Wiosna - Anna Sukiennik

21/05/2025

Gabinet żyje, kwitnie i się zmienia. Na zielonej kanapie siadają kolejni rodzice, na ścianach przybywa rysunków dzieci, a na półkach i parapecie roślin. O wszystkich należy odpowiednio zadbać.

Rośliny są świetną metaforą procesu zmiany. Niektóre z nich rosną bez trudu - wystarczy, że postawię je w słonecznym miejscu i raz w tygodniu podleję. Inne wymagają więcej wysiłku, trzeba o nich dużo myśleć i zastanawiać się, czego potrzebują. Czy dostają za mało wody? A może za dużo? Czy miejsce, w którym stoją, jest dla nich odpowiednie? Czy potrzebują przesadzenia, bo nie mieszczą się już w doniczce, którą wcześniej dostały?

Czasami rośliny chorują i wtedy szczególnie się o nie troszczę. Szukam rozwiązania, kombinuję, sprawdzam. A potem często z radością obserwuję, jak stopniowo odzyskują żywą zieleń, wypuszczają nowe listki, zajmują coraz więcej przestrzeni.

Każda z nich jest inna i nie ma dla nich jednego schematu. O każdą trzeba zadbać trochę inaczej. O każdej myśleć z czułością, nawet wtedy, gdy nie rośnie tak, jak byśmy to sobie wyobrażali.

Ich wzrost jest ich indywidualną sprawą. Nie jest realizacją naszego planu. To, co jest po naszej stronie, to ciągłe staranie się, by je jak najlepiej rozumieć i stwarzanie im warunków, jakich naprawdę potrzebują do rozwoju.

30/10/2024

Przeglądałam swoje stare notatki i znalazłam w nich zdanie dziecka, z którym dwa lata temu kończyłam terapię: „Myślałam, że tu będzie strasznie, a okazało się, że to królestwo uczuć i zabawy”.

Tak, gabinet psychoterapeutyczny ma być w moim poczuciu takim królestwem. Miejscem, w którym jest przestrzeń na wszystkie uczucia i w którym można je swobodnie i bezpiecznie wyrażać, przede wszystkim poprzez zabawę.

Stale mnie zadziwia, jak dzieci kreują swoją zabawę tak, by odpowiadała ich aktualnym, głębokim potrzebom. Jak za pośrednictwem tej zabawy dają się poznać. I jak dzięki niej zdrowieją. Potrzebują do tego tylko - i aż - świadomego i życzliwego towarzyszenia ze strony drugiej osoby.

Oby poza gabinetem - w domu, w szkole, na podwórku - dzieci jak najczęściej miały dostęp do swojego królestwa uczuć i zabawy. Dzięki temu mogą się pięknie rozwijać.

Na zdjęciu: obraz stworzony przez Dziewczynkę, z którą mam wielką przyjemność się spotykać.

18/10/2024

W najbliższą niedzielę w Nowym Dworze Mazowieckim odbędzie wydarzenie Bez TABU o Głowie - wykłady, warsztaty i konsultacje związane ze zdrowiem psychicznym. Wstęp bezpłatny, bardzo zachęcam do korzystania! Podczas wydarzenia poprowadzę warsztat dla kobiet - będzie miał formę kręgu z elementami arteterapii i będzie dotyczył naszych ważnych potrzeb (godz. 15:00-16:45). Zapraszam 🙂

❗❗ Podczas Wydarzenia Bez TABU o Głowie odbędzie się nie tylko Panel Główny. Dziś udostępniamy harmonogram warsztatów, na które można się zapisać. Szczegóły poniżej.❗❗

🎯 Warsztaty Bez TABU – wybierz coś dla siebie!

🧐W czasie trwania Panelu Głównego Wydarzenia Bez TABU o Głowie, będzie się odbywać szereg warsztatów i konsultacji.

🖍 Na warsztaty i indywidualne konsultacje obowiązują zapisy w dniu wydarzenia od godziny 9:00.
Będzie dedykowane stanowisko do zapisów, umieszczone przy wejściu głównym.

💡 Co dla Ciebie przygotowaliśmy?

➡️ Warsztaty psychoedukacyjne

➡️ Indywidualne konsultacje ze specjalistami

➡️ Warsztaty artystyczne

➡️ Warsztaty sportowe

➡️ Trening relaksacyjny

📅 Data i godziny wydarzenia: 20 października 2024, godz. 9:00 - 18:00 (niedziela)
W trakcie trwania Panelu Głównego.

