Z czułością w las

13/08/2026

09/08/2026

CUD BYCIA TUTAJ

Obyśmy zawsze byli świadomi cichych,
często pomijanych cudów,
które zdobią nasze życie każdego dnia,
pierwszego światła rozlewającego się po niebie, łagodnego rytmu oddechu,
śmiechu tych, których cenimy,
i ukrytego piękna czekającego w miejscach,
które mijaliśmy tysiące razy.

Niech nasze serca pozostaną otwarte na piękno życia, znajdując mądrość w ciszy,
radość w prostocie i łaskę w ciągle zmieniających się porach życia.

Obyśmy stąpali świadomie po ziemi,
zauważając śpiew ptaków, taniec liści,
ciepło dobrego słowa i niekończące się historie skrywane w każdej duszy, którą spotykamy.
Niech każdy dzień przypomina nam, że zachwyt nie jest czymś odległym,
lecz obecnością, która rozkwita wokół nas,
kiedy zatrzymujemy się, otwieramy serca i przyjmujemy piękno chwili obecnej.

Niech ciekawość kieruje naszymi krokami, wdzięczność napełnia nasze dusze,
a współczucie kształtuje sposób, w jaki poruszamy się po świecie.

Gdy dzień cichnie, obyśmy odpoczywali ze świadomością, że jesteśmy świadkami kolejnego małego rozdziału wielkiego rozwoju,
kolejnego daru, kolejnego oddechu,
kolejnej okazji, by zachwycić się pięknem bycia żywym.

/ Mary Anne Byrne /

07/08/2026

Sierpień to lato,
które niczego już nie udaje.

Nie zaczyna się, nie
rozpędza, nie obiecuje.
Miesiąc, który po prostu jest
ciepły, dojrzały, spełniony.
Lato, które mówi jestem
właśnie teraz w pełni. W tej
chwili.

Czas dojrzałości i zobaczenia jej piękna.

/ Małgosia Dawid, MARGOT /

02/08/2026

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej...

01/08/2026

Skóra pachniała jeziorem
Słońce otulało ramiona
W swoim powolnym rytmie
Przy bliskich rozmowach
Serce wyrywało się z wdzięcznością
Pod parasolem dębowym
Wszystko smakowało lepiej
Życie...Lipiec...

Fot.14. Pełnia - Maciek Rycek

30/07/2026

☀️🌿

24/07/2026

Vacation Mode ☀️

19/07/2026

Oto szczęście
Rzeka
Las
Słońce
Boso
Ognisko
Natura
Kwiaty
Niebo pełne gwiazd
Lato

18/07/2026

Czasem słońce, czasem deszcz...

12/07/2026

Dokładnie tak💚

W lesie czuję się lepiej niż wśród ludzi, ponieważ tam odnajduję autentyczność i prostotę, której często brakuje mi w labiryncie społecznych relacji.

W otoczeniu drzew, gdzie szmer liści i śpiew ptaków stanowią jedyny język, znajduję spokój, którego nie zawsze dostarcza mi zgiełk codziennego życia.

W lesie na nowo odnajduję siebie. Oddzielam się od wciąż rosnącego tempa świata i przypominam sobie, że istnieje coś znacznie większego niż ludzkie sprawy.

W lesie każdy krok staje się momentem refleksji, a każdy oddech łączy mnie z pulsującym życiem natury.

Las to dla mnie miejsce, gdzie nie muszę odgrywać żadnej roli, a jedynym świadkiem moich myśli są zwierzęta i rośliny oraz wiatr, który porusza koronami drzew.

W naturalnej harmonii lasu czuję się prawdziwie wolna. To miejsce, które pozwala mi na zresetowanie mojego umysłu i ładowanie pozytywnej energii.

Bym znów mogła stanąć twarzą w twarz z wymaganiami codziennego życia.

Dlatego las dla mnie to nie tylko przestrzeń geograficzna, ale duchowe sanktuarium, które karmi moją duszę i utrzymuje równowagę w moim życiu...

A jaki jest Wasz związek z lasem?

Podzielcie się w komentarzach 🌿

Z miłością
J.Sanders♡