Katarzyna Zalewska - psycholog dziecięcy

08/05/2026

I znowu superwarsztaty bezpłatnie!

👨‍👩‍👧‍👦 Rodzicu, chcesz lepiej dogadać się ze swoim dzieckiem/nastolatkiem? 🤝

Z radością informujemy, że już wkrótce ruszają kolejne grupy warsztatowe w ramach cyklu warsztatów psychoedukacyjno-rozwojowych dla rodzin: „Słyszę, co mówisz, rozumiem, co czujesz”

Pierwsza, pilotażowa edycja cyklu zakończyła się sukcesami – zarówno dzieci, jak i opiekunowie wskazali, że po ukończeniu całości:

✅ Lepiej rozpoznają własne emocje oraz emocje rodzica/dziecka
✅ Potrafią wyraźniej stawiać granice
✅ Rzadziej używają agresywnych słów podczas kłótni
✅ Dorośli częściej dzielą się obowiązkami domowymi z pozostałymi członkami rodziny
✅ Dzieci czują się bardziej szanowane - odnotowały mniej sytuacji, w których ich granice były przekraczane

Zmiany te realnie przełożyły się na poprawę atmosfery w domu i lepsze zrozumienie między pokoleniami.

📍 Nasz cykl skierowany jest do rodziców/opiekunów wraz z dziećmi/nastolatkami (7–16 lat), zamieszkujących lub uczących się w Miasto Gdańsk

Terminy spotkań:

📅Maj
1️⃣ 22.05 (godz. 16:00-19:00)
2️⃣ 23.05 (godz. 09:00-12:00)
3️⃣ 27.05 (godz. 16:00-19:00)
4️⃣ 29.05 (godz. 16:00-19:00)
5️⃣ 30.05 (godz. 09:00-12:00)

📅 Czerwiec
1️⃣ 18.06 (godz. 16:00-19:00)
2️⃣ 19.06 (godz. 16:00-19:00)
3️⃣ 20.06 (godz. 09:00-12:00)
4️⃣ 21.06 (godz. 09:00-12:00)
5️⃣ 24.06 (godz. 16:00-19:00)

📅Lipiec
1️⃣ 08.07 (godz. 16:00-19:00)
2️⃣ 10.07 (godz. 16:00-19:00)
3️⃣ 11.07 (godz. 09:00-12:00)
4️⃣ 17.07 (godz. 16:00-19:00)
5️⃣ 18.07 (godz. 09:00-12:00)

⚠️ Ważna informacja ⚠️
Nasze warsztaty nie są pojedynczymi wydarzeniami, lecz procesem rozwojowym ⛓️. Każdy moduł to krok w stronę lepszej komunikacji, a opuszczenie jednego z nich osłabia całość. Dlatego warunkiem ukończenia cyklu jest obecność na wszystkich zajęciach - tylko wtedy możliwe jest zbudowanie trwałych nawyków.

Cały cykl kończymy indywidualną konsultacją rodzinną, która pomaga podsumować wnioski i przenieść je do praktyki domowej. Każda rodzina otrzyma także materiały edukacyjne 📚.

👩‍🏫 Prowadzące, autorki warsztatów:
🔹 dr n. społ. Agata Ruźniak-Lubocka – psycholożka, psychoterapeutka
🔹 mgr Julia Nowak – psycholożka, psychoterapeutka, trenerka TUS i TZA

📝 ZAPISY:
Zgłoszenia do grupy odbywają się przez formularz:
🔗 https://forms.cloud.microsoft/e/rbQUmiKWSU?origin=lprLink
Uwaga: Formularz jest pierwszym elementem rekrutacji. Po jego wypełnieniu osoby prowadzące będą kontaktować się w celu doboru do grup. Decyduje dopasowanie grup, nie kolejność zgłoszeń. Liczba miejsc ograniczona! ⏳

Więcej informacji oraz szczegółowy program:
🔗 https://gozp.gdansk.gda.pl/oferta/rodziny/cykl-warsztatow-dla-rodzin-slysze-co-mowisz-rozumiem-co-czujesz

W razie pytań zapraszamy do kontaktu:
e-mail: [email protected]

_____
Monika Chabior
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna nr 1 w Gdańsku
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 3 "Trójka"
Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna nr 5 w Gdańsku
Gdański Ośrodek Promocji Zdrowia i Profilaktyki Uzależnień
P*K - Punkt Informacyjno-Konsultacyjny Fundacji FOSA
Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Gdańsku

06/05/2026

Edit: zajęty.
Wolny termin konsultacji:
czwartek (jutro)
godz. 17:30

05/05/2026

Leki to jeden z największych lęków rodziców.
I nic w tym dla mnie dziwnego.
Chemia, oddziaływanie na dziecko, strach co z nim zrobią.
Nie neguję tego zastanawiania się, tych obaw.
I nie napiszę do tego kawałka 'ale'.
Rozumiem ten strach.
Nieznane maluje ogromne obawy i sieje niepokój. Zwłaszcza, jeśli chodzi o własne dziecko. Zwłaszcza, jeśli dużo trudnego się i tak już dzieje.