📍 Miejsce: Liceum Ogólnokształcące przy ul. Chemików 1 w Nowym Dworze Mazowieckim
Specjalnie przygotowane sale warsztatowe.

💲 koszt: BEZPŁATNE

🔗 Dla kogo?
Dla wszystkich uczestników wydarzenia, którzy chcą aktywnie uczestniczyć w praktycznych zajęciach.

Szczegółowy opis warsztatów udostępnimy w kolejnych postach.

Zadanie pn. “Bez TABU o głowie” współfinansowano ze środków
Samorządu Województwa Mazowieckiego oraz powiatu nowodworskiego.







Centrum Wspierania Rozwoju Dzieci i Rodziny "OdPoczątku"
Powiat nowodworski - Starostwo Powiatowe w Nowym Dworze Mazowieckim

13/10/2024

Czy masz zgodę na cykliczność w Twoim życiu?

Na to, że po lecie zawsze nadchodzi jesień?
Że po okresie dużej aktywności, bycia w świecie, podejmowania wyzwań przychodzi czas na regenerację i skierowanie energii do wewnątrz?
Że po pracy Twoje ciało prosi Cię o odpoczynek?

Czy z tym walczysz? Czy wymagasz od siebie nieustannej produktywności? Czy oczekujesz też tego od innych?

W zeszłym tygodniu, jadąc samochodem, zobaczyłam bociany odlatujące z Polski. Jak zawsze teraz będą tam, daleko, i jak zawsze wrócą do nas na wiosnę. Wieczny cykl, jeden z milionów w naturze.
Kiedyś przeczytałam, że bociany po wielkim wysiłku odchowania młodych, przez całą drugą połowę lata odpoczywają. Robią to po to, by nabrać sił na długą wędrówkę na południe. Pamiętam, że poruszyła mnie ta opowieść. Miałam wtedy małe dzieci i za mało odpoczywałam.

Dziś dzieci są starsze, a ja trochę bardziej siebie świadoma. Myślenie o cykliczności w naturze, w moim ciele, w moich emocjach, przynosi mi ulgę. Ulgę, że nie muszę... Nie muszę wiecznie siebie dociskać, mogę bardziej wsłuchiwać się w to, czego teraz potrzebuję. Nie muszę też innych dociskać, mogę bardziej wsłuchiwać się w to, czego teraz potrzebują.

04/09/2024

Jest taki prosty cytat z Goethego, który bardzo lubię: „Wszystko jest trudne, zanim stanie się łatwe”. Lubię go sobie przypominać, gdy zadziewa się zmiana, która, jak wiadomo, niesie różne, także trudne, uczucia. Słyszę w tym zdaniu, że wszyscy potrzebujemy czasu na przystosowanie się do nowej sytuacji i że jest to ok.

Na przykład na początku roku szkolnego. Ile tu doświadczeń i emocji, u rodziców i u dzieci. Smutek, że wakacje się skończyły, ktoś odszedł z placówki, coś się zmieniło. Niepokój o to, jak to w tym roku będzie. Złość, że trzeba znowu rano wstać i robić coś, na co nie zawsze ma się ochotę. Radość ze spotkania z kolegami i z lubianymi dorosłymi. Ekscytacja związana z nowymi wyzwaniami. Ulga z powrotu do poukładanej codzienności i znanych schematów. Często mieszanina różnych, z pozoru sprzecznych, emocji. I zagęszczenie działań: kupowanie, pakowanie, dowożenie, odwożenie. Zgrywanie planów lekcji z planami zajęć dodatkowych i planami rodziców. Pęd i zabieganie, na zewnątrz i wewnątrz głowy. Jak trudno to czasem w sobie pomieścić.

Myślę, że w takim okresie wspierające jest łapanie chwil na pauzę. Świadome zatrzymywanie się i sprawdzanie, co czuję i czego teraz potrzebuję. I dawanie sobie i innym czasu na stopniowe oswajanie się z nowym porządkiem.

A obniżeniu napięcia w rodzinie służy niezadaniowe bycie razem. Niezadaniowe, czyli przyjemne i nienastawione na realizację konkretnego celu. Zachęcam więc do spacerów, zabawy na dworze i w domu, przytulania się i rozmawiania o tym, jak się kto ma. Po to, by w zagęszczeniu spraw do załatwienia nie zgubić siebie i tych, którzy są dla nas ważni.

Na zdjęciu: lipcowe niebo nad Bałtykiem. Oglądanie we wrześniu zdjęć z wakacji to też fajna praktyka 🙂