daha fazlası için oku: https://wix.to/xkOdzjw sağlık terapi

Bu yazı, terapinin zihinsel sağlık üzerindeki bilimsel ve dönüştürücü etkilerini ele alır. Terapinin yalnızca sorun çözmeye değil; duygusal farkındalık, özsaygı, stres yönetimi ve sağlıklı ilişkiler geliştirmeye katkı sağladığı vurgulanır. BDT, psikodinamik ve insan me...

27/05/2026

17/05/2026

🇳🇴❤️

mai handler ikke bare om flagg, tog og feiring.
Det handler om frihet, fellesskap, trygghet og verdiene vi bygger samfunnet vårt på – sammen.

I dag kjenner jeg på takknemlighet.
For barna som vokser opp med håp.
For mangfoldet, respekten og følelsen av tilhørighet.
For et samfunn som lærer oss at ulikheter også kan være en styrke.

Gratulerer med dagen, Norge.
En dag fylt med stolthet, glede, minner og fremtidstro. 🇳🇴✨

fellesskap familie takknemlighet oslo norway

04/02/2026

Üzgün değilsen iyi misin?

Birçok yetişkin için mesele kötü hissetmek değil.
Mesele hiçbir şey hissetmemek.

Günlük hayat akıyor:
Gülüyoruz.
Çalışıyoruz.
Sorumluluklarımızı yerine getiriyoruz.

Ama içerde bir yerde
bir sessizlik var.

Psikolojide bunun bir adı var:
duygusal uyuşma.

Bu, zayıflık değildir.
Bu, “her şeyi kaldırmak zorunda kalan” bir sinir sistemininkendini kapatarak hayatta kalma biçimidir.

Ne mutluluktur.
Ne huzur.

Bu;
hissetmemeyi seçmek zorunda kalan bir sistemdir.
Birçok yetişkin şunu söyler:

“Bir sorun yok ama ben yok gibiyim.”

Bu bir alarmdır.
Sessizdir.
Ama ciddidir.

İyileşme, daha mutlu olmaya zorlamak değildir.
İyileşme, yeniden hissedebilme kapasitesini yavaş yavaş geri kazanmaktır.

Hiçbir şey hissetmemek de
bir şeydir.
—
Klinik Psikolog & Psikoterapist
Özge Özdemir Köz

29/01/2026

Gelişini aylar öncesinden beklediğim sevgili can hocam ve kıymetli eşiyle - eksi bilmen kaç derecede çok güzel ve keyifli zaman geçirdim. Hem yüksek lisansta hem de Bilişsel-Davranışcı eğitimimde (çift dikiş) öğrencisi olmaktan gurur duyduğum, gerçekten "öğrendiğim" ve öğrenmeye doyamadığm sevgili Mehmet Zihni Sungur ve kıymetli eşi "hocammm" Umut Sungur. İyi ki varsınız🙏

Vigeland park- Oslo rådhus- Theater Cafe...

23/01/2026

Bu empati nereden geliyor?
🧠🤍

Bugün ikizlerimizi kreşten alırken öğretmenleri küçük ama çok şey anlatan bir gözlem paylaştı:

➝ Lena ve Leon, sınıfta biri ağladığında yanına gidiyor
➝ Sarılıyor, teselli etmeye çalışıyorlar
➝ “Bu yaşta sık görmüyoruz” dedi

Bir anne olarak gurur.
Bir psikolog olarak merak.

🔹 Bu davranış doğuştan bir mizaç mı?
Bazı çocukların duygulara daha hassas olması gibi…

🔹 Yoksa sonradan şekillenen bir yapı mı?
Tekrarlarla, sınırlarla, ilişki deneyimleriyle güçlenen bir karakter?

🔹 Belki de rol model meselesi.
Çocuklar empatiyi öğütle değil, gözlemle öğreniyor.
Evde gördüğünü, ilişkide hissettiğini dışarıya taşıyor.

🔹 Peki ya kültür?
Bireyselliğin ön planda olduğu bir ülkede yaşasak bile,
çocuk kültürü sloganlardan değil,
ailenin duygusal ikliminden öğreniyor olabilir mi?

Ve vardığım yer şu oldu:

✨ Empati tek bir nedene indirgenemez.
Empati bir özellik değil;
mizaç + karakter + ilişki + rol model + kültür
= birlikte çalışan bir ekosistem.

Bu bakış açısı sana da tanıdık geldi mi?
👇 Yorumlarda buluşalım.

22/01/2026

Koz Rådgivning og Terapisenter 

Org nr 923 431 810

Oslo/Norge