23/04/2026

Tak jest!

Kiedy warto poczekać z zapisaniem dziecka na psychoterapię?

🌸Kiedy sytuacja jest świeża.
Dziecko reaguje na zmianę (np. nowa szkoła, przeprowadzka, pojawienie sie rodzeństwa, żałoba) i minęło niewiele czasu. Wiele takich reakcji potrzebuje bardziej wsparcia, czułej obecności i stabilizacji niż psychoterapii.

🌸Kiedy dziecko nie jest gotowe.
Szczególnie u starszych dzieci i nastolatków- brak zgody, zamknięcie, opór. Bez minimalnej gotowości trudno o realną zmianę.

🌸Kiedy problem leży głównie w otoczeniu.
Napięcie w rodzinie, w małżeństwie czy trudna sytuacja w szkole wtedy sama praca z dzieckiem może nie wystarczyć. Czasami bardziej pomocną formą jest wówczas praca z rodziną, rodzicami lub podjęcie działań interwencyjnych.

🌸Kiedy zachowanie mieści się w normie rozwojowej.
Lęki, bunt, emocjonalne huśtawki są częścią dorastania- o ile nie uniemożliwiają dziecku i rodzinie codziennego życia.

🌸Kiedy brakuje stabilności.
Chaos, stres, brak rutyny najpierw warto zadbać o podstawowe poczucie bezpieczeństwa szczególnie, gdy dziecko trafia do pieczy zastępczej lub rodziny adopcyjnej. Najpierw bezpieczeństwo- później zmiany.

🌸Kiedy stan dziecka, jest bardzo poważny.
Jeśli dziecko od miesiąca nie wychodzi z pokoju, nie myje się, nie je, mówi, że nie chce mu się żyć to raczej jest to czas na hospitalizację i leczenie farmakologiczne. Dopiero później na psychoterapię.

W wielu przypadkach dobrym, pierwszym krokiem jest nie terapia, a konsultacja rodzicielska, kilka spotkań, które pomagają zrozumieć, czego naprawdę potrzeba.

I na koniec, ale chyba najważniejsze.

Czasami trudno Nam zrozumieć, dlaczego dziecko nie chce brać udziału w psychoterapii.
"Przecież to dla jego dobra!!!"- mówią rodzice
I ja doskonale rozumiem tę intencję. Nikt z Nas nie chcę patrzeć na cierpienie swojego dziecka.

Ale rozumiem też, że dziecko to już cały człowiek, a nie jedynie kandydat na człowieka i w różnych sytuacjach ma prawo decydowania o sobie.

13/04/2026

Edit: zajęty.
Wolny termin konsultacji:
dziś, godz. 18:40

09/04/2026

Edit: zajety.
Wolny termin konsultacji:

dziś, godz. 17:30

26/03/2026

Nie tylko u ADHDowców 😌

Twój mózg potrzebuje ciszy.

🤫

🤐

🔕

🔇

📴

Żyjemy w świecie, który traktuje ciszę i „nicnierobienie” jak marnotrawstwo czasu. „Co robisz?" – „Nic." – „Leniuszek!". Tymczasem nauka mówi coś innego: chwile bezczynności są niezbędne dla mózgu, żeby konsolidował wspomnienia, porządkował informacje i regenerował zasoby poznawcze.

2 minuty z zamkniętymi oczami to nie żadna medytacja, mindfullness, czy „duchowe oczyszczenie". To przerwa sensoryczna dla mocno obciążonej uwagi. Zamykasz oczy, nie robisz nic, pozwalasz mózgowi na chwilę przestać przetwarzać świat. I to wystarczy. Badania wskazują, że:

🚨 ADHD-owy mózg jest ciągle przebodźcowany – osoby z ADHD mają często atypowe przetwarzanie sensoryczne: dźwięki, światła, zapachy, tekstury – wszystko dociera intensywniej i dłużej, co prowadzi do przeciążenia i nieoptymalnych reakcji;

😤 przebodźcowanie nasila objawy ADHD – przeciążenie sensoryczne pogarsza koncentrację, pogłębia rozproszenie, potęguje dysregulację emocji i wzmaga impulsywność – a wówczas to ADHD na sterydach;

🧠 cisza to nie jest bezczynność dla mózgu – krótkie okresy spokojnego odpoczynku z zamkniętymi oczami poprawiają zapamiętywanie, ponieważ mózg wykorzystuje brak innych bodźców, żeby uporządkować i utrwalić to, czego się właśnie nauczył;

⚡ nawet kilka minut ciszy regeneruje zasoby poznawcze – każde dodatkowe obciążenie poznawcze po intensywnej pracy umysłowej pogarsza zapamiętywanie i funkcjonowanie – odpoczynek bez bodźców działa odwrotnie: chroni mózg przed interferencją i pozwala mu „dogonić" przetwarzanie (czyli: nowe bodźce nie nakładają się na to, co mózg właśnie próbuje zapamiętać, a on ma czas to poukładać);

UWAGA: cisza nie działa na wszystkich tak samo – niektóre osoby, szczególnie te z większą nieuwagą mogą potrzebować białego szumu, muzyki w tle czy nawet rozmów (np. szum dialogów z kawiarni).

I teraz wyobraź sobie swój typowy dzień: od rana ekrany, powiadomienia, rozmowy, decyzje, hałas, bodźce, bodźce, bodźce. Twój mózg nie ma, kiedy odpocząć. A potem się dziwisz, że o 15:00 masz ochotę krzyczeć na osobę obok za to, że oddycha za głośno 😅.

Nie musisz medytować. Nie musisz „oczyszczać umysłu". Nie musisz nic czuć, nic myśleć, nic osiągać. Wystarczy: zamknij oczy, odłóż telefon, 2 minuty. W toalecie, w samochodzie na parkingu, na kanapie między zadaniami. Pozwól mózgowi na chwilę nie przetwarzać niczego nowego. To tyle.

Twój ADHD-owy mózg ci podziękuje (po cichutku) 🤫🧠.

To ósmy post z naszego cyklu: Małe Wielkie Rzeczy. Poprzednie dotyczyły słońca, spacerowania, białkowych śniadań, nawadniania się, oddychania, unikania ekranów i przygotowania ubrania wieczorem. Chodzi o łatwe, proste działania, które mogą nam pomóc w codziennym funkcjonowaniu – nawyki, które nie wymagają wysiłku, a mają duże znaczenie. Dla ADHD-owego mózgu, który przetwarza wszystko na podwyższonych obrotach, 2 minuty ciszy to nie luksus – to konieczność. I paradoksalnie, to jedyna „mała wielka rzecz" w naszym cyklu, w której naprawdę nie trzeba nic robić. Dosłownie.

Badania i kilka słów o ilustratorce będącej inspiracją dla obrazka – Rebecce Dautremer – w komentarzu. :)

17/03/2026

Gdybym miała polecić jedną książkę rodzicom (jeszcze nie albo i już) nastolatków, to byłaby to ta.

"Kochaj i pozwól na bunt" Joanny Szulc.

Dlaczego?
Bo jest zbiorem 20 (?) rozmów psycholożki, dziennikarki ze specjalistami z różnych dziedzin, których łączy jedno: znajomość teoretyczna i praktyczna okresu nastoletniego.

Niezmiernie ciekawe tematy dotyczą chyba wszystkich sfer, bo znajdziemy tam m.in.:
- problem szkoły i motywacji,
- sprawy związane z odżywianiem,
- tematy tak trudne jak depresja i myśli samobójcze,
- seksualność,
- przystępne informacje o przebudowie mózgu,
- mnóstwo autentycznych i życiowych trosk,
- normalizację buntu,
- brak prostych sposobów na przetrwanie ;)
- wiele słów dających złapać oddech i nadzieję na to, że nie zawalamy jako rodzice.

Polecam wszystkim tym, którzy rozkoszują się teoretycznie łatwym okresem życia dziecka (za jakie są uznawane lata 6-12) oraz tym, którzy weszli już pełną parą w życie z nastolatem.

Ps: daj znać, że tu byłaś - niech nie zaginie w odmętach internetu ❤️

03/03/2026

Edit: zajęty.

Wolny termin konsultacji:

środa,
godz. 18:00.

28/02/2026

Marta Niedzwiecka nagrała świetny podcast.
O tym, czy można nie lubić własnych dzieci.
Tych małych i tych dorosłych.
O tym czym jest nienawiść a czym miłość.
Po co jest separacja.
Mądrze, rzeczowo, mocno.
Polecam.
Link w komentarzu